እዚ ቅኑዕ ሕቶ ይመስል፡ እሞ ናቦት ስለምንታይ ብኡብኡ ነጺግዎ? ንሱ፡ “እግዚኣብሔር ኣይፍቀደለይን፡ ውርሻ ኣቦታተይ ንዓኻ ክህበካ!” በለ (1 ነገ. 21:3)። ንሱ ንሕጊ ኣምላኽ ዝፈልጥ እሙን እስራኤላዊ ነይሩ። ካብ ካልኦት ነገራት እዚ ከምዚ ይብል፡ “ምድሪ ንዘለኣለም ኣይትሽየጥን እያ” (ዘሌ. 25:23)። ወይኑ ክሸይጥ ዝኾነ ምኽንያት ኣይነበሮን፡ ከም ቀረባ ጎረቤት ድማ ንኽፉእ ባህሪ ኣሓብ ብግልጺ ይፈልጦ ነይሩ (1 ነገ. 21:25)፤ ክመልሰሉ ፈጺሙ ኣይምእመኖን ነይሩ (ዘሌ. 25:14–18)። መልሱ እቲ ሓደ ቅኑዕ እዩ ነይሩ።
ኣሓብ ነቲ ወይኒ ናብ ኣታኽልቲ ኣሕምልቲ ክቕይሮ ደልዩ ነይሩ። ሓደ ከምዚ ኢሉ ጽሒፉ፡ “ኣሕምልቲ ንጥቕሚ ሰባት እዩ፤ ወይኒ ግን ንልቢ ኣምላኽን ሰብን ዘሐጉስ እዩ” (ምስ. መሳ. 9:13)። ውርሻ ናቦት ዘይተደራደር እዩ ነይሩ፡ ክንዕቀብን ብፍቓድ ኣምላኽን ንምሕጓሱ ክጥቀመሉ ዝግባእ እዩ ነይሩ፡ ንራስኻዊ ድሌታት ዘይኣምላኻዊ ንጉስ ኣይኮነን። ምላሽ ኣሓብ ዘሕዝን ነይሩ፡ ተንኮል ሰበይቱ ኤልዛቤል ድማ ንናቦት ክፉእ ነይሩ።
ንሕና እውን ቃል ኣምላኽን ብዛዕባ ሓቀኛ ክርስትያናዊ ውርሻ ምእመናን ኣብዚ ዘመን መንፈስ እንታይ ከም ዝብል ክንፈልጥ ይግባእ። ጸገም ኣብ ዝኸብደሉ ግዜ ክንገድፎ ኢና ወይስ ክንእዘዝ ንምቕጻል ሓገዙ ክንሓትት ኢና፡ እኳ እንተኾነ ብኸቢድ እንተኸፈለና? ሓጢኣት ኣሓብን ኤልዛቤልን ኣብ ልዕሊ ናቦት ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ፍሉይ ዘስካሕክሕ ነይሩ፡ ብመወዳእታ ድማ ብመሰረት ቃል ኤልያስ ዋጋኡ ከፊሎምሉ (1 ነገ. 21:21–24)። ንወይኑ ከም ኣታኽልቲ ኣሕምልቲ ምሽያጥ ዘይኮነስ፡ ንባዕሉ ምሓዙ ንዓና ንእሽቶ ነገር ክመስለና ይኽእል እዩ፡ ግን ናቦት ኣብ ዝመጽእ መዓልቲ ዓስቡ ከም ዝረክብ ክንተኣማመን ንኽእል ኢና፡ ከምቲ ንሕና እውን ሕጂ ንጐይታና እሙናት እንተኾንና።
