ኣብ ታሪኽ ዓለም ከምዚ ብፍጥነት ዝንቀሳቐስ ነገር ፈጺሙ ኣይነበረን። ኣብ ዝሓለፈ ዓሰርተ ዓመት፡ ንምዕባለ ዘመናት ዝወስድ ዝመስለና ዝነበረ ለውጥታት ርኢና ኢና። ሰባት “ድሕሪኡ እንታይ እዩ?”ን “እዚ ኩሉ ናበይ እዩ ዝመርሕ ዘሎ?”ን ኢሎም ክጭድሩ ይኽእሉ እዮም።
ብብርሃን ቃል ኣምላኽ፡ ሓደ ንጹርን ዝተረጋገጸን ዓብዪ ነገር ቀሪቡ ኣሎ—ኣዝዩ ቀሪቡ። ጐይታ የሱስ ይመጽእ ኣሎ! ኣብ ኣየር ድማ ንኹሎም ብኽቡር ደሙ ዝተኸልሉ ናብኡ ኣብ ደበና ንምርኻብን ናብ ቤት ኣቦ ንምኻድን፡ ንዘለኣለም ምስኡን ከምኡን ንምዃንን ዝጽውዕ ድምጺ ክህብ እዩ (1 ተሰ. 4:16–17፤ 1 ዮሃ. 3:2)።
እቲ ዝፈትወናን ምእንታና ዝሞተን ክንርኢ ብምሕሳብ ልብና ይሕጐስ ድዩ? እቲ ሎሚ እውን ክመጽእ ይኽእል እዩ ዝብል ተስፋ ንድኻም ልብና ካብ ሓጐስን ሓዘንን ዓለም የልዕሎ ድዩ?
ስለዚ፡ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ብኹሉ ሓላፍነት ቤት ትምህርትን ስራሕን ክንመላለስ ከለና፡ ገለ ግዜ “ክንሰዓር” (ሮሜ 12:21)፡ ካልእ ግዜ ድማ “ክንቀውም” (ኤፌ. 6:13) ከም ዘሎና ክንረክብ ኢና። እቲ ጐይታ ዝህበና መዓልታት ከመይ ንጥቀመሉ? ብሓቂ ኣምላኽ ኣብ ቃሉ ዝሃበና ሓቅታት ንርእስና ነበርትዕ ድዩ፡ ወይስ ኣብ ምቹእ ከባቢ ደቒስና፡ ሰይጣን ሓዊ ክመልስ ከሎ ብዘይተጸበናዮ ንበራበር፡ ኣብ ቅድሚ ጸላኢ ድማ ሓይሊ ዘይብልና ንኸውን?
እቶም ዘይተመገቡ ክዋግኡ ኣይክእሉን እዮም። እቲ ጐይታ ዝህበና ግዜ ንእኡ ብግላዊ ፍልጠትና ንምዕባይን ምስኡ ብሓባር ንምኻድን ንጥቀመሉ። ሽዑ ንሓድሽ መጥቃዕቲ ንምምካት ሓይሊ ክህልወና እዩ፡ ካብቲ ዝሃደምናሉ ዝኸፍአ ባርነት ድማ ክንወጽእ ንኽእል ኢና።
ክንጽበ ከለና፡ ክሳዕ ዝመጽእ ክርስቶስ ኣብ ቅድሚ ካልኦት ብዕለት ብዝያዳ ብእምነት ክንነብር ንኽእል፡ ንሱ ንዘሎናን ንዝኾንናዮን ኩሉ ብቑዕ እዩ እሞ።
