ኣብዛ ምዕራፍ እዚኣ ጐይታ ንኤርምያስ ቀበቶ ክለብስ፡ እዚ ኸኣ ኣብ ልዕሊ ክዳን ዝጥቀለል ጨርቂ ዝተሰርሐ ቀበቶ እዩ፡ ድሕሪኡ ኸኣ ኣውጺኡ ኣብ ከባቢ ኤፍራጥስ ከንብሮ ኣዘዞ። ድሕሪ ገለ ግዜ ኤርምያስ ነቲ ቀበቶ ኣምጺኡዎ፡ እቲ ቀበቶ ኸኣ ተበላሽዩ ንሓንቲ እኳ ኣይጠቅምን ነይሩ። ጐይታ እዚ ንህዝቡ እስራኤል ዘጋጠሞ ነገር ንምግላጽ ተጠቒሙሉ። ንህዝቡ ኸምቲ ቀበቶ ንሓደ ሰብ ዝጥበቕ፡ ንዕኡ ኸም ዝጥበቑ ገይሩዎም። ካብ ግብጺ ካብ ዘውጽኦም ግዜ ጀሚሩ ክሳዕ እታ መዓልቲ እቲኣ ብእምነት ይከናኸኖም ነይሩ። ድሌቱ ንምስጋናኡን ንኽብሩን ህዝቢ ክኾኑ ነይሩ።
ብሓዘን፡ ጐይታ ብዛዕባኦም “ኣይሰምዑን” ድምጹ፡ ኣብ ክንዳኡስ “ድሕሪ ምናብ ልቦም” ይኸዱ ነይሮም፡ “ንኻልኦት ኣማልኽቲ ኸኣ ከገልግሉን ከምልኹን” (ኤር. 13:10) ከም ዝነበሩ ክገልጽ ተገዲዱ። በዚ ድማ ከም ዝተበላሸወ ቀበቶ ኮይኖም፡ ንዝተሓስበ ዕላማኡ ዘይበቅዕን ንሓንቲ እኳ ዘይጠቅምን ኮይኖም።
ኣብ ግብሪ ሃዋርያት 11:23፡ በርናባስ ንሓደስቲ ምእመናን ኣብ ኣንጾኪያ ብምሉእ ልቦም “ንጐይታ ኺጥበቑ” (kjv) ምዒድዎም። ሕጂ እውን ጐይታ ህዝቡ፡ ሕጂ ቤተ ክርስቲያን፡ ንዕኡ ኺጥበቑ ይደሊ፡ ሎሚ ንምስጋናኡን ንኽብሩን ክንከውን። ንዕኡ ምጥባቕ ማለት እንታይ ማለት እዩ? ማለት ድምጹ ብቓሉ ምስማዕን ምእዛዝን ማለት እዩ፤ ብመንፈስ ምምልላስ (ገላ. 5:16)፡ ብክርስቶስ ምምላስ፡ ብድሕሪ ምናብ ልብና ዘይኮነስ፤ ንርእስና ኸኣ ካብ ጣኦታት ምሕላው—ኣብ ልብና ንክርስቶስ ዝተክእ ዝኾነ ይኹን ነገር (1 ዮሃ. 5:21)። ክርስትና ብሓፈሻ ንኣብነት እስራኤል ተኸቲሉ፡ ከም “ዝተበላሸወ ቀበቶ” ኮይኑ። ጐይታ ክሳዕ ዝመጽእ ብምሉእ ልብና ንዕኡ ክንጥበቕን ንምስጋናኡን ንኽብሩን ክንከውን ጸጋ ይሃበና።
