መዝሙር 110 ፍሉይ መዝሙር እዩ፤ ካብ ካልእ ዝበዝሐ ግዜ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ተጠቒሱ ይርከብ። «እግዚኣብሔር ንጐይታይ፡ ንጸላእትኻ መርገጽ እግርኻ ኽሳዕ ዝገብሮም፡ ኣብ የማነይ ተቐመጥ፡» ብምባል ይጅምር፣ እግዚኣብሔር ሕጂ ብኽብረትን ብኽብርን ከም ዝተቐልዐ ብንጹር የቕርቦ። ሳልሳይ ፍቕዲ ኣዝዩ ጽቡቕ እዩ፤ እግዚኣብሔር ኣብ ጽዮን ክገዝእ ከሎ ኣብ እስራኤል ገና ክርአ ዘለዎ ይገልጽ፣ ግናኸ ምሉእ ብምሉኡ ቅኑዕ ዝመስለኒ ናይ ሕጂ ኣተገባብራ ክህቦ እፈቱ፣ በዚ ምኽንያት እዚ ኸኣ ከምቲ ኣብ ሓድሽ ትርጉም ጄ. ኤን. ዳርቢ እተተርጐመ ክጠቕሶ እየ፦ «ህዝብኻ ፍቓደኛታት ክኾኑ እዮም፣» ወይ ብፍቓዶም ክቐርቡ እዮም፣ «ኣብ መዓልቲ ሓይልኻ፣ ብቕዱስ ግርማ፡ ካብ ማሕጸን ንግሆ ጽዋእ መንእሰይነትካ ክመጽኣካ እዩ።» ኩሎም ጸላእቱ ኣብ ትሕቲ እግሩ ክግዝኡ እዮም፣ እስራኤል ከኣ ንእኡ፣ ንመሲሖምን ንነገሶምን፣ ብዓውታ ሆሳዕና፣ ሓዳስ ዝተወልደት ሃገር፣ ድሕሪ ሕጂ ከቶ ከየሕዝኑዎ ክኸብቡዎ እዮም።
እዚ ንምርኣይ ግርማ ዝመልኦ ነገር ክኸውን እዩ፣ ግናኸ ዝዓበየ ግርማ ኣሎ፣ እዚ ኸኣ ሕጂ ክረጋገጽን ክርአን ይኽእል እዩ። እዚ ብሰብ ናይ ምድሓር መዓልቱ እዩ፤ ብዓለም ኣይደለየን፣ ግናኸ እቶም ዝፈትውዎ ብምሉእ ልቦም ናብኡ ክመጹ ይኽእሉ እዮም፤ ብእኡ ብሓይሊ ክመልኡ ይኽእሉ እዮም፣ ከም ሓዳስ ዝተወልደት ወለዶ—ደቂ ንግሆ—ብቕኑዕ ስጉምትን ብጽቡቕ ዝተዓጥቑ ሕቖን ክስዕብዎ ይኽእሉ እዮም፤ ብእግዚኣብሔር ክምክሑ ይኽእሉ እዮም። እዚ ኣብ ቅድሚ ሰማይ «ቅዱስ ግርማ» እዩ፣ ካብዚ ወጻኢ ኸኣ ካልእ ንኣምላኽና ከስምዕ ኣይክእልን እዩ።
