ምስ ኣሕዋትን ኣሓትን ብክርስቶስ ክንዘራረብ ከለና፡ ሓድሓደ ግዜ “ኣምላኽ ዓብዪ መተባብዒ እዩ” ብምባል ንዛዘም። እቲ ኣብ ላዕሊ ዘሎ ፍቕዲ፡ እዚ ሓሳብ እዚ ብሃዋርያ ጳውሎስ ንሓደስቲ ምእመናን ኣብ ተሰሎንቄ፡ ኣብ ሕጂ ግሪኽ እትርከብ፡ ሽዑ ኸኣ ክፍሊ መቄዶንያ ኣብ ግዝኣት ሮሜ ዝነበረት፡ ዝተጻሕፈ ምዃኑ የረጋግጽ። ሃዋርያ ጳውሎስ ንተሰሎንቄ ድሕሪ ምብጻሑ፡ ቀዳማይ መልእኽቱ ጸሓፈሎም። ይኹን እምበር፡ ጸላእቲ ዕዮ ኣምላኽ መጥቃዕቶም ቀጸሉ፡ በዚ ምኽንያት እዚ ኸኣ እቲ ሃዋርያ ካልኣይ መልእኽቱ ሰደደሎም። እቲ መልእኽቲ፡ እቶም ናይ ሕጂ ዘመን ጸጋ ዝኾኑ ምእመናን ብሓደ “ምርካብ” ተባሂሉ ዝጽዋዕ ዘደንቕ ፍጻሜ ካብዛ ምድሪ እዚኣ ድሕሪ ምውሳዶም ዝፍጸሙ ትንቢታዊ ፍጻሜታት ብሓጺሩ ይገልጽ።
እቶም እምነት ዘይብሎም ዓለም ድሕሪኡ ዝገጥምዋ ዘስካሕክሑ ትንቢታዊ ፍጻሜታት፡ ምስቲ ምእመናን ብምኽንያት ጸጋ ኣምላኽ ዘለዎም ብሩኽ ተስፋ ብኣንጻሩ እዩ። ንሱ ጥራይ እዩ “ጽቡቕ ተስፋ” ዝህበና፡ እቶም ኣብ ከባቢና ዘለዉ ሰባት ግን ዝኾነ ይኹን ናይ ሓቂ ተስፋ የብሎምን። ስለዚ እዮም ሓጢኣቶም ተናዚዞም ናብ ጐይታ የሱስ ክምለሱ ዘድልዮም ምእንቲ ኺድሕኑ። ንሱ ኸኣ፡ “ኣቱም ኵልኹም እትጽዕሩን ጾር ዝኸበደኩምን፡ ናባይ ምጹ እሞ ኣነ ኸኣ ከዕርፈኩም እየ” (ማቴ. 11:28) ኢሉ እዩ፡ ሕጂ እውን ይብል።
እዚ እንተ ገበርካ፡ ብእምነት ከኣ ናብኡ እንተ ኸድካ፡ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ናይ ሓቂ ዕረፍቲ ኺህበካ እዩ። ንሱ ኣርዑቱ ኽትስከምን ካብኡ ኽትመሃርን ይዕድመካ። እዚ ማለት ከኣ፡ ን“ሕያዋይን ትሑትን ልቢ” ዘለዎ፡ ዘይዕቡኽን ዘይጨካንን ንዝኾነ ኺግዛእ ማለት እዩ። “ንነፍስኹም ዕረፍቲ ኽትረኽቡ ኢኹም” (ፍ. 29) ኢሉ ተስፋ ሂቡ። ብጸጋን ብርሕራሔን ዝቐረበልካ ሕያዋይ ዕድመኡ ኣይትነጽግ። ሓደ መዓልቲ፡ ንሱ ጻድቕ ዳኛ ናይ ፍጥረት ኪኸውን እዩ፡ ዝኾነ ሰብ ከኣ ንምርኻቡ ኺሰሓቦ ኣይክእልን እዩ።
