ኣብ ብሉይ ኪዳን፡ ብዙሓት ሰባት “ናባይ ምጹ” ኢሎም ከም ዕድመ ዝበሉ ንረክብ። ዮሴፍ ንኣሕዋቱ “ንኣቦኹምን ንቤተሰብኩምን ሒዝኩም ናባይ ምጹ፡ ኣነ ድማ ንሰናይ ምድሪ ግብጺ ክህበኩም፡ ስብሒ ምድሪ ድማ ክትበልዑ ኢኹም” (ዘፍ. 45:18) በሎም። ዮሴፍ፡ ብኣሕዋቱ እተነጽገ፡ ሕጂ ናብኡ ክመጹ ይዕድሞም፡ ነቲ ዝበለጸ ናይ ምድሪ ግብጺ ንምጥዓም። ከመይ ዝበለ ጸጋ!
በቲ መዓልቲ እቲ ወርቃዊ ጥጃ ምስ ተሰርሐ፡ ሙሴ ኻብ ደብረ ሲና ምስ ተመልሰ፡ “ንእግዚኣብሄር ዝኾነ፡ ናባይ ይምጻእ” (ዘጸ. 32:26) ዝብል ዕድመ ሃበ። እዚ ግዜ ውሳነ ነበረ፡ ኩሎም ንእግዚኣብሄር ዝፈርሁ ድማ ናብ ሙሴ ክእከቡ ነበሮም።
ኣብ ሓድሽ ኪዳን፡ ጎይታ የሱስ ንኽልተ ግዜ ዝተረፈ ዕድመ ናብኡ ንኽመጹ ከም ዝሃበ ንምብብ። ንሱ ካብ ዮሴፍ ዝዓበየ፡ ንህዝቡ ክባርኽ ዝደሊ እዩ፡ ንሱ ድማ ካብ ሙሴ ዝዓበየ፡ ህዝቡ ሎሚ ክእከቡሉ ዘለዎም እዩ።
ኣብ ማቴዎስ 11፡ ጎይታና ንኹሎም ዝደኸሙን ዝተሰከሙን ናብኡ ንኽመጹ ዕድመ ይህብ። ኣብኡ ንነፍሲ ዕረፍቲ ይርከብ። ደኺምኩምዶ? ናብኡ ኺዱ! ድሕሪኡ፡ ንኹሎም ናብኡ ዝመጹ፡ ተወሳኺ መምርሒ ኣለዎ፡ ንዑኡ ኣርዑቱ ክንወስድ ኣሎና። እዚ ምትእትታውን ምእዛዝን የጠቓልል። ንሱ፡ ብርግጽ፡ ነዘን ክልተ ነገራት ኣብ ህይወቱ ብፍጹም ገይርወን እዩ።
ከም ምእመናን፡ ንሕና እውን ክንመሃረን ኣሎና። ኣብ ህይወትኩም ተስፋ ምቑራጽ ኣሎዶ? ንሰናይን ፍጹምን ቅቡልን ፍቓዱ ክንእዘዝ ንማሃር። ካብ ፍቓዱ ወጻኢ መገዲ ንምውሳድ ትፈተኑዶ? ክርስቶስ ካብ መገዲ ምእዛዝ ፈጺሙ ዕረፍቲ ኣይወሰደን። ንሕና እውን ከምኡ ክንእዘዝ ንማሃር!
