ገሊኣትና ብዛዕባ እዚ ክንደይ ሒደት ከም እንፈልጥ፡ ግን ልብና ብሓቂ ምስ ክርስቶስ ተኣሲሩ እንተኾይኑ፡ ብርግጽ ካብቲ ንሱ ኣብ ቅድሜና ዘንብሮ መገዲ ክንሓስብ ወይ ክንፈርህ የብልናን። እዚ ኣብቲ ዘላቒን ዘለኣለማዊን ዝኾነ ረብሓ ማለት እዩ፡ ኣብዚ እኳ እንተኾነ ምጥፋእ ማለት እዩ። እዚ ናብቲ መገዲ ዝመርሐና ምቕራብ፡ ኣብቲ ክንረኽቦ ዘይንጠራጠር ጸገማት ብኢዱ ዝግበር ንጹር ደገፍ ማለት እዩ፤ ንሕና ብባህርይና ካብ ጸገም ንፈርህን ንመጻኢ ንፈርህን እኳ እንተኾነ፡ ኣብቲ ፈተና ምስኡ ምዃን እንታይ ማለት ምዃኑ ብዝኾነ መጠን እንተፈቲንናዮ፡ ብዘይኡ ኣይንኸውንን ኢና።
ንእቲ ሞት ጐይታ የሱስ ክርስቶስ እንታይ ማለት ምዃኑ ዝርድኦ ሰብ፡ ንሓጢኣቱ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ካብዛ ሕጂ ዘላ እክይቲ ዓለም ንምድሓን፡ እዛ ዓለም እዚኣ “ሸለልታ ሞት” ትኸውን፡ እቲ ዓሚቕ፡ ጸሊም ሸለልታ ሞቱ ኣብ ኩሉ እቲ ዓለም ዘላን ንልብና ንምስሓብ ከተቕርቦ እትኽእልን ይወድቕ። ግን ብሓጎስ ከምዚ ክብል ይኽእል፡ “ክፉእ ኣይፈርህን እየ፤ ንስኻ ምሳይ ኢኻ እሞ፤ በትሪኻን ደገፍካን የጸናንዓኒ።” መስቀል ሞት ማለት እዩ—ሞት ስጋ ማለት ኣይኮነን ግን ንግብሪ ስጋ። ኩሉ ክንገብሮ እንኽእል፡ ብንጹህ ህጻናዊ እምነት ኢድና ኣብ ኢዱ ምእታው፡ ናብኡ ኣብቲ ትንሳኤ ክብሪ ዘሎ ምጥማት እዩ። ንሕና ንምሉእ ብምሉእ ምኽታሉ ዘምጽኦ ሳዕቤናት ንፈርህ ኢና፡ ግን ንሱ ንዓና ዝበለጸ ክገብር ንፍቕራዊ ልቡ ክንእምን ይግባእ።
ኦ! ንዕኡ ካልኣይ ቦታ ኣይንሃቦ፤ ንሱ ቀዳማይን ኩሉን ይኹን። ንሕና ናቱ ኢና፣ ኣብዚ ንዕኡ ክንከውን ተረፍና። ብዘይፍቕርናን ፍርቂ ልብናን ዓለማውነትናን ንዕኡ ኣይንሕመቕን ልቡ ኣይንጉዳእን፣ የግዳስ ንሕና ናቱ ዝኾንና፣ ብፍጹም ዝፈትወናን ብእተን ማእሰርቲ ፍቕሪ ኽስሕበና ዝደልን ንዕኡ ብቑዕ ኣገባብ ክንመላለስ ንፈትን።
