ሮሜ 8:37
እቲ “ካብ ሰዓርቲ ንላዕሊ” ዝብል ቃል፡ ሃዋርያ ጳውሎስ ብኸምዚ ዝበለ ልዑል እምነት ዝተጠቕመሉ፡ ብግሪኽ ሓንቲ ቃል ጥራይ እያ፡ ኣብዛ ጥቕሲ እዚኣ ጥራይ እያ እትጥቀስ። እቲ ሰዓሪ ዝብል ቃል ኣብ ካልእ ቦታታት “ሰዓሪ” ወይ ብዝያዳ ብቓሉ “ዓወት ምምጻእ” ተባሂሉ ተተርጒሙ ኣሎ።
ግናኸ ሃዋርያ “ካብ ሰዓርቲ ንላዕሊ” ብምባል እንታይ ማለቱ እዩ፧ ቅዱሳን ነዚ ዝተፈላለየ ግርጭታት—ብሰብ ይኹን ብኣጋንንቲ ዝመጽእ—ብዓወት ጥራይ ኣይሓልፉን፡ የግዳስ ድሕሪ እቲ ግርጭት ካብቲ ቅድሚ ምእታዎም ዝነበሩሉ ዝያዳ ይጥንክሩ። ኣምላኽ ህዝቡ ብተደጋጋሚ ኣብ ግርጭት ኪኣትዉ ይፈቅድ፡ ምእንቲ ብምሕላፉ ንጸጋኡን ሓይሉን ዘለዎም ድሌት ኪስምዖም፤ ብሓገዝ ኣምላኽ ድማ ካብቲ ፈተና ካብቲ ቅድሚ ምእታዎም ዝነበሩሉ ዝያዳ ሓያላት ኴኖም ይወጹ። ብሓገዝ ኣምላኽ ምሕላፉ ንውስኽ፡ ከመይሲ ብዘይ ሓገዝ ኣምላኽ ጥራይ ሓያላት ኣይንኸውንን ኢና።
ታሪኽ ብዙሕ ከቢድ ፈተናታት ይምዝግብ፡ ሰባት ብልዑል ጻዕሪ ዝሓለፍዎ፡ ብዓወት ዝወጹ፡ ግናኸ ድሕሪ እቲ ግርጭት ካብቲ ቅድሚኡ ዝነበሩሉ ዝያዳ ሓያላት ምዃኖም ኣይመዝግብን። እዚ ኣብ መንፈሳዊ ዓለም ጥራይ እዩ ኪኸውን ዝኽእል። ንምርግጋጽ እዚ፡ ንኣንባቢ ናብ ክልተ ጥቕስታት ቅዱሳት ጽሑፋት፡ ሓደ ኣብ ብሉይ ኪዳን፡ ሓደ ድማ ኣብ ሓድሽ ኪዳን፡ እዚ ዘተባብዕ ሓቂ ተመዝጊቡ ዘሎ፡ ክንዕድም ንሓስብ። በዚ ድማ ንዅሉ ኣብቲ ግርጭት ጽኑዕ ኴንካ ኽትቀውም፡ ስለዚ ድማ ብዓወት ጥራይ ዘይኮነስ፡ ከም ውጽኢት እቲ ዝጸመምናዮ ፈተና ዝያዳ ሓይሊ ኽንረክብ ተስፋ ንገብር።
ኣብ ሓድሽ ኪዳን ክልተ ሓሳባት ኣለዋ፡ እዘን ድማ ኣብ ልቢ እቶም “ሰዓርቲ” ኪኾኑ ዝደልዩ ዅሉ ግዜ ኪህልዋኦም ይግባእ። ንሳተን ድማ “ጽኑዕ ኴንኩም ቁሙ” (2 ተሰሎንቄ 2:15)፡ ከምኡውን “ጽኑዕ ጌርካ ሓዝ” (2 ጢሞቴዎስ 1:13)። “ጽኑዕ ኴንና እንተ ደኣ ቘምና” ኣይንሕለልን ኢና፡ “ጽኑዕ ጌርና እንተ ደኣ ሓዝና” ድማ ገለ እኳ ኣይንሓድግን ኢና።
ኣብነት እዮብ
ኣብ ታሪኽ እዮብ፡ ኣብቲ ብስሙ ዝጽዋዕ መጽሓፍ ከም ዝተዋህበና፡ ብዛዕባ እቲ ብዘይ ምቁራጽ ኣብ መንጎ ሓይልታት ብርሃንን ጸልማትን ዝካየድ ዘሎ ዓብዪ ግርጭት ገለ ንርኢ። ኣምላኽ ነቲ ዘይርአ መንፈሳዊ ዓለም ካብቲ ፍጥራዊ ዓለም ዝፈልዮ መጋረጃ ይቐንጥጥ፡ ብጸጋ ድማ ንሕና ኣብ መንጎኡን ሰይጣንን፡ እቲ ቀንዲ ጸላኢ ቅዱሳን፡ ንዝካየድ ዘሎ ዘተ ኽንሰምዕ ይፈቅደልና። እዚ ዘተ እዚ ብቐንዱ ንእዮብ ዝምልከት እዩ፡ ንዝተረፉ ፍጻሜታት እቲ መጽሓፍ ድማ መሰረት ይኸውን።
