ኣብ ኤፌሶን 1፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ንኣምላኽ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ከም ኣቦ ግርማ ገይሩ ጸዊዕዎ። ንዅሎም እቶም ምእመናን፡ ንዓኻን ንዓይን ሎሚ ሓዊሱ፡ ጳውሎስ ጥበብን ፍልጠትን ለመነ፡ ምኽንያቱ ትልሚ ኣምላኽ ኣዝዩ ግሩምን ዓብይን ስለ ዝኾነ፡ ከምኡ’ውን ነቲ ዚመጽእ ዓለም ብምጥማት።
ድሕሪኡ ኣብ መልእኽቱ፡ እቲ ሃዋርያ ንምእመናን ብመንፈስ ክርስቶስ ብሓይሊ ኣብ ውሽጣዊ ሰብነት ክድልድሉ ለመነ። ዕላማኡ፡ «ክርስቶስ ብእምነት ኣብ ልብኹም ኪነብር» (3:17) እዩ ነይሩን ሕጂ’ውን ኣሎ። ንምንታይ ዕላማ? «ንኣኻትኩም ድማ፡ ኣብ ፍቕሪ ሱር ዝሰደድኩምን ዝተሰረተኩምን ኴንኩም፡ ምስ ኵሎም ቅዱሳን እቲ ስፍሓቱን ንውሓቱን ዕምቀቱን ቍመቱን እንታይ ምዃኑ ኽትፈልጡ፡ ነቲ ንፍልጠት ዚበልጾ ፍቕሪ ክርስቶስ ክትፈልጡ፡ ብዅሉ ምልኣት ኣምላኽ ክትመልኡ ሓይሊ ኺህልወኩም» (ቍ. 17–19)። ኣዝዩ ግሩም!
ብዛዕባ ትልሚ ኣምላኽ ንእስራኤልን ንኣህዛብን፡ «ካብ ምስረታ ዓለም» ምዃኑ ንምልከት፡ እዚ ድማ ሸውዓተ ግዜ ዚርከብ መግለጺ እዩ (ማቴ. 13:35፤ 25:34፤ ሉቃ. 11:50፤ እብ. 4:3፤ 9:26፤ ራእ. 13:8፤ 17:8)። ይኹን እምበር፡ ሓሳባት ኣምላኽ ንክርስቶስን ንቤተ ክርስቲያንን ካብ ቅድሚ ምስረታ ዓለም ኣብ ልቡ ነይሩ እዩ (ዮሃ. 17:24፤ ኤፌ. 1:4፤ 1 ጴጥ. 1:20)። በሌላ ኣዘራርባ፡ እዚ ትልምታት እዚ ኣብ ልቢ ኣምላኽ ነይሩ እዩ፡ ቅድሚኡ ካልእ ዝነበረ የለን። እዚ ማለት ድማ ኣምላኽና ንማሕበር ቅድሚ እስራኤል ምሕሳቡ ወይ ንዛ ዓለም ምውጣኑ ሓሲቡ እዩ። እዚ ማለት ድማ ኣቦን ወልድን ብዛዕባ እቲ መስዋእቲ ዜድሊ ምዃኑ፡ ቅድሚ ኣዳምን ሄዋንን ናብ ሓጢኣት ምውዳቖም ነዊሕ ይፈልጡ ነይሮም። እቲ ዘለኣለማዊ ወልድ፡ ምስ ኣቦን መንፈስ ቅዱስን ብሓባር፡ እቲ መስዋእቲ ኪኸውን ፍቓደኛ ነበረ። ንሱ ድማ፡ «እንሆ፡ መጺአ ኣሎኹ … ፍቓድካ ኽገብር ባህ ይብለኒ፡ ኣምላኸይ» (መዝ. 40:7–8) በለ። ክንደይ ግሩም፡ ክንደይ ድንቂ!
