እተን ዕስራን ክልተን ክፍሊ መዝሙር 119 ከምቲ መዝሙራዊ ንቓል ኣምላኽ ዘለዎ ኣድናቖት እናገለጸ ብሓንሳብ ይውሕዛ። ኣብተን ክፍሊታት ድማ ነፍሲ ወከፈን ናይ ባዕለን ሓጺር ዛንታ ይነግራ፡ ንዝተፈላለዩ ተመክሮታት እቲ እምነትን ሽግርን ዝፈልጥ ምእመን ድማ የጠቃልላ። እዚ ጽሑፍ እዚ (ቁ. 81–88) ንነዊሕ ግዜ ሽግር ምጽዋር ከመይ ከም ዝመስል ይገልጽ።
ኣብ ጥቓ ሓዊ ደው ምስ እንብል ትኪ እንታይ ከም ዝገብር ንፈልጥ ኢና። የሕርቐናን የዕግበናን። ካብኡ ንላዕሊ፡ ትኪ ንስጋ እንታይ ከም ዝገብር ንፈልጥ ኢና፡ ብግዜኡ የንቅጾን የንቅጾን። እዚ ብፍላጥ ምስ ዝግበር፡ እቲ መስርሕ ንምግቢ ካብ ምብላሽ ይከላኸል፤ ግናኸ እቲ ምስሊ «መጽለሊ ወይኒ ኣብ ትኪ» ዝተፈላለየ ኣውድኣዊ ትርጉም ኣለዎ። እቶም ናይ ሽዑ መትሓዚታት ካብ መስታይቲ ኣይነበሩን፡ ብርግጽ፡ ግናኸ ካብ ቈርበት ፍየል ወይ ካልእ ቈርበት እንስሳ፡ ብሓንሳብ ዝተሰፍዩን ብውሽጢ ብሬዚን ዝተዓሸጉን ነበሩ። ብጥንቃቐ፡ መጽለሊ ወይኒ ንዓሰርተታት ዓመታት ኪጸንሕ ይኽእል ነይሩ። ግናኸ መጽለሊ ወይኒ ኣብ ትኪ ኣብ ሓደጋ ምፍራስ ነይሩ። ደረቕን ፈራሲን ይኸውን ነይሩ፡ ካብቲ ልስሉስ ባህርያቱ ድማ ይስሓብ ነይሩ። ድሕሪ ሓጺር ግዜ እቲ ዝተሰርሓሉ ዕላማ ኺፍጽም ኣይክእልን ነይሩ።
እዚ ንስምዒት ድኻም እቲ መዝሙራዊ ክሳዕ ክንደይ ብግቡእ ይገልጾ! ቅድሚ ሕጂ ህይወትን መንፈሳዊ ሓይልን ፈሊጡ ነይሩ፡ «መገዲ ትእዛዛትካ ኽጐዪ እየ» ኢሉ ገሊጹ (ቁ. 32)። ሕጂ ግና፡ ነቲ ጸላኢ ትኪ ናይዛ ዓለም እዚኣ ስለ ዝተቓልዐ፡ ነፍሱ ክትድክም ጀሚራ ነይራ (ቁ. 81)።
ይኹን እምበር፡ ታሪኽ ከም ዝነግረና፡ ዝነቐጸ መጽለሊ ወይኒ ብብዝሒ ዘይቲ ኣብ ደረቕ ደገኡ ብምቕባእ ናብ ኣገልግሎት ኪምለስ ይኽእል ነይሩ። ከምቲ መንፈስ ኣምላኽ ኵሉ እቲ ኣምላኽ ኣብ ቃሉ ዝተስፈዎ ዘዘኻኽረና፡ ንሕና እውን ክንሕደስ ንኽእል ኢና። ካብ ሽግር ምድሓን ንጽበ እንተ ሃለና እውን፡ ምስቲ መዝሙራዊ ሓቢርና ንዘይተለዋዋጢ ባህሪ ኣምላኽ ክንእምት ንኽእል ኢና፡ «ከም ምሕረትካ ኣሕድሰኒ፡ ከመይሲ ምስክርነት ኣፍካ ኽሕሉ እየ» (ቁ. 88)።