እዮብ፡ ኣብቲ ግዜ እቲ ኣብ ምድሪ ዝነበረ እቲ ዝበለ ጻድቕ ሰብ እኳ እንተ ነበረ፡ ብሰንኪ እዚ ኺዕበ ኸም ዝኽእል ብዙሕ ክንደሊ ኣየድልየናን። ንሱ ባዕሉ፡ “ኣብ ጎጆይ ክመውት እየ” (29:18) በለ፤ ከምኡውን፡ “ኣብ ቅድሚ ዓይኑ ጻድቕ ነበረ” (32:1) ተባሂሉ ተመዝጊቡ ኣሎ። ኣብቲ ቐዳማይ ሓሳብ፡ እዮብ ኣብቲ ኣምላኽ ዝባረኾ ንብረት እምነቱ ኼንብር ኣብ ሓደጋ ነበረ፡ ኣብቲ ኻልኣይ ድማ ይግብኦ ምዃኑ ተኣሚኑ ነበረ። ግናኸ እቲ መከላኸሊኡ ኣምላኽ እምበር፡ ጎጆ ኣይነበረን፤ ጽድቁ ድማ ብመለክዒ ኣምላኽ እምበር፡ ብመለክዒኡ ኣይነበረን። እዮብ ነዘን ክልተ ነገራት እዚኤን ኪመሃር ነበሮ፡ ንደሓንነቱን በረኸቱን ድማ ኣምላኽ ብዛዕባአን ኪምህሮ ነበረ።
ሰይጣን ናብ ስእሊ ዝመጸሉ እዚ እዩ። ኣምላኽ ባዕሉ ንጽድቂ እዮብ ምስ ሰይጣን ከም ዘልዓለ፡ ሰይጣን ድማ ምስ ኣምላኽ ከም ዘየልዓለ ምጥቃስ ጽቡቕ እዩ። ኣምላኽ እዮብ ንደሓንነቱ ትምህርቲ ኸም ዘድልዮ ረኣየ፡ ነዚ ትምህርቲ እዚ ኺምህሮ ድማ ንሰይጣን ተጠቕመሉ። እቲ ጸላኢ፡ ንቅዱሳን ኬጥቅዕ ኲሉ ግዜ ድሉው እዩ፡ ብኣምላኽ ዝተዋህበቶ ናጽነት ይጥቀም፡ ኣብቲ እዮብ እምነቱ ዘንበረሉ ዅሉ—ስድራቤቱ ይኹን፡ ሃብቱ ይኹን፡ ጥዕናኡ ይኹን—ኬጥፍእ ይጅምር፡ ግናኸ ሓንቲ ኬጥፍኣ ዘይከኣለ እምነቱ እያ። ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን!
ካብቲ እምነቱ ዝነበረሉ ዅሉ ምስ ተገፈፈ፡ ሰበይቱ ዘይተረድኦ፡ ሰለስተ ኣዕሩኹ ድማ ንጥበብ ከም ዘይሰምዕ ብምጥላም ምስ ሓደግዎ፡ ብእምነቱ ኣብ ኣምላኽ ጥራይ ተረፈ። ሽዑ እዩ ኣምላኽ ኣብ ዝያዳ ደሓን መሰረት ኬሃንጾ ዝጀመረ፡ ክሳዕ ኣብ መወዳእታ፡ “ጐይታ ድማ ንመወዳእታ እዮብ ካብ መጀመርታኡ ዝያዳ ባረኾ” (43:12) ኢልና እንምበብ። እዮብ፡ ብዕጽፊ ንብረት፡ ከምኡውን ብሓንሳእ ብስድራቤት ተኸቢቡ፡ “ኣይፋል፡ ኣብዚ ዅሉ እቲ ዝፈተወና ብእኡ ካብ ሰዓርቲ ንላዕሊ ኢና” ኪብል ኣይከኣለንዶ፧
ኣብነት ጴጥሮስ
እቲ ናይ ሓድሽ ኪዳን መወከሲ ንሃዋርያ ጴጥሮስ እዩ። ንሱ ካብቶም ሃዋርያት እቲ ዝበለጸ ነበረ፡ ኲሉ ግዜ ኣብ መጀመርታ ዝርዝር ሃዋርያት ነበረ፡ ግናኸ ንጐይታና ዝፍለጥ ድኻም ነበሮ፤ ብምኽንያት እቲ ኣብ መወዳእታ ኺህቦ ዝነበሮ ዓብዪ ኣገልግሎት፡ እዚ ኺፍታሕ ነበሮ። እንደገና ሰይጣን ኣብቲ ጉዳይ ከም ዝተጠቕመሉ ንርኢ፡ ጐይታ ድማ ንባርያኡ ኬጥቅዕ ይፈቅደሉ። ንምበብ፡
