ኣብ እግሪ ጐይታ የሱስ ምህላው፡ ኣብቲ ዝበለጸ ቦታ ኣብ ፍጥረት ኣምላኽ ምህላው እዩ። ኣብኡ እዩ ኩሉ ሽግር ዝፍታሕን ኩሉ ሕቶ ዝምለስን፡ ብዛዕባ ሓጢኣት፡ ኣገልግሎት፡ ሓዘን፡ ወይ ባዕልኻ። ንሓጢኣት ዝተሰከመ ሓጢኣተኛ ዝመስል ቦታ የለን፡ ንዝተደናገረ ወይ ንሓጎስ ዝመልኦ ቅዱስ ዝመስል ቦታ የለን።
ጐይታ የሱስ ካብ ሓጢኣትና ይዓቢ።
እቲ ናብዚ ቦታ በረኸት ምስ መጻእና ኣብ ነፍሲ ዝበርህ ቀዳማይ ዓቢ ሓቂ፡ ንሱ ካብ ሓጢኣትና ዝዓቢ ምዃኑ እዩ። እዚ እዩ እቲ ኣብ ሉቃስ 7 ዝነበረት ሓጢኣተኛት ከተማ ዝረኸበቶ። የሱስ ከምዚ ኢሉ ነይሩ፦
“ኣቱም ኵልኹም እትጽዕሩን ጾር ዝኸበደኩምን፡ ናባይ ንዑ፡ ኣነ ኸኣ ከዕርፈኩም እየ።” እዛ ደኺማ ዝነበረት ሰበይቲ እዚኣ እዚ ቓላት እዚ ሰሚዓ፡ ብእኡ ተሳሒባ፡ ናብ ቤት ስምኦን ተኸቲላቶ ክትከይድ ዝኸኣለት እያ። ክትኣቱዶ ይግባኣ፧ እንታይ መሰል ነበራ፧ እቲ ቘራሪ ኣዒንቲ ናይቲ ፈሪሳዊን ኣጋይሹን ካብ ደገ ምሰጎጓያ ነይሮም፡ እቲ ነፍሳ እትደልዮ ዝነበረት ግና ኣብ ውሽጢ፡ ኣብቲ ዝተሓተ ወንበር ናይቲ ድግስ ተሰንቢሉ ስለ ዝነበረ። ንእኡ ዘለዋ ድሌት ካብ ፍርሓኣ ይዓቢ ነይሩ፡ ክልተ ሓይልታት ድማ ይዓይዩ ነይሮም፡ እዚኦም ድማ ካብ ጽልኦም ይዓብዩ ነይሮም፡ እዚኦም ድማ ናብ እግሩ ኣምጽእዋ። ፍቕሩ ሳሓባ፡ ድሌታ ድማ ደፋኣ፡ ብምስሓብ ፍቕሩን ብምድፋእ ድሌታን ተደሪኻ፡ ነቲ ሓደ ስጉምቲ ናብ ውሽጢ ወሰደት፡ እዚ ድማ ናብቲ ደኺሙ ዝነበረን ጾር ዝኸበዶን ልባ ዕረፍትን ሰላምን ዝረኸበሉ ቦታ ኣምጽኣ። ኣብ እግሩ ንሓጢኣተኛ ህይወታ ንስሓኣ በኸየት፡ ንእኡ ዘለዋ ምስጋና ምስቲ ንስሓኣ ዝመልኦ ንብዓት ንዝሃባ ምቕባል ተሓዋወሰ። ስምኦን ክትንክፎ ኣይምፈቐደላን ነይሩ፡ ኣጋይሹ ድማ ምነዓቕዋ ነይሮም፡ ግናኸ እቲ ትሑት የሱስ፡ ሓያል መስፍን ህይወት፡ ከምኦም ኣይነበረን፡ ንሱ ዓርኪ ሓጢኣተኛታት እዩ ነይሩ። ንሱ ልቢ ዘይተወሰነ ምሕረት ከም ዘለዎ፡ ንእኣ እውን ከም ዝሓስብ፡ ከምኡውን ኣፉ ምስ ከፈተ ከም ዝኾነ ሰብ ኣይተዛረበን ወይ ክዛረብ ኣይከኣለን፡ ብዛዕባ ይቕረታ፡ ብዛዕባ ምድሓን፡ ብዛዕባ ሰላም ተዛረበ፡ ብርግጽ ድማ ካብ ኩሉ ነገር ኣብ ምድሪ ወይ ኣብ ሰማይ ነቲ ድሌት ናይ ነፍሳ ዝመልእ ከምዚኦም ዝበለ የለን።
ሓጢኣታ ንይቕረታኡ ኣይዓበየን ወይ ኣይበዝሐን፤ ሓጢኣታ ኣብ ዝበዝሓሉ፡ ጸጋኡ ብዝያዳ በዝሐ። ቓላቱ ነቲ ጾር ካብ ሕልናኣን ልባን ኣልዓለ፤ ኣብኡ ድማ ምድሓናን ሰላማን ረኸበት። ንሱ ከም ዝበለ ሰምዐት፦
