ኣምላኽ ንዝመረጾ ህዝቡ ግዜያዊ ኣብ ግብጺ ክዕገት ፈቒዱ ነይሩ፣ ግናኸ ኣቦታቶም ከም በደው ዝነበሩላ ምድሪ—እታ ተስፋ ዝተዋህበቶም ምድሪ—ክወርሱ ግዜ ምስ በጽሐ፣ ኣብ መንገዶም ዝዓገቶም ንርእሱ ከም ፍርቂ ኣምላኽ ገይሩ ዘቕርብ ዝነበረ ዓማጺ ገዛኢ እዩ ነይሩ። ኣብ ውሽጢ ሒደት ሰሙናት ኣምላኽ ንሙሴ ተጠቒሙ ንሱ ከም ፈጣሪ ምዃኑን ምሉእ ምቁጽጻሩን ኣርኣየ፣ ግናኸ ፈርኦን ነፍሲ ወከፍ ግዜ ብሰንኪ ዘይምቹእነቱ ጥራይ ብግዜያዊ ይእዘዝ ነይሩ።
እቲ ትሽዓይ መዓት ንሰለስተ መዓልቲ ዝጸንሐ ጸልማት እዩ። ክሳዕ ክንደይ ጽዑቕ ስለ ዝነበረ ክድህሰስ ይኽእል ነይሩ፤ ግብጻውያን ክትንስኡ እኳ ኣይከኣሉን ኣብ ዝነበሩሉ ክጸንሑ ግድነት ኮይኑዎም፣ ንሓድሕዶም ብርሃን ክርእዩ እኳ ኣይከኣሉን (ቁ. 23)። ኣብዚ ግዜ እዚ ኣብ መንጎ መዓልትን ለይትን ፍልልይ ኣይነበረን። እዞም ኩሎም መዓታት ፍሉይ ፍጻመ ዝገበሮም ድማ ኣብ ምድሪ ጎሸን እስራኤላውያን ዝነበሩላ ቦታ ዘይምጽንሖም እዩ (ኣወዳድር 8:22፤ 9:4፤ 9:26)። ኣምላኽ ንፈርኦን ክበጽሖ ይፍትን ነይሩ፣ ንሱ ድማ መን ምዃኑ ክፈልጥ ደልዩ ነይሩ (7:5)፣ ስለዚ ኣብ መንጎ ግብጻውያንን ህዝቡን ፍልልይ ገበረ። ኣብዚ ናይ ጸልማት ግዜ እዚ፣ “ኵሎም ደቂ እስራኤል ግና ኣብ ኣባይቶም ብርሃን ነበሮም” (10:23)።
ኣምላኽ ምንጪ ብርሃንን ሓቅን እዩ። ንሱ ንጸሓዩ ኣብ ልዕሊ እኩያትን ጽቡቓትን ከተንጸባርቕ ይገብር (ማቴ. 5:45)፣ እዚ ድማ ንኹሉ ዝበጽሕ ጸጋኡ እዩ። ይኹን እምበር፣ ኣምላኽ “ንኣብ ጸልማትን ኣብ ጽላል ሞትን ንዝነበሩ ብርሃን ክህብ” (ሉቃ. 1:79) ብኣካል ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ከም ዝመጸ ክንፈልጥ እንተ ዘይከኣልና፣ ሽዑ ንዘለኣለም ናብ ጸልማት ክንፍረድ ኢና (ኣወዳድር ማቴ. 8:12፣ 2 ጴጥ. 2:17)። ተስፋ ዝርከብ ብክርስቶስ ጥራይ እዩ፣ ንሱ ድማ “ኣነ ብርሃን ኮይነ ናብ ዓለም መጺአ እየ፣ ዝኣምነኒ ዅሉ ኣብ ጸልማት ምእንቲ ከይጸንሕ” (ዮሃ. 12:46) በለ።