ስምኦን፡ ስምኦን፡ እንሆ፡ ሰይጣን ከም ስርናይ ኪሰርየኩም ደልዩ ኣሎ፤ ኣነ ግና እምነትካ ምእንቲ ኸይትጠፍእ፡ ምእንታኻ ጸሊየ ኣሎኹ፤ ንስኻ ድማ ምስ ተመለስካ፡ ንኣሕዋትካ ኣጽንዓዮም (ሉቃስ 22:31-32)።
ሰይጣን ዝደልዮ ዘበለ ይኹን እምበር፡ ብዘይ ፍቓድ ኣምላኽ ሓንቲ ጸጉሪ ርእስና እኳ ኽትትንከፍ ከም ዘይትኽእል ኲሉ ግዜ ንዘክር። እዮብን ስምኦንን ንሓደ እዋን ኣብ ኢድ ሰይጣን ከም ዝነበሩ ይርአ፡ ግናኸ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ኩነታት ሰይጣን ክሳዕ እቲ መለኮታዊ ጥበብ ዝፈቐደሉ ጥራይ ኪኸይድ ይኽእል ነበረ። ስለዚ ሰይጣን ንስምኦን ናብ ፈተና ኺመርሖን ኣብኡ ኺወድቕ ኪገብሮን ተፈቒዱሉ እኳ እንተ ነበረ፡ ኲሉ ዝሰዓሮ ንርእሰ-እምነት ስምኦን ምጥፋእ ጥራይ ነበረ፤ ንእምነቱ ኬጥፍኣ ኣይከኣለን። ንኣምላኽ ምስጋና ይኹን፡ ንእምነት ዝኾነ ይኹን ቅዱስ ኣምላኽ፡ እቲ ፈተና ክሳዕ ክንደይ ከቢድ ይኹን እምበር፡ ፈጺሙ ኬጥፍኣ ኣይክእልን እዩ።
ሰይጣን ኣብ ስምኦን ዝገበሮ መጥቃዕቲ ካብቲ ቅድሚኡ ዝነበረ ዝያዳ ሓያል ሰብ ከም ዝገበሮ ምስ ፈለጠ፡ ክንደይ ሓዘን ኣብ ልቢ ሰይጣን ኪመልእ ነበሮ። ቅድሚኡ ከም ዝፈልጦ ዝነበረ ዝኸሓደ ደቀ መዝሙር፡ ካብኡ ንላዕሊ ንጐይታ ዘለዎ ምትእስሳር ብዘይ ፍርሃት ዝገለጸ ሰብ ነይሩዶ፧ ብተወሳኺ፡ ጴጥሮስ ኣብ መወዳእታ ኣገልግሎቱ ህይወቱ ንጐይታ ሃበ፤ እቲ ግዜ ምስ በጽሐ፡ እምነት ጥራይ ክትህቦ እትኽእል ብሓቂ እምነት ገይሩ ንሞት ከም ዝገጠሞ ክንተኣማመን ንኽእል ኢና፡ ኣብቲ ከም ሰባት ኣብ ስጋ ዘይብልናዮ ዝተሓሰበ ሓይሊ ኣይኮነን። ጴጥሮስ እውን ከምዚ ኪብል ይኽእል ነበረ፡
“ኣይፋል፡ ኣብዚ ዅሉ እቲ ዝፈተወና ብእኡ ካብ ሰዓርቲ ንላዕሊ ኢና።”
ሽዑ ነቲ መጻኢ ብኸምዚ እምነት ንግጠሞ፡ “ጽኑዕ ኴንና ኽንቀውም” ከምኡውን “ጽኑዕ ጌርና ኽንሓዝ” ቊርጺ ጌርና። ኣብ ምድራዊ መገዲና እንታይ ከም ዝጽበየና ኽንነግር ኣይንኽእልን ኢና። ኣምላኽ ንልብና ይፈልጥ እዩ፤ ንዕቤትና ወይ ንኣገልግሎትና ንእኡ ዝዓግት ገለ እንተ ደኣ ረኺቡ፡ ሰይጣን ከምቲ ንኻልእ ባርያ፡ ንጳውሎስ፡ ዝገበሮ ኺወቅዓና ይፈቅድ ይኸውን። ግናኸ፡ ነዚ ፈተና እዚ ምስ ኣምላኽ እንተ ደኣ ገጢምናዮ፡ ብእምነት ኣብ ኣምላኽ ጥራይ ክትህቦ እትኽእል ሓይሊ ገይርና እንተ ደኣ ሓሊፍናዮ፡ ንሕና እውን ካብቲ ቅድሚኡ ዝነበርናዮ ዝያዳ ሓያላት ኴንና ኽንወጽእ ኢና፡ ከምኡውን ኪንብል ክንከኣል ኢና፡
“ኣይፋል፡ ኣብዚ ዅሉ እቲ ዝፈተወና ብእኡ ካብ ሰዓርቲ ንላዕሊ ኢና።”
