ሕሰቦ፡ ወዲ ውሉዳት ንምርካብ ተላኢኹ! ኦ! እዚ ግሩም እዩ።
ሕጂ ሓደ ሕቶ ክትሓቱ ትኽእሉ ኢኹም፡ “ብምልኣት ግዜ” እንታይ ማለተይ እዩ? እወ፡ ንጹር ኮይኑ፡ እቲ ንሰብ ዝተዋህበ ፈተና ዝተወድአሉ እዋን እዩ ነይሩ። እቲ ቀዳማይ ሰብ ርትዓዊ፡ ምሉእ፡ ፍጹም ፈተና ነይርዎ። ብንጽህና ተፈቲኑ፡ ወዲቑ በደለኛ ኮይኑ፡ ብዘይ ሕጊ ተፈቲኑ፡ ሕጊ ኣልቦ ነይሩ፡ ብትሕቲ ሕጊ ተፈቲኑ፡ ኣፍሪስዎ። ኣምላኽ ሓንቲ ጥራይ መፍትሒ ነይርዎ፡ ካብ ዘለኣለም ኣብ ልቡ ዝነበረ ስዉር ሓሳብ፡ ናብዛ ዓለም እዚኣ ወዱ ምልኣኽ ነይሩ። ፍቑር ወዱ ሰብ ኮነ፡ ከም ሰብ ድማ ንሰብ፡ ንወድቕ ሰብ፡ ክባርኽን ከድሕንን፡ ናብ ኣምላኽ ከምጽኦ። ሰብ ብኹሉ ትምህርቱ፡ ብኹሉ ፍጠራታቱ፡ ብኹሉ ምርምሩ፡ ንኣምላኽ ኣይረኸቦን። ብውድቀት፡ ፍረ ሓጢኣት፡ ንኣምላኽ ስኢንዎ ነይሩ፡ ዳግማይ ድማ ኣይረኸቦን። ሕጊ እውን ንጉዳዩ ኣይፈትሖን፡ ከመይሲ ሕጊ ምግላጽ ኣምላኽ ኣይነበረን፡ ሕጊ ሰብ እንታይ ክኸውን ከም ዝግብኦ ዝገልጽ እምበር፡ ኣምላኽ እንታይ ምዃኑ ዝገልጽ ኣይነበረን።
ክትምለሱ እሞ፡ “ግን ሰብ ኣብ ፍጥረት ንኣምላኽ ኣይፈልጦንዶ ነይሩ?” ክትብሉኒ ትኽእሉ ኢኹም? ክሳብ ሓደ መጠን፡ ንጹር እዩ፡ ስለዚ ድማ፡ ከምቲ ሃዋርያ ኣብ ሮሜ 1:20 ዝገለጾ፡ መመኽነይታ የብሉን። ዘለኣለማዊ ሓይሉን መለኮታዊ ባህርዩን ብፍጥረት ብርግጽ ክፍለጥ ይከኣል፡ ግን እዚ ንሱ ባዕሉ እንታይ ምዃኑ ኣይኮነን።
“ንኣምላኽ ዝረኣዮ ሰብ የልቦን። እቲ ኣብ ሕቕፊ ኣቦ ዘሎ ሓደ ወዲ፡ ንሱ ገሊጽዎ” (ዮሃ. 1:18)። ካብዚ ብሩኽ ሓደ ወጻኢ ንኣምላኽ ክፈልጥ ይኽእል እየ ዝብል ሰብ እንተሎ፡ ኣጆኻ ፈታውየይ፡ ብጥልቀት ተጋጊኻ ኢኻ።
