መዝሙር 119 እቲ ዝነውሐ ጸሎት መጽሓፍ ቅዱስ ክበሃል ይከኣል እዩ። ኣብ መጀመርታኡ፣ እቲ መዝሙራዊ ኣብቶም ብሕጊ እግዚኣብሔር ዝመላለሱ ዘሎ በረኸት ይርኢ፤ ድሕሪኡ ኸኣ፣ ብቕጽበት፣ ብዛዕባ ህይወቱ ንኣምላኽ ምዝራብ ይጅምር፦ «ኦ፣ መገደይ ንትእዛዛትካ ንምሕላው እንተ ዝምራሕ» (ፍ. 5)። እቲ መዝሙር ምሉእ ብምሉኡ ብዛዕባ እዚ ትምኒት እዚ ምስ የሆዋ ዝግበር ዝርርብ እዩ።
ብዙሓት ፍቑራት ፍቕድታት ይስዕቡ፦ «ቃልካ ኣብ ልበይ ሓቢአዮ ኣሎኹ፣ ምእንቲ ኸይበድለካ … ኣዒንተይ ክፈተለይ፣ ምእንቲ ኻብ ሕግኻ ግሩም ነገር ክርኢ … ንዘለኣለም፣ ኦ እግዚኣብሔር፣ ቃልካ ኣብ ሰማይ ተሰሪቱ ኣሎ … ኦ፣ ንሕግኻ ክንደይ እፈትዎ! ምሉእ መዓልቲ ምሕላወይ እዩ … ቃልካ ንእግረይ መብራህቲ፣ ንመገደይ ከኣ ብርሃን እዩ … ምእታው ቃልካ ብርሃን ይህብ፤ ንቀላል ሰብ ኣእምሮ ይህብ» (ፍ. 10, 18, 89, 97, 105, 130)። ቃል ኣምላኽ ክንደይ ክቡር ይኸውን ንዓና! ንእግርናን ንመገድናን ብርሃኑ ክንደይ ኣድላዪ እዩ!
ግናኸ፣ ድሕሪ እቲ ልዑል ምስጋና፣ ናብቲ ናይ መወዳእታ ፍቕዲ ናይዚ መዝሙር እዚ ንመጽእ፣ እዚ ኸኣ ምሉእ ብምሉኡ ዘይተጸበናዮ እዩ፦ «ከም ዝጠፍአ በጊዕ ጠፊአ ኣሎኹ።» ብልቢ ዝሰብር ድምጺ፣ እቲ መዝሙራዊ ብቕጽበት ይጥምት እሞ፣ ከም ዝበለ፣ «ኣብዚ ከመይ በጺሐ? ኦ እግዚኣብሔር፣ በጃኻ ድለየኒ!»
ምንም እንተኾነ ቃል ኣምላኽ ኣብ ዝሓለፈ ግዜ ክንደይ ከም ዘመስገንናዮ፣ ሕጂ እውን ናብ ምጥፋእ ንቐርብ ምዃንና ምእማን ጽቡቕ እዩ። እዚ ንመዝሙራዊ ሓዘን ዝመልኦ ምግንዛብ ክኸውን ኣለዎ። ይኹን እምበር፣ ንሱ ምስቲ መገዱ ዝደለዮ ዝነበረ ርክቡ ከቶ ከም ዘየቋረጸ እውን ንርኢ። እዚ ኸኣ ኣብ ልብና ለዋህ ድምጺ ይፈጥር። ሓንሳብ ንእግዚኣብሔር ደሊኻ ዲኻ፣ ግናኸ ሕጂ ርሑቕ ካብ መገዱ ርእስኻ ትረክብ ኣሎኻ? ጸውዖ። ህይወት ጸሎትካ ንጡፍ ግበሮ። ኣምላኽ መዝሙር 119 ንዝጠፍኡ ኣገልገልቱ ንምድላይ ኩሉ ግዜ ድሉው እዩ።
