ምስ መጸ፡ እንተዘይሃለና ወይ እንተሃለና፡ ንዕኡ ቅቡላት ኴንና ክንርከብ ከም ዝግባእ ግልጺ እዩ። ንክርስቶስ ቦታ ይህብ። ንሕና ድኻታት ኢና፤ ግናኸ ንሱ፡ “ጽቡቕ ገበርካ፡ ጽቡቕን እሙንን ኣገልጋሊ” ክብል እንተሰማዕናዮ፡ ክንደይ ዝኸውን ዓቢ ነገር ምኾነ! እዚ ናይ ገዛእ ርእሱ ቃላት ስለ ዝኾኑ ጥራይ እምበር፡ ክጽበዮ እየ ዝብል ኣይመስለኒን። ኣብዛ ምዕራፍ እዚኣ ካብ ምጽባይ ንላዕሊ ሓደ ንእሽቶ ነገር ኣሎ። “መሓውርኩም ተዐጠቑ”። እዚ ዝውሕዝ ክዳውንቲ ክዕጠቕ ነይርዎ፡ ኣብ ዓለም ከም ዘለዉ ነገራት ብዘይ ምልልይ ዘይኮነስ፤ ግናኸ ልቢ ብስርዓት፡ ከም ቃል ኣምላኽ፡ መሓውር ብሓቂ ተዐጢቑ (ኤፌ. 6:14)፤ ድሕሪኡ ድማ መብራህቲ ይነድድ—ምሉእ ምእማን ብክርስቶስ። እቲ ቀዳማይ ዝወስዶ ነገር፡ ፍቕርና ኣብኡ ምግባርን፡ ንዕኡ ምርኣይ ባህ ምባልን እዩ፡ ንዕኡ ክንጽበ ከለና።
ሓደ ካልእ ፍሉይ ነገር ኣሎ፡ ኣዝዩ ብሩኽ፡ ልቢ ዝትንክፍ መግለጺ ፍቕሪ ጐይታ። ኣብዚ መሓውርና ክንዕጠቕ፡ ልብና ብስርዓት ክኸውን ኣሎና፤ ግናኸ እዚ ሕጂ እዩ፡ ጐይታ ገና ከይመጸ ኣብ ዝፋን ኣቦ ኮይኑ ከሎ፤ ሽዑ ግና “ንሱ ባዕሉ ክዕጠቕን ንሳቶም ንኽበልዑ ክቕመጡ ክገብርን፡ ክመጽእን ከገልግልን እዩ።” ንሱ፡ “ናብ ቤተይ ክትመጹ ከለኹም መሓውርኩም ክትዕጠቑ ኣየድልየኩምን እዩ። ንኽትበልዑ ክቕመጥኩም፡ ከገልግለኩም ድማ እየ” ይብል። ንሱ ንኣና ክቕመጠናን ኣብኡ ኣብ ሰማይ ኣብቲ ማዕድ ዝርከቡ ነገራት ክንበልዕ ክገብረናን እዩ፡ ንሱ ድማ በረኸታት፡ ዘይተወሰነ ዝበዝሕ ክቡር፡ ከገልግለና እዩ። ንኣና ንኽንበልዕ ነገራት ምሃብ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ክርስቶስ ባዕሉ ከገልግለና እዩ። በዚ ትርጉም እዚ፡ ክርስቶስ ከቶ ናይ ኣገልጋሊ ቅርጺ ኣይሓድግን እዩ፤ ክርስቶስ ወዲ ኣምላኽ ነዚ ቦታ እዚ ከም ዝወስድን ከም ዝወሰደን ከቶ ከም ዘይሓድጎን ክንሓስብ ከለና፡ ክንደይ ዘደንቕ ነገር እዩ!