“ብዙሕ ዝኾነ ሓጢኣታ ተሰሪዩላ እዩ።” እሞ መን እዩ ነዚ ዝሰምዐን ዝኣመነን በረኸት ክገልጽ ዝኽእል፧ ዳዊት ክገልጾ ይኽእል፡ ኣነ ድማ ክገልጾ ይኽእል፡ ኩሎም ድማ ብሕልና ዝተወቕዑ፡ ብሓጢኣት ዝተሰከሙ፡ ብሓቂ ናብ እግሪ እዚ ዓቢ መድሓኒ ዝመጹ ክገልጽዎ ይኽእሉ። ንሳቶም ካብ ጾር ምሕራር፡ ድሕሪ ማዕበል ሰላም፡ ነቲ ልቢ ዝመልእ ዓሚቕ፡ ቅዱስ ህድኣት፡ ስምዒት ይቕረታ ኣብ ነፍሲ ምስ ተሰርጸ ይፈልጡ። እዚ ኣብ እግሩ ጥራይ እዩ ክፍለጥ ዝኽእል። ኩሉ ብእኡን ብእኡ ኣቢሉን እዩ ዝመጽእ፦
ብደምኡ ምድሓን ዘሎናሉ፡ ማለት ምሕረት ሓጢኣት (ኤፌሶን 1)።
ጐይታ የሱስ ካብ ኣገልግሎትና ይዓቢ።
እታ ፍቕርቲ ማርያም ናይ ቤትኤል እታ ሰበይቲ ናይ ከተማ ምዃና ኣይብልን እየ—ገሊኦም ከምኡ ገይሮም ንርእይቶኦም ጽቡቕ መርትዖ ኣቕሪቦም እዮም—ኣነ ጥራይ እታ ሰበይቲ ጾራ ዝተንከባለለሉ ቦታ ብፍላይ ከም ዝፈተወቶ እገልጽ፡ ከምኡውን ኩሉ ግዜ ብዛዕባኣ ክንበብ፡ ኣብ እግሪ የሱስ እያ። እቲ ቀዳማይ ካብዚ ኣብ ሉቃስ 10:38–42 እዩ።
ንማርያም ኣብዚ ኣጋጣሚ እዚ ቦታ ደቀ መዛሙርቲ ኣብ ክንዲ ባርያ ስለ ዝወሰደት ብዙሕ ግዜ ነድንቓ ኢና፡ ግናኸ ነቲ ንጐይታ ክወሃብ ዝግባእ ኣድናቖት ኣብኣ ከነጥፍእ የብልናንዶ፧ ንሱ እዩ ናብቲ ቦታ ምትሕትናን በረኸትን ዝሳሓባ፤ ንሳ ግና ንምስሓቡ ጥራይ ምላሽ ሃበት፡ ከምቲ መርፍእ ንማግኔት ምላሽ ዝህብ። ሕጉስቲ ሰበይቲ! እቲ ማርያም ብዕረፍትን ብዘይ ፍርሕን ኣብ እግሩ ዝተቐመጠትሉ፡ ካብቲ መላእኽቲ ገጾም ዝሽፍኑሉን ዝበኽዩሉን ዝነበሩ ኣይኮነን፦
ቅዱስ፡ ቅዱስ፡ ቅዱስ፡ ጐይታ ኣምላኽ ሰራዊት፤ ንሳ ግና ብምግላጽ ጸጋኡ ፈለጥቶ፡ ከምቲ ናብ ዓለም ዝመጸ ንኸገልግል እምበር ንኸገልግል ኣይኮነን፡ ህይወቱ ድማ ንብዙሓት ቤዛ ክህብ። ንሱ ልቡ ኣብ ምምላእ ክፍተታት ኣብ ልቢ ሰባት ብፍልጠት ኣቦኡን ባዕሉን ፍሉይ ዘይተነግረ ሓጎስ ከም ዝረክብ ፈሊጣ ነይራ፤ እዚ ምግቡን መስተኡን ነይሩ። ንሳ ኣብኡ ኮይና ቓሉ ምስማዕ ካብ ዝኾነ ኣገልግሎት ክትህቦ ዝኽእል ዝያዳ ከም ዘሐጎሶ ተረዲኣ። ንኣገልግሎትና የኽብሮ እሞ ብርግጽ ክፈድዮ እዩ፡ ግናኸ ንሕብረትና ዝያዳ ይፈቱ፡ ንሕና ድማ ክንዓዪ ከለና ንእኡ ክንርስዖ ንኽእል ኢና። ንሱ ንዓና ክነግረናን ኣብ ውሽጥና ክገብሮን ዘለዎ፡ ካብቲ ብኣና ኣቢሉ ክነግሮን ክገብሮን ዘለዎ ይበዝሕ። ንሱ ካብ ኩሉ እቲ ንእኡ ክንገብሮ እንኽእል ዝያዳ ክኸውን ኣለዎ፡ እዚ ድማ ኣብ እግሩ ተቐሚጥና ቓሉ ክንሰምዕ ከለና ንፈልጦ ምዃና ነርኢ። ኣብኡን ሽዑን ብምሕጻብ ማይ ብቓሉ ክቕድሰናን ከንጽሓናን ይኽእል፡ ከምኡውን ክመግበናን ክከናኸነናን ከም ፍቓዱ ክሰርሓናን ይኽእል።
