7 እግዚኣብሄር ኣምላኽ ከዓ ኻብ መሬት ምድሪ፥ ንሰብ ፈጠሮ፤ ኣብ ኣፍንጫኡ ድማ ናይ ህይወት እስትንፋስ ኡፍ በለሉ፤ ሰብ ከዓ ህያው ነፍሲ ዘለዎ ኾነ።
4-5 እቲ ተመን ድማ ነታ ሰበይቲ “እግዚኣብሄርስ በታ ኻብኣ ብትበልዑላ መዓልቲ፥ ኣዒንትኹም ከም ዝኽፈታ፥ ከም እግዚኣብሄርውን ከም እትኾኑ፥ ፅቡቕን ክፉእን ከዓ ኸም እትፈልጡ ስለ ዝፈለጠ እዩ ‘ኣይትብልዑ’ ዝበለኩም እምበር ከቶ ኣይትሞቱን ኢኹም” በላ።
6 እታ ሰበይቲ ድማ፥ እታ ኦም ንዐይኒ ፅብቕቲ፥ እቲ ፍረኣ ንምብላዑ ዘብህግ፥ ጥበብ ብምሃብውን ሰናይ ምዃና ሪኣ፥ ካብታ ፍረ ኦም ወሲዳ በልዐት፤ ንሰብኣያውን ሃበቶ፤ ንሱውን ምስኣ በልዐ።
11 ኢየሱስ ንፅባሒቱ፥ ናይን ናብ እትብሃል ዓዲ ኸደ፤ ምስኡ ኸዓ ደቀ መዛሙርቱን ብዙሕ ህዝብን ከዱ። 12 ናብ በሪ እታ ኸተማ ምስ ቀረበ፥ እንሆ ንኖኡ ሓደ ዝኾነ፥ ወዲ ሓንቲ መበለት ሞይቱ፥ ሬሳኡ ተሸኪሞም እንትወፁ ረኸበ። ብዙሓት ደቂ እታ ኸተማ ድማ ምስኣ ነበሩ። 13 ጐይታ ኢየሱስ ምስ ረአያ ራህርሀላ እሞ፥ “ኣይትብከዪ” በላ። 14 ቀሪቡውን ነቲ ቓሬዛ ነኽኦ፤ እቶም ፀወርትውን ደው በሉ፤ ንሱ ኸዓ “ኣታ ጐበዝ፥ ተስእ እብለካ ኣለኹ!” በሎ። 15 እቲ ምዉት ድማ ተሲኡ ኾፍ በለ፤ ምዝራብውን ጀመረ፤ ኢየሱስ ድማ ንኖኡ ሃባ። 16 ንዅሎም ከዓ ፍርሓት ሓዞም፤ “ኣብ ማእኸልና ዓብዪ ነቢይ ተሲኡልና፤ እግዚኣብሄር ንህዝቡ ተመልኪትዎ” እናበሉ፥ ንእግዚኣብሄር ኣምላኽ ኣመስገንዎ። 17 ዝናኡውን ኣብ ኵላ ይሁዳን ከባቢኣን ተሰምዐ።
ዘፍጥረት 2:7 · ዘፍጥረት 3:5–6 · ሉቃስ 7:11–17 · ትመ15
ህይወት ሰብ ዝጀመረ ኣምላኽ ካብ ሓመድ ዝፈጠሮ ወሲዱ እስትንፋስ ህይወት ናብኡ ምስ ኣንፈሰ እዩ ንህያው ፍጡር ክኸውን (ዘፍ. 2:7)። ሞት ድሕሪኡ ብቕጽበት መጸ እቲ ናይ መጀመርታ ሰብኣይን ሰበይትን ንሓሳባት ኣምላኽ ምስ ተጠራጠሩ (3:5–6)፣ እዚ ድማ ነቲ ሎሚ እንርእዮ ዘሎና ህይወት ብሞት ዝቋረጽ ዝተለምደ ዑደት ኣበገሰ። ነዚ ክንቆጻጸሮ ዘይንኽእል ሓቂ ንምብዳህ ንጉስ ህይወት ክመጽእ ነበሮ።
የሱስ ከምዚ በለ፦ “ኣነ ህይወት ክህልዎም፣ ብብዝሒ ድማ ክህልዎም ኢለ መጻእኩ” (ዮሃ. 10:10)፣ እንተኾነ ግን ሓሳባቱ ተጠራጢሩ። እዚ ዝኾነሉ ምኽንያት ድማ እቲ ንሱ ዘቕረቦ ህይወት ምስ ብርሃን ብዘይፍለይ ዝተኣሳሰረ ስለዝነበረ እዩ፣ ሰባት ድማ “ግብሮም ክፉእ ስለዝነበረ፡ ካብ ብርሃንሲ ጸልማት ፈተዉ” (ዮሃ. 3:19)።
ሓይሉ ንህይወት ንምሃብ ብሰለስተ ተኣምራት ይምስከር፣ ኣብኡ ሞት ንግዜኡ ተሳዒሩ። ኣብ ሓደ ጉዳይ፣ ሞት ቅድሚኡ ብቕጽበት ንህይወት ሓንቲ ንእሽቶ ጓል ሒዝዋ ነበረ፣ የሱስ ግን ብኢዳ ሒዝዋ ኣሕወያ (ሉቃ. 8:40–56)። ኣብ ካልእ ድማ፣ ሞት ንወዲ ሓንቲ መበለት ወሲድዎ ነበረ እሞ ስርዓተ ቀብሪ ድማ ተጀሚሩ ነበረ (ሉቃ. 7:11–17)። ኣብ መወዳእታ ድማ፣ ንኣርባዕተ መዓልቲ ዝሞተ ኣልኣዛር ክወጽእ ተሓቲቱ፣ ካብ ክዳውንቲ መቓብር ድማ ፈትሕዎ።
ሓይሉ ኣብ ልዕሊ ሞት ካብቶም ሰለስተ ተኣምራት እጅግ ዝበለ እዩ። ንሱ ህይወቱ ብምሃብ ንሞት ሰዓሮ፣ ካብ ግዝያዊ ህይወት ንላዕሊ ድማ የቕርብ። ደሞዝ ሓጢኣትኩም ሞት እዩ፣ ግናኸ ጐይታ የሱስ ትንሳኤን ህይወትን እዩ፣ ንሱ ምእንታኹም ዝሞተ ምዃኑ ብእኡ እንተኣሚንኩም፣ ንሱ ዘለኣለማዊ ህይወት ክህበኩም እዩ! ንሱ ንሓጢኣትኩም ኣብ ርእሱ ስለዝወሰዶ ኣይክትፍረዱን ኢኹም። ካብ ጸልማት ናብ ብርሃን (ግብ. 26:18)፣ ካብ ሞት ድማ ናብ ህይወት (ዮሃ. 5:24) ክትሰግሩ ኢኹም።
