ህዝቢ እስራኤል ብቕልጡፍ ካብ ግብጺ ወጹ፡ ግናኸ ጥሙያት ኴኖም ኣይወጹን። ኣምላኽ በዓል ፋስጋ ኣዳልይሎም ነበረ፡ ንብረቶም ኪእክቡ ኸለዉ ኸኣ ቅድሚ ምብኳዑ ንሓምበስቶኦም ሒዞም መጹ። ነቲ ዳሕረዋይ ከም እንጌራ ኣብ መገዲ ሰርሕዎ (ዘጸ. 12:34, 39)። እዚ ምድላው እዚ ምስ ተወደአ፡ እቲ ህዝቢ መግቢ ከም ዘይብሎም ጥራይ ኣይተማረሩን፡ ግናኸ ንማዕከናት ስጋን እንጌራን ኣብ ግብጺ ዝነበሮም ይናፍቑ ነበሩ። እቲ ህዝቢ፡ ንኣረጊት ህይወቶም እናናፈቑ፡ ንሙሴን ኣሮንን ንኹሉ እዚ ህዝቢ ብጥሜት ኪቐትሉ ናብ ምድረበዳ ከም ዘውጽእዎም ከሰስዎም።
ኣምላኽ ብጸጋ ገበሮም እሞ መና ከም እንጌራ ንጽባሕ፡ ድርጭታት ከኣ ንምሸት ንስጋ ኣዳልየሎም (16:12)። እዚ መና ካብ ሰማይ ንኣርባዓ ዓመት ምድላዎም ነበረ፡ ንነፍሲ ወከፍ መዓልቲ ኸኣ እኹል ነበረ፤ እቲ ዘድሊ ጻዕሪ ምእካቡ ጥራይ ነበረ። ድሕሪ ብዙሕ ሚእቲ ዓመታት፡ እግዚኣብሔር የሱስ ንኣይሁድ፡ “ሙሴ እንጌራ ካብ ሰማይ ኣይሃበኩምን፡ ኣቦይ ግና ንዓኻትኩም ሓቀኛ እንጌራ ካብ ሰማይ ይህበኩም እዩ። ከመይሲ እንጌራ ኣምላኽ ካብ ሰማይ ዝወረደ፡ ንዓለም ህይወት ዚህብ እዩ” (ዮሃ. 6:32–33) ኺብል ነበረ። እቲ ህይወት ንምጥቃም ኣይሁድ ኪገብርዎ ዝነበሮም ሓደ እኳ ነገር ኣይነበረን፡ ሎሚ ንዓኻ እውን ከምኡ እዩ። እቲ ዘድሊ ጻዕሪ ምእማንን ምቕባልን ጥራይ እዩ። እቲ መና ስእሊ ጥራይ ነበረ፡ ንሱ ግና ሓቂ እዩ። ንእኡ ንብላዕ!
