ኣይፋል፡ ሓደ እኳ ኻብ ኣዕሩኽ እዮብ ንእዮብ ንምእማንን ንቃላቱ መልሲ ንምሃብን ዝኽእል ቃል ኣይረኸበን፡ ከመይሲ ብእዚ ዓሚቕን ኣሳቒን ተመክሮ ይሓልፍ ነበረ። ስለምንታይ ከምኡ ኮነ? ኣዕሩኹ ብፍጹም ጥበብ ኣይነበሮምንዶ? እወ፡ ይምርኮስ፡ ከመይሲ ሓቀኛ ጥበብ ኣብ ኣባና ኣይርከብን እዩ። ስለምንታይ እዩ ሓደ ሓደ ግዜ መደባትና፡ ተግባራትና፡ ብዛዕባ መንፈሳዊ ህይወትና ወይ ዝኾነ ኣገልግሎት ንጐይታ ብጽቡቕ ዘዳለናዮ ነገራት፡ ንኣምላኽ ኣዝዩ ንእሽቶ ፍረ ወይ ፈጺሙ ፍረ ዘይረክብ? እቲ ንእዚ መደባት እዚ እተወስደ መገዲን ቃላትን ኣብ ዝሓለፈ እዋን ፍረ ኣይረኸበንዶ?
ጥበብ ኣብ ኣባና ከም ዘየሎ ክንመሃር ኣለና፡ እቲ ጥበባዊ መደባትናን ተግባራትናን ከምቲ ዝተጸበናዮ እንተ ዘይሰርሐ፡ እዚ ድማ ንኣምላኽ ኣብ ስራሕ ኣምላኽ ዘድሊ ጥበብ ከም ዘሎና ምእንቲ ከይንምካሕ እዩ። በዚ ምኽንያት እዩ ኣምላኽ ጥራይ፡ ዘይኮነስ ሰብ፡ ንእዮብ ከም ዘእምኖ እንነብብ። እዚ ብዛዕባ ስራሕ ጐይታ ኣገዳሲ ትምህርቲ እዩ። ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ይገልጾ፡ “ቓለይን ስብከተይን ብቓላት ጥበብ ሰብ ኣይነበረን፡ ግን ብምግላጽ መንፈስን ሓይልን ነበረ፡ እምነትኩም ኣብ ጥበብ ሰብ ዘይኮነስ ኣብ ሓይሊ ኣምላኽ ምእንቲ ክትከውን” (1 ቈረ. 2:4–5)።
ዝኾነ ስራሕ ኣብ ነፍሲ ስራሕ ኣምላኽ እዩ፡ ብኣምላኽ ዝፍጸም፡ ብመገዲ ቃሉን ብመንፈሱን፡ ከምኡ ድማ ብጥበቡ። ካብ ኣባና ኣይኮነን። እዚ ድማ ንምድሓን ነፍሲ ሓቂ እዩ፡ ንኣዒንቶም ክንከፍት ወይ ከነእምኖም ኣይንኽእልን ኢና፤ እዚ ስራሕ ኣምላኽ እዩ (ኤፌ. 2:5፤ ቈሎ. 2:13፤ 1 ጴጥ. 3:18)። እዚ ድማ ንወዲ ኣምላኽ ንምእማን ሓቂ እዩ (ምስ 2 ጢሞ. 2:25፤ ፊል. 3:15 ኣወዳድር)። እንኮ መርበብና ናብ ኣምላኽ ምምላስን ንጥበቡ ምሕታት እዩ፡ ስራሑ ኣብ ልቢ ምእንቲ ክርከብ። ከምኡ ምስ ንገብርን ብጥበቡ ምስ ንዓዪን ኢና ኢዱ ኣብ ስራሕ ክንርኢ እንኽእል። ናብኡ ንኺድ፡ ንዝተፈላለዩ ንጥፈታትና ሎሚ ጥበብ ንሕተት፡ ስም ክርስቶስ ምእንቲ ክኸብር።
