ኣዒንትና ናብ የማን ግርማ ልዕልና ንመልስ፣ ኣብኡ ኸኣ ንየሱስ፣ ብኽብረትን ብግርማን ተቐልዒሉ ንርእዮ። እወ፣ እቲ ስምኦን ዝረኣዮ፣ ንእሽቶ ሕጻን ኣብ ጡብ ኣዲኡ፣ እቲ ዮሃንስ ኣብ መስቀል ተሰቒሉ ዝሞተ ዝረኣዮ፣ ሕጂ ኣብቲ ዝለዓለ ቦታ ኣብ ክብሪ ንርእዮ። ኣምላኽ ካብ ምዉታት ኣንሲኡ ኣብኡ ኣንቢርዎ።
ኩሉ ልቢ ክርስትያን ብሓሳብ ልዕልናኡ ይንቀጥቀጥ፣ ግናኸ እቲ ዝተቐበሎ ክብሪ ኣይገበረሉን። ኣብቲ ዩኒቨርስ ንእኡ ዝበቅዕ ዝነበረ ቦታ ጥራይ እዩ። ደቀ መዛሙርቱ ንእኡ ዝኸውን ዝፋን ዳዊት ይጽበዩ ነበሩ፣ ንሱ ኸኣ ብግዜኡ ክረኽቦ እዩ፣ ምስ ኩሉ ካልእ ዝፋን፤ ግናኸ ካብ ምዉታት ምስ ወጸ ንእኡ ዝበቅዕ ዝነበረ ቦታ ሓደ ጥራይ እዩ ነይሩ፣ እዚ ኸኣ ዝፋን ኣቦ ኣብ ላዕሊ እዩ። ኣልማዝ ኣብ ወርቂ ይንበር፣ ግናኸ እቲ መትከሉ ንዋጋ እቲ ዕንቊ ኣየብዝሖን፣ ንእኡ ዝበቅዕ መትከል ጥራይ እዩ፤ ከምኡ ኸኣ ንየሱስ እዩ፣ ስሙ ሕጂ ካብ ኩሉ ስም ልዕል ዝበለ እዩ፣ ኣብ ሰማይ ኸኣ ብኽብረትን ብግርማን ተቐልዒሉ ኣሎ፤ ኣብኡ ኣብ ቅኑዕ መትከሉ ኣሎ። ኣምላኽ ከኣ ንእኡ፡ «ንጸላእትኻ መርገጽ እግርኻ ኽሳዕ ዝገብሮም፡ ኣብ የማነይ ተቐመጥ» (መዝ. 110:1) ኢሉዎ።
ግናኸ ኣብኡ ስቕ ኣይኮነን፣ ግናኸ ኩሉ መከራ ምስ ሓለፈ፣ ምሉእ ብምሉኡ ብቑዕ ሓለቓ፣ ወይ መራሒ፣ ናይ ብዙሓት ደቂ ኣምላኽ እዩ።