ጐይታ የሱስ ካብ ሓዘንና ይዓቢ።
እተን ኣሓት ኣብ ቤትኤል ብኸቢድ ሞት ተደናጊረንን ተሰቢረንን ነይረን። እቲ ብፍላይ ዝፈትወን ዓርከን፡ ናብ ሓገዘን ክመጽእን ንሓወን ካብ ሕማሙ ክሕውየሉን ተስፋ ገይረን ነይረን፡ ንሳቶም ምስ ለመንዎ። ግናኸ ንሱ ከምኡ ኣይገበረን። ኣብዚ ዓቢ ቅልውላው ህይወተን ከም ዝፈሸለን ይመስል ነይሩ፡ ምኽንያቱ ንሱ ሓንቲ ቓል ኣይተዛረበን፡ ሓወን ድማ ሞይቱ ኣብ ዝተዓጽወ መቓብር ተቐሚጡ ነይሩ፡ ንሳቶም ድማ ኣብ ገዛ ብዘይ ተስፋ ተቐሚጠን ነይረን። ሽዑ እዩ ናባታተን ዝመጸ። ማርታ ንምቕባሉ ወጸት እሞ ደው ኢላ ተዛረበት፡ ግናኸ ንማርያም ምስ ጸውዓን ንሳ ድማ ናብቲ ዝጽበያ ዝነበረ ቦታ ምስ መጸት፡ ኣብ እግሩ ወደቐት እሞ በኸየት። ኣብ እግሩ ተደፊኣ ተመልከት። ሓዘና ኣብ ቅድሚኡ ክትፍስስ ከላ ስማዕ። ብንብዓታ ኣቢላ ናብ ገጹ ክትርኢ ከላ ተመልከታ። ኣብ ገጹ ንብዓት ምስ ረኣየት እንታይ ዝገርም ነገር እዩ ነፍሳ ዝመልኣ ነይሩ! ኣብታ መዓልቲ እቲኣ ክንደይ ጽቡቕ ኮይኑ ክረኣያ ነይሩ! እቲ ንብዓት ክንደይ ምግላጽ ልቡ እዩ ነይሩ! ምሕረቱ ንሓዘና ክንደይ እዩ ዝዋሕጦ ነይሩ! ምሳኡ ዝነበራ ቅርበት ክንደይ እዩ ሓዘና ዝሃባ! ክትርስዖዶ እያ፧ ድሕሪኡ ናብ ትንሳኤ ሓዋ ምሳኣ ተጓዕዘ፡ ብሓባር ድማ፡ ንሱ ብፍላይ ቀረባ ኮይኑ፡ ልባ ከምዚ ኢሉ ክኸውን ኣለዎ፦
ኩሉ ጽቡቕ እዩ። ሓዘንተኛታት ቅዱሳን ኣምላኽ። የሱስ ክርስቶስ ትማሊ፡ ሎሚ፡ ንዘለኣለም ሓደ እዩ! ሕጂ ድማ ድምጺ ሓይሉ ነቲ ሓይሊ ሞት ሰንጢቑ ነቲ እሱር ሓራ ኣውጸኦ፡ እቲ ህዝቢ ድማ ረኣዩን ተገረሙን፤ ማርያም ግና ካብቲ ዘገረሞም ሓይሊ ዝያዳ ዝገርም ነገር ተማሂራ ነይራ። ምሕረቱ ንነፍሳ ምጽንናዕ ኣፍሲሱላ ነይሩ፤ ንሱ ካብ ሓዘና ዝዓቢ ምዃኑ ተማሂራ ነይራ። ክንደይ ከም ዝፈትዋ፡ ወይ ልቡ ክንደይ ምሕረት ከም ዝነበሮ፡ ወይ ምህላዉ ክንደይ ኩሉ ዝድግፍ ከም ዝነበረ፡ ብዘይ ዓቢ ሓዘና ኣይምፈለጥን ነይራ።
ጐይታ የሱስ ካብ ባዕልና ይዓቢ።
እቲ ናይ መወዳእታ ብዛዕባ ማርያም እንምበቦ ኣብ ዮሃንስ 12 እዩ፡ ህይወታ ኣብኡ ምዝዛማ ድማ ቅቡል እዩ። እቲ ፓውንድ ናይ
