ኣብዚ ዳዊት መጽሓፍ ቅዱሱ ከም ዝመሃረ መርትዖ ንርኢ። እዚ ከም ዓብዪ ምርምር ዝገበሮ ኮይኑ ተዛሪቡ፡ ብሓቂ ድማ ከምኡ ነበረ። እንተኾነ ግን፡ ቅድሚ 400 ዓመት ብንጹህ ተጻሒፉ ነበረ (ዘዳግም 10:8)። መንፈስ ኣምላኽ ብዘይ ጥርጥር ንዳዊት ናብዚን ናብ ዝተኣሳሰሩ ቅዱሳት ጽሑፋትን ኣቓልቦኡ ኣቕኒዑ፡ ንሱ ድማ ብቕጽበት ንቃል ኣምላኽ ንምእዛዝ ተዳለወ። ሽዑ “ክሳዕ ክንደይ ዓሻ ሰብ እየ ንፍልስጥኤማውያን ዝመስል” ኢሉ ዝዛረብ ከም ዝሰማዕኩዎ ይስምዓኒ።
እዚ ንኣይ ናይ ብዙሓት ክርስትያናት ሎሚ ስእሊ እዩ፡ እቶም ንኣምላኽ ብገዛእ ርእሶም ክሰግዱሉ ወይ ክሰርሑሉ ዝደልዩ። ንሃይማኖታዊ ህይወቱ ብንእስነቱ ዝመሃሮ፡ ወይ ከም ሰብኣይ ኣብ ከባቢኡ ዝረኣዮ፡ ከም ዝቕረጽ ፈቒዱ፡ ብዘይካ ናብ ቃል ኣምላኽ ምኻድ፡ ኣምላኽ ብዛዕባ እዚ ነጥብታት ንጹህ መምርሒ ሂቡዶ ኣይሂቡን ንምርኣይ። ኩላትና ካብ ዳዊት ክንመሃር ንኽእል ኢና። ብዛዕባ ምጽዋር ታቦት ብርሃን ረኺቡ፡ ብኡኡ ድማ ተጠቒሙ። ኣምላኽ ድማ ብርሃን እንተሂቡኒ፡ ንእኡ ክምልስ ይጽበየኒ። ንኣሕዋተይ ብኻልእ መገዲ ክሕግዞም ኣይከኣልን።
ሎሚ ንዓለምን ንሰብ ብስጋን ዝሰማማዕ ሃይማኖት ኣሎ፡ ዓብዪ ጻዕሪ ክርስትና ሎሚ ድማ ንነገራት ኣምላኽ ንሰብ ብስጋ ቅቡል ምግባር እዩ። ኣምላኽ ናብኡ ከም ዝጸውዓና ኣይኣምንን። ሰማያዊ ብርሃን እንተሂቡና ድማ፡ ከይንጸልምቶ ንጥንቀቕ። ብተወሳኺ፡ እቲ ብርሃን ንኻልኦት ንምሕጋዝ እዩ ዝወሃብ። ሓድሓደ ግዜ ንኻልኦት ክሳዕ ክንደይ ከም እንጸልዎም ሒደት ከም እንፈልጥ ይሓስብ። ሓደ ሰብ ንርእሱ ጥራይ ከም ዘይነብር ክንዝክር ኣሎና። ኣካይዳናን መገድታትናን ኣዝዩ ርሑቕን ንኻልኦት ዝነግርን እዩ።
