“እንሆ በጊዕ ኣምላኽ፡ ንሓጢኣት ዓለም ዜርሕቕ!”
እንሆ በጊዕ
ዮሃንስ መጥምቕ ንየሱስ ብሉጽ ገይሩ ይፈልጦ ነይሩ ክኸውን ይኽእል እዩ። ብኣዴታቶም ኣቢሎም ካልኣይ ኣዝማድ ነበሩ፡ እዚኣተን ድማ ጽቡቕ ኣዕሩኽ ክኾና ይኽእላ እየን። እዚ ድማ ማርያም ብመልኣኽ ገብርኤል ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ ክትጸንስ ከም ዝኾነት ምስ ተነግራ (ሉቃስ 1:35)፡ ንኤልሳቤጥ ክትነግራ ናብ ገዛኣ ብሃንቀውታ ስለ ዝኸደት (ቁ.39) ንብል። ኣብኡ ድማ “ኣስታት ሰለስተ ወርሒ” (ቁ.56 ESV) ጸንሐት። ኣብዚ ግዜ እዚ ኤልሳቤጥ ብመንፈስ ቅዱስ ተመሊኣ፡ ነቲ ዘይተወልደ የሱስ፡ “ጐይታይ” (ቁ.43) ኢላ ጸውዓቶ።
ድሕሪ ግዜ ዮሃንስ ናብ ምድረ በዳ ከደ፡ ኣብኡ ድማ ቃል ኣምላኽ መጸቶ (3:2)። ድሕሪኡ ድማ ጥምቀት ንስሓ ሰበኸ (ቁ.3)፡ ንየሱስ ድማ “በጊዕ ኣምላኽ” (ዮሃንስ 1:29) ኢሉ ጸውዖ።
እቲ ሓጢኣት ዜርሕቕ በጊዕ
ዮሃንስ መጥምቕ ነብዪ ስለ ዝነበረ፡ ጐይታና የሱስ ሰብ ምዃኑ ገሊጹ፡ “ኣነ ወትሩ ንእኡ [ንኣቦ] ባህ ዜብል ነገር እየ ዝገብር” (8:29) ኪብል ብቕኑዕ ይኽእል ነበረ። እዚ ፍጹምነት እዚ ንጐይታ የሱስ – ወዲ ኣምላኽ – ንሓጢኣትና ንምውጋድ ቅቡል መስዋእቲ ገበሮ።
ሓጢኣት ሰብ ብመሰረት መለኮታዊ ድሌት ሞት ንጹህ ተካኢ ክውገድ ነበሮ። የሱስ ነዚ ድሌት እዚ ብምስዋእ ርእሱ ኣብ መስቀል ፈጸሞ፡ ኣብኡ ድማ፡ ከምቲ ትንቢት ዝተነግረሉ፡ ሓጢኣትና ኣብኡ ተነብረ (ኢሳይያስ 53:6)። ብምስዋእ ርእሱ ንበደልና፡ ጻድቕ ድሌታት ኣምላኽ ብዛዕባ “ዓመጻ”ን “ሓጢኣት”ን ብዙሓት ተፈጸመ (ቁ.11-12)።
ሓጢኣት ዓለም
ሓጢኣት ዘይብሉ ህይወት ጐይታ የሱስ ይቕረታ ኣይህበናን። ሞቱ እውን ኣድላዪ ነበረ፡ ምኽንያቱ “ብቝስሉ ተፈዊስና” (ኢሳይያስ 53:5)። እዚ ምሕዋይ እዚ ንነፍሲ ወከፍ ሓጥእ ኣብ ዓለም እዚ በረኸት እዚ ኪቕበል ንዝደሊ ይኣክል እዩ፡ “ንኣምላኽ ብዘይፍለጥ ውህበቱ ምስጋና ይኹን” (2 ቈረንቶስ 9:15)። እቶም ኣብ ዝርከብሉ ግዜ ዘይቕበልዎ ስሞም ኣብ መጽሓፍ ህይወት በጊዕ ኣይርከብን እዩ። እዞም ሰባት እዚኣቶም ንርእሶም ንዘለኣለም ኣብቲ ሓይመ እሳት ክረኽብዋ እዮም (ራእይ 20:11-15)።
ሎሚ፡ ቅድሚ ደንጓዩ፡ ንውህበት ድሕነት ኣምላኽ ኣይትቕበልንዶ፧ ከመይ ጌርና ከም ዝኾነ ክንነግረካ ንኽእል ኢና።
