ሳኦል ናይ ሃይማኖታዊ ሓጥእ ኣብነት እዩ። ኣብ መጀመርታ፡ ሳኦል ተስፋ ኣርኣየን ህዝቢ ድማ ኣድነቕዎ። ካብቶም ብዕድመ ዝመዓርጉ ዝነበሩ “ካብ ኣፍራሹ ንላዕሊ” (1 ሳሙ. 10:23) ይበልጽ ነበረ። ብተፈጥሮኣዊ ኣዘራርባ፡ ናይ ኣካላዊ ሓይሊ መልክዕ ነበሮ፡ ህዝቢ ድማ ብቐሊሉ ናብ ውግእ ክስዕብዎ ዝኽእሉ ነበሩ። ኣብ ብዙሕ ኣጋጣሚታት ንእግዚኣብሔር ይእመን ነበረ፤ ንነብዪ ሳሙኤል ብፍርሃት ይፈርሆ ነበረ፤ ክንዲ ዝኾነ ድማ ትንቢት ይዛረብ ነበረ፡ ህዝቢ ድማ፡ “ሳኦል እውን ኣብ መንጎ ነብያት ድዩ?” (19:24) ክብሉ ክሳብ ዝሓቱ።
እምበኣር እቲ ሽግር እንታይ ነበረ? መልሱ ድማ መልክዕ ኩሉ ነገር ኣይኮነን፡ ከምኡውን የታልል እዩ። ሳኦል “ብስጋ ጽቡቕ መርኣያ” (ገላ. 6:12) ክህብ ይኽእል ነበረ፤ ብሃይማኖታዊ ቃላት ክዛረብ ይኽእል ነበረ፡ ከምቲ ኣብ ናይ ሎሚ ጽሑፍ ዝርአ። ተመሳሳሊ ኣገላልጻታት ብህይወት ሳኦል ኩሉ ግዜ ቀጺሉ፡ ግን ሓንቲ እኳ ናይ ሓቂ መንፈሳዊ ምስትውዓል ወይ ስምዒት ንኣምላኽ ወይ ንመንፈሳዊ ዝግባእ ነገር ኣብ ዝተወሰነ ኩነታት ኣይተራእየን።
ሳኦል “ሓጢኣት ገይረ” ኣብ ሰለስተ ዝተፈላለዩ ኣጋጣሚታት በለ (1 ሳሙ. 15:24, 30፤ 26:21)። ግን ሓቀኛ ለውጢ ኣይነበረን። ንዳዊት፡ ንቕቡእ እግዚኣብሔር፡ ብዝገበሮ ጭካኔያዊ ተግባር ገለ ግዜ ይሓዝን ዝመስል ነበረ። ግን ድሕሪ ሓጺር ግዜ ናብ ናይ ቀደም ልማዱ ይመለስ ነበረ። ሳኦል ከምቶም ንሕና ህጻናት ከለና ዝነበሩና ኣረጊት ሩበር ኳስ ነበረ፡ ብኣውራ ጣትካ ምጥብጣብ እሞ ምልክት ይገድፍ፤ ግን ኣውራ ጣት ምስ ተላዕለ፡ እታ ኳስ ናብ ቀዳማይ ቅርጻ ትምለስ። ኣብ መንጎ ነብያት ከምኡውን ኣብ መንጎ ጠንቋሎ ክኸውን ብቐሊሉ ይኽእል ነበረ።
ሕጂ እውን ሳኦላት ምስናና ኣለዉ። ብ“ክርስትያናዊ” ክዛረቡን ጽቡቕ መልክዕ ክህልዎምን ይኽእል እዩ፡ ግን ብፍጹም ስምዒት ናይ ኣምላኽ ህልውና ወይ ናይ ክርስቶስ ጐይትነት የብሎምን። ብሓቂ ከቢድ ሓሳብ እዩ!
