እቲ መምህርን ኩሉ ዝምህሮን ናብ ሓደ ዕላማ ዝመርሕ ጥራይ እዩ። ንሱ ብርግጽ ብቕንዕና ሓይሊ ኽጽዕር ኣለዎ፡ ንደቀ መዛሙርቱ ኣብ ቅኑዕ መገዲ ንምእታው። ግናኸ እቶም ደቀ መዛሙርቲ ንዘይተወሰነ ግዜ ኣብ ትሕቲኡ እንተተቐመጡ፡ ኩሉ ግዜ ድማ ኣብኡ ጥራይ እንተተመርኮሱ፡ ንሱ ብምሉኡ ኣብ ዕዮኡ ፈሺሉ እዩ። ብኣንጻሩ፡ ትምህርቱ ንደቀ መዛሙርቲ ካብ ሓገዙ ነጻ ክገብሮም ኣለዎ።
እዚ እዩ እቲ ሓቀኛ ዕዮ ሕጊ፡ ናብ ክርስቶስ የርኢ። እቲ ሕጊ ነቶም ብሓቂ ዝሰምዕዎ ሓያል መምህር እዩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ክንደይ ብርቱዕ ድሌትና ንክርስቶስ ከም ዘሎና ኺምህር እዩ። ንነፍሲ ናብ ዓሚቕ ስምዒት ናይቲ ሓጢኣት ዘምጽኦ ጥፍኣትን በዚ ድማ ናይቲ ካብ ሓጢኣት ከንጽህ ዝኽእል፡ እግዚኣብሔር የሱስ ክርስቶስ፡ ድሌትን ክመርሓ እዩ። እቲ ሕጊ ናብ ክርስቶስ የብጽሓና ማለት ኣይኮነን፡ ግናኸ፡ እዚ ጥንቁቕ ትርጉም ከም ዝገልጾ፡ “እቲ ሕጊ ክሳዕ ክርስቶስ መምህርና ነበረ።” ማለት፡ መወዳእታ ሕጊ ክርስቶስ ነበረ፡ እቲ ሕጊ ካብ ገዛእ ርእሱ ናብ ክርስቶስ የርኢ ነበረ። ንሱ እዩ እቲ ሕጂ እተገልጸ፡ እቲ ናይ እምነት ዕላማ ዝኾነ፡ ንሱ ድማ የጽድቕ። “ምኽንያቱ ክርስቶስ ንኹሉ ዝኣምን ንጽድቂ መወዳእታ ሕጊ እዩ” (ሮሜ 10:4)።
ሕጂ ክርስቶስ ምስ መጸ፡ እምነት መጺኣ። እምነት ካብ ኩሉ ነገር ወጻኢ ብኣምላኽ ብክርስቶስ እትፍለጥ ሓይሊ እያ። ሽዑ ስለምንታይ ኣብቲ ብውልቃዊ እምነት ብኣምላኽ ክመላለስ ዝተማህረ ሰብ ሕጋዊ ገደባት ይግበር? እቲ መምህር ድሕሪ ሕጂ ኣየድልን እዩ። “ክርስቶስ ብሓርነት ሓራ ገበረና፤ ስለዚ ጸኒዕኩም ቁሙ፡ እንደገና ድማ ኣብ ኣርዑት ባርነት ኣይትተሓዙ” (ገላትያ 5:1)።
ጽቡቕን እሙንን መምህር ነኽብር፡
ጥበቡ ምምሃር ድማ ጥበብና እዩ፤
ግናኸ እቲ ግቡእ ግዜ ምስ በጽሐ ንምምራቕ፡
ኣገልግሎቱ ንምሉእ ህይወትና ክንሓትት ኢናዶ?
