ንእግዚኣብሔር ዝኾነ ይኹን ነገር ክትሓትት እንተዝኽእልካስ፣ እንታይ ምሓተትካ? ካብ ግዳማዊ ቃልሲ—ካብ ጽንኩር ኩነታት—ንምምላጥዶ ምኾነ? ወይስ ካብ ውሽጣዊ ቃልሲዶ ኢኻ ክትገላገል እትደሊ?
ዳዊት ኣብቲ ልዕል ዝበለ ፍቕዲ ሓንቲ ትምኒቱ ንእግዚኣብሔር ገሊጹ: ምሉእ ዕድሚኡ ኣብ ቤት እግዚኣብሔር ክነብር። ምንባር ማለት ናይ ምውህሃድ ስምዒት የርኢ። ብጥንቃቐ ኣይመመላለስን ወይ ከም ወራሪ ኣይመሰምዖን ነይሩ—ብቑዕን ዝተቐበልን ምኾነ። ዳዊት ነዚ ብቐሊሉ ንምጥላብ ዝኾነ ይኹን ብቕዓት የብሉን፣ ግናኸ ይሓቶ። ትምኒቱ ካብ ወጻኢ ናብ ቤት እግዚኣብሔር ምጥማት ኣይኮነን፣ የግዳስ ኣብ ውሽጢ እታ ቤት ምዃን እዩ። ምኽንያቱ እታ ቤት ባዕላ ዕላማ ኣይኮነትን፤ እቲ ዕላማ ኣብዛ ቤት ዘላ መን ምዃኑ እዩ።
ቤት መን እያ? ናይ እግዚኣብሔር! ንሱ ድማ ኣብኣ ልዑል ገዛኢ እዩ። ኣብኣ ክህሉ ዘይግባእ ዝኾነ ይኹን ነገር ኣየእቱን። ስርዓቱ—ከምቲ ንንግስቲ ሳባ ዘገረማ ናይ ሰሎሞን—ብዘይመወዳድር ጥበቡ ዝተሰርዐ እዩ።
ዳዊት ክበጽሕ ወይ ክልተ መዓልቲ ክጸንሕ ኣይሓተተን፤ ንሱ ምሉእ ዕድሚኡ ኣብኡ ክነብር እዩ ዝሓትት! ስለምንታይ? ንጽባቐ እግዚኣብሔር ንምምልካት። በዚ ከቶ ከምዘይሰልኪ ይፈልጥ ነይሩ። ጽባቐኡ ምምልካት ንነፍሲ ዝምርኽን ምሉእ ህይወት ዝወስድን ነገር እዩ።
ንሱ ንእግዚኣብሔር ይደሊ፣ ዘይርከብ ስለዝኾነ ኣይኮነን፣ የግዳስ ዳዊት ኣብ ኩሉ መገድታቱን ግብርታቱን ስለዝሓስብ እዩ። እዚ ድማ ንቤተ መቕደስ የምጽእ፣ ምኽንያቱ ንእኡ ምምልካት ውጽኢቱ ኣምልኾ ጥራይ ክኸውን ስለዝኽእል! ንሱ ኣብ ዘለዎ፣ ንሕና ክንህሉ እንደሊ ኣብኡ እዩ። ጽባቐኡ ክንምልከት ከለና ግዳማዊን ውሽጣዊን ቃልስታት ይደብዝዙ። “ኣብ ቤትካ ዚነብሩ ብጹኣን እዮም፤ ንሳቶም ንዘለኣለም ኬመስግኑኻ እዮም” (መዝ. 84:4)።
