በለዓም ኣብ ኵሉ ቅዱሳት ጽሑፋት ካብ ዝተመዝገቡ እተፈላለዩ ሰባት ሓደ እዩ። ንሱ ኣብነት ናይ ክልተ ልቢ ዘለዎ ሓጢኣተኛ እዩ። እዚ ፍቕዲ እዚ፡ ብኣገዳሲ መገዲ፡ በለዓም ዝነበሮ ተቓራኒ ባህሪ የርኢ። ኣብ ታሪኹ ንሱ ንኣምላኽ ዚጻረር፡ ኣብ ትሕቲ ሓይሊ ጥንቈላ፡ ብፍቕሪ ገንዘባዊ ረብሓ ዝተበላሸወ ኾይኑ ንረኽቦ፣ በቲ ሓደ ሸነኽ ድማ፡ ንኣምላኽ ግሉጽ ምትሕልላፍን ኣኽብሮትን ኣሎ። ብዘይካዚ፡ ትንቢታዊ ቓላቱ ኣብ ኵሉ መጽሓፍ ቅዱስ ካብ ዝርከቡ ዝበለጹ እዮም።
እቲ “ሞት ጻድቃን እሙት፡ መወዳእታይ ከኣ ከምኡ ይኹን” ዝበለ ሰብ፡ ንህዝቢ ኣምላኽ ንምስሓት ንባላቕ ክፉእ ምኽሪ ሃቦ (ዘሁልቍስ 23፡10፣ 25፡1)። ብሓቂ ፍሉይ ባህሪ! ግናኸ ኵላትና ከምዚ ዝኣመሰሉ ሰባት ረኺብና ኢና። ምእመናን ኪመስሉ ይርኣዩ፡ እምነት ከም ዘለዎም ንሓስብ፡ ግናኸ ኣብ ካልእ ግዜያት ብኸቢድ ንጠራጠር—ብሓቂ ኽንፈልጦ ኣይንኽእልን። ራልፍ ኤርስኪን ዝተባህለ ሰባኺ ብዛዕባ እዚ ዓይነት ከምዚ ኢሉ ጸሓፈ፡ “ንጽቡቕን ንኽፉእን ማዕረ ዝተደፍአ፡ ሰይጣንን ቅዱስን”። ይኹን እምበር፡ በለዓም ኣብ ገለ ግዜያት ቅዱስ ኣይነበረን። በለዓም ኣብ ዳሕሮት መዓልታት ካብ ዝርአዩ ሰለስተ ባህርያት ክሕደት ሓደ እዩ፡ መገዲ ቃየል፡ ስሕተት በለዓም፡ ዕልወት ቆራሕ (ይሁዳ 11)።
ጐይታ የሱስ፡ “ሓደ እኳ ንኽልተ ጐይተታት ኬገልግል ኣይክእልን እዩ፣ ከመይሲ ንሓደ ኺጸልእ እሞ ንኻልእ ኪፈቱ እዩ፣ ወይስ ንሓደ ኺእመን እሞ ንኻልእ ኪንዕቕ እዩ” (ማቴዎስ 6፡24) በለ። በለዓም ንኽልተ ጐይተታት ኬገልግል ዝፈተነ ሰብ እዩ፣ ግናኸ ኣብ መወዳእታ ሓደ ጐይታ ጥራይ ነበሮ፡ ንሱ “ደሞዝ ዓመጻ ፈተወ” (2 ጴጥሮስ 2፡15)። ናይ ሓቂ ንስሓ “ሓጢኣት ገይረ” ምባል ጥራይ ኣይኮነን። ካብ “ስሕተት በለዓም” ንጠንቀቕ። ንሓደ ጐይታናን መምህርናን ብግብርን ብመንፈስን ቅኑዓት ንኹን።
