ዳዊት ብዛዕባ ህላዌ ደቂ ሰብ እናሓሰበ ከሎ፣ ህይወትና ትንፋስ ጥራይ ምዃና ይደምድም። ያእቆብ ነዚ ሓሳብ እዚ ወሲዱ፣ መዓልታትና ኣብ ትሕቲ ቁጽጽርና ከም ዘይኮና የዘኻኽረና፡ “ሕጂ ግና፣ ‘ሎሚ ወይ ጽባሕ ናብ ከምዚ ዝኣመሰለ ከተማ ክንከይድ፣ ኣብኡ ሓደ ዓመት ክንነብር፣ ክንዕድግን ክንሸጥን፣ ረብሓ ድማ ክንረክብ ኢና’ እትብሉ ዘሎኹም፣ ጽባሕ እንታይ ከም ዝኸውን ኣይትፈልጡን ኢኹም። ህይወትኩም እንታይ እያ? ንሓጺር ግዜ እትረአ ድሕሪኡ ድማ እትጠፍእ ትንፋስ እያ” (ያእቆብ 4:13–14)። ከምቲ ደራሲ መዝሙር ዝጸሓፎ፣ “ህይወት ብዝበለጸ ኣዝያ ሓጺራ እያ፣ ከም ምውዳቕ ቈጽሊ”። ነፍሲ ወከፍና ኣብዛ ፕላኔት እዚኣ ዝተመደበልና ግዜ ኣሎና። መጽሓፍ ቅዱስ፣ “ንሰብ ሓንሳብ ምሟት ተመዲቡሉ ኣሎ፣ ድሕሪኡ ግን ፍርዲ” (እብራውያን 9:27) ይብል።
ህይወት ኣብዛ ምድሪ ሓጺራ እኳ እንተኾነት፣ ብዘይ ትርጉምን ዕላማን ክትከውን ኣይግብኣን! ብዙሓት እዛ ህይወት እዚኣ ጥራይ ዘላ ከም ዝኾነት ገይሮም ይነብሩ፣ ብዛዕባ ድሕሪ ሞት እንታይ ከም ዝኸውን ድማ ኣዝዩ ሒደት ይሓስቡ። እዚ ናብ ተስፋ ዘይብሉ ህላዌ ክመርሕ ይኽእል እዩ። ብዙሓት፣ “ስለምንታይ ኣብዚ ኣሎኹ?” ዝብል ሕቶ ይሓትቱ። መልሲ እቲ ሕቶ ኣብቲ ዝፈጠረካ እዩ ዝርከብ—ኣብ ወለድኻ ዘይኮነስ፣ ኣብ ፈጣሪኻ። እቲ መዝሙራዊ፣ “ንውሽጣዊ ኣካላተይ ፈጢርካኒ፤ ኣብ ከርሲ ኣደይ ከኣ ከዊልካኒ። ከምኡ ስለ ዝኾንኩ፣ ብፍርሃትን ብግሩምን ተፈጢረ ስለ ዝኾንኩ፣ ከውድሰካ እየ ... ኣዒንትኻ ንስጋይ ረኣያ፣ ገና ከይተፈጠረ። ኣብ መጽሓፍካ ድማ ኵሉ ተጻሒፉ ነበረ፣ እተመደበለይ መዓልታት፣ ገና ሓንቲ እኳ ከይነበረት” (መዝሙር 139:13–14, 16) ኢሉ የዘኻኽረና።
ንሱ ጥራይ ዘይኮነስ ፈጢሩካ፣ ንምድሓንካ ድማ ዋጋ ከፊሉ እዩ፤ ህይወትካ ኣብ ክርስቶስ ዋጋን ትርጉምን ኣለዋ! ተስፋኻ ኣብኡ ግበር!