“ብዙሕ ዝኸበረ ስፒከናርድ” ኣብ መንጎ ፈለጥታ ምፍለየላ ነይሩ። እዚ እቲ እተን ምብራቓውያን ኣንስቲ ንዝዓበየ መዓልቲ ኣብ ህይወተን ዝዓቕብኦ ዓይነት ነገር እዩ ነይሩ። ንሓዋ ኣብ ሞቱ እውን ኣይኣፍሰሰቶን፡ ክንደይ እኳ እንተ ፈተወቶ፡ ግናኸ ኣብ እግሪ የሱስ ኣፍሰሰቶ፡ ንሱ ናብ ሞትን ምቕባርን ከም ዝኸይድ ብጽቡቕ ትፈልጥ ነይራ። ዓለም ንእኡ ክትህቦ ዝኽእል ነገር የብላን ነይሩ፡ እንተ ዘይኮይኑ መስቀል ውርደትን መቓብር ምስ ገበነኛታትን፡ ንሳ ጥራይ ካብ ኩሎም ደቀ መዛሙርቱ እዚ ተረዲኣቶ ነይራ፡ ብግብራ ድማ፡ ንሱ ካብቲ ክህቦ ዝኽእል ዝበለጸ ይግብኦ፡ ኩሉ እቲ ዝፈልየኒ ናብ መቓብሩ ክኸይድ እዩ። ጐይታ ነቲ ግብሪ ከም ዝኾነ ሰብ ክገብሮ ዘይከኣለ ገይሩ ተርጎሞ፡ ከምዚ ድማ በለ፡ “ሕደይዋ፡ ንመዓልቲ ምቕባረይ እያ እዚ ዓቒባቶ”፡ ከምኡውን፡ “ብሓቂ እብለኩም ኣለኹ፡ እዚ ወንጌል እዚ ኣብ ኩሉ ዓለም ኣብ ዝሰብከሉ ቦታ፡ እዚ እታ ሰበይቲ ዝገበረቶ ድማ ንመዘከርታኣ ክንገር እዩ።” እቲ ዝገበረቶ ፍልጠት ፍቕሩ እንታይ ክገብር ከም ዝኽእል ኣርኣየ። ንሓንቲ ሰበይቲ ንርእሳ ምጽባቕ፡ ከምኡውን ኩሉ እቲ ዝፈልያ ክትርሲ ገበራ፤ ነቲ ዘይተረድኡዋ ኣዕሩኻታ ዝነበሮም ነቐፌታን ንዕቀትን ክትገጥም ገበራ። ካብ ሕጂ ንደሓር ማርያም ምንም ኣይነበረትን ክርስቶስ ኩሉ ነገር ነይሩ። ማርያም ንማርያም ኣብ ዓለም ቦታ ኣይደለየትን፡ እታ ንጐይታኣ ዘይደለየቶ። ጳውሎስ ናብዚ ነጥቢ እዚ እዩ ዝመጸ፡ ከምዚ ድማ በለ፦
ኣምላኽ ኣይፍቐደለይ፡ እንተ ዘይኮይኑ ብመስቀል ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ክምካሕ፡ ብእኡ ድማ ዓለም ንዓይ ተሰቒላ፡ ኣነ ድማ ንዓለም (ገላትያ 6:14)።
ናብዚ ነጥቢ እዚ ድማ መንፈስ ቅዱስ ኩላትና ክመርሓና እዩ። ቀልጢፉ ኩሉ ዝተዋጀወ ቅዱስ ኣምላኽ ኣብ ክብሩ ኣብ ላዕሊ ኣብ ቅድሚኡ ክሰግድ እሞ ኣኽሊላቶም ኣብቶም ሓደ ግዜ ብሞት ንዓና ዝተወግኡ እግሪ ክደርቢ፡ ኣብኡ ድማ ክሰግዱን ከምልኹን እዩ፡ ምኽንያቱ ይግብኦ! ኣብ መዓልቲ ክብሩ ዝበለጸና ኣብ እግሩ ክንደርቢ ኢና። ማርያም ዝበለጸኣን ባዕላን ኣብ እግሩ ኣብ መዓልታት ምድሓርን ሓዘንን ደርበየት። ሽዑ ንልብናን ራእይናን ብዘይ ተወዳዳሪ ክመልእ እንተድኣ ዝግብኦ ኮይኑ፡ ሕጂ እውን ይግብኦ፡ ምኽንያቱ “የሱስ ክርስቶስ ትማሊ፡ ሎሚ፡ ንዘለኣለም ሓደ እዩ።”
