ዝሞቱ ቅዱሳን ገና ምሉእ በረኸት ኣይረኸቡን፡ ግናኸ ዓብዪ ስጉምቲ ናብ ቅድሚት ገይሮም እዮም። ቦታ ምእመናን ብሞት ኣይቕየርን እዩ። ኣብዚ ምድሪ ኣብ ዝነበሩሉ እዋን ይጽበዩ ነበሩ። ሕጂ ድማ ኣብ ክብርን ምስ ጐይታን ኣብቲ ካብ ስጋ ዝተፈልየ ኩነታት ይጽበዩ ኣለዉ።
ኣብ ጉዳይ እስጢፋኖስ፡ ጐይታ ንነፍሲ ብቕጽበት ምስኡ ከመይ ከም ዝወስዳ ንርኢ። ኩሎም ፍቑራት ዝሞቱ ብየሱስ ዝሞቱ ድማ ነቲ ኩነታት ይረኽብዎ። እዚ ኣብ ትሕቲ ሓዘን ኣብ ዝሓዘንካሉ እዋን፡ ከምኡ’ውን ከምዚኦም ካብ ምድሪ ምውሳዶም ዘምጽኦ ምሪርነት ኣብ ዝጥዓምካሉ እዋን ንልቢ የጸናንዕ። መሪር ነገር እዩ፡ ሞት ድማ ዘዋርድ እዩ፡ ኩሉ ትልሚታት ዝፈርስ፡ ኩሉ ባህርያዊ ፍቕሪ ድማ ብእኡ ዝፍለ እዩ። ግናኸ እዞም ቅዱሳን ካብ ምድሪ ናብ ቅድሚ ጐይታ እንተ ዘይሓለፉ ክረኽብዎ ዘይክእሉ ዝበለጸ ዓሚቕ ነገር ኣሎ—እዚ ድማ ሞት ኣብ ዝመጸሉን ዝወሰዶምሉን እዋን ኩሉ ምትሕስሳብ ጐይታ ምፍላጥ እዩ።
ጐይታ ባዕሉ ንህዝቡ ናብኡ ንምውሳድ ክመጽእ እዩ። ጐይታ ባዕሉ ከምዚ ገይሩ ምቕራቡ ዘይግለጽ ጥዑም ነገር ኣለዎ። እዚ የሱስ እዚ ንመቓብር ዝሓደገ፡ ንርእሱ ምስቶም ብክርስቶስ ዝሞቱ ዘራኽብ። ጐይታ ባዕሉ፡ ወዲ ሰብ፡ ካብቲ ቅድሚኡ ከም ወዲ ኣምላኽ ዝነበሮ ቦታ ክብሪ ዝትንስእ። እቲ ክብሪ ሕጂ ኩሉ ኣብኡ ተጠቕሊሉ ኣሎ፡ ግናኸ ብቕልጡፍ ክግለጽ እዩ። ጐይታ ባዕሉ ብኣውያት ክወርድ እዩ። ናይ ጐይታ ባዕሉ ድምጺ፡ ብሩኽ ዘስካሕክሕ ድምጺ፡ ብኹሎም ናቱ ዝኾኑ፡ ስጋኦም ኣብ ሓመድ ይኹን ወይ ኣብ ህይወት ኣብዚ ምድሪ ይኹን፡ ዝስማዕ። እቶም ብክርስቶስ ዝሞቱ ቅድም ክትንስኡ እዮም። ነቲ ቃል «ቅድም» ንዓለም ኣይክድምስሶን እየ፡ ከመይሲ ኣብ ጐይታ ኩሉ ግዜ ዝርእዮ እዩ፦ እዚ ድማ ፍቕሩ ብፍሉይ ናብቲ ናይ ድኻም መግለጺ ዘሎሉ ምኻዱ እዩ። ነቲ ፍሉይ ፍቕሪ እፈቱ፡ ልበይ ኣብ ድኻመይ ይደልዮ። ግናኸ ጐይታይ ከምኡ እዩ፡ ፍቕሩ ድማ ኣብኡ እዩ ዝፈስስ።
