ባህልታት ምጥፋእ ኣብቲ ጐይታ የሱስ ኣብዚ ዝነበረሉ እዋን ነበረ፡ “ኣብ ዓለም ነበረ፡ ዓለም ድማ ብእኡ ተፈጥረ፡ ዓለም ግና ኣይፈለጦን” (ዮሃንስ 1:10)። ከም ፈጣሪ ዘይተፈልጠ፡ ብህዝቡ ከም ክርስቶስ ዘይተደልየ፡ እንታይ ገበረ? ንእግዚኣብሔር ይመስገን፡ ንፍቕሩ ኣይሰረዞን፡ የግዳስ ነቶም ብስሙ ብምእማን ዝተቐበልዎ “ መሰል ውሉድ ኣምላኽ ክኾኑ” ሃቦም (ቁ. 12)።
ሕጊ ንጽድቂ ኣምላኽ ምትእስሳር ዝሓትት ኮይኑ፡ ሓደ እኳ ኻባና ኸምኡ ክገብር ዘይክእልን ዘይደሊን እንተኾነ (ሮሜ 3:9–20)፡ እዚ ብኸመይ ይኸውን? እቲ መልሲ ኣብቲ ናይ ጐይታ የሱስ ባዕሉ ስብእና፡ ማለት ናይ ኣምላኽ ሓሳብ ፍረን መግለጽን እዩ። ንሱ “ስጋ ኮይኑ ኣብ ማእከልና ሰፈረ … ብጸጋን ሓቅን ምሉእ” (ዮሃንስ 1:14)። እወ፡ እቲ ሓደ ወዲ ኣቦ፡ ንዘይግብኣና በረኸት፡ ማለት ብብርሃንን ፍቕርን ኣምላኽ ዝመጸ ጸጋ ይህበና።
እዚ ንኹሉ ነገር ይቕይሮ። ኣብ ካልእ ከምዚ ኢልና ነንብብ፡ “ሓጥያት ኣብ ዝበዝሓሉ፡ ጸጋ ኣዝዩ በዚሑ” (ሮሜ 5:20) ከምኡውን “ብደሙ ምድሓን፡ ምሕረት ሓጥያት፡ ብምልኣት ጸጋኡ ኣሎና” (ኤፌሶን 1:7)። ስለዚ፡ ንኣምላኽ ብናይ ገዛእ ርእስና ሓላፍን ዘይዕዉትን ጻዕርታትና ደጊም ኣይንፈትንን፤ የግዳስ፡ ንሱ ብነጻ ንኣና ሞገሱ ይህበና፡ እዚ ድማ እናዓበየን እናፈሰሰን ይኸይድ፡ ንኣና ድማ ንእኡ ንምሕጓስን ንምጥዓምን ዝያዳ ዓቕሚ ይህበና። እዚ ኹሉ ናቱ እዩ፡ ብእኡ ድማ እዩ—ምልኣቱ ኣብ ክርስቶስ።
እቲ መለክዒ ድሌትና ዘይኮነስ፡ ባህጊ ኣቦ እዩ፡ ንኣና ንዘለኣለም ኣብ ሰማይ ምስኡ ብዝቐረበ ርክብ ክህልወና ዘለዎ ድሌት እዩ። እዚ እዩ ጳውሎስ ኣብ መልእኽቱ ናብ ኤፌሶን ዝጠቐሶ፡ “ከምቲ ባህጊ ፍቓዱ፡ ንምስጋና ግርማ ጸጋኡ፡ ብእኡ ድማ ኣብቲ ፍቑር ተቐቢልናዮ” (1:5–6)።
