መብዛሕትና ኣብ መርዓ ውልቃዊ ሓጐስና ቀዳማይ ቦታ ክንህብ ኢና። ይኹን እምበር፡ ኣብ 1 ቆሮንቶስ 7፡ ጳውሎስ ንጐይታ ብምውፋይ ናይ በይነኝነት ህይወት ዘለዎ ጥቕሚ ከቕርብ ከሎ፡ ኣብ መርዓ ድማ ገለ ሓጋዚ ትምህርቲ ይህበና። ንበይነኝነት ዘይተጸውዑ ንዝኾኑ መርዓ ከም ዝፈቕድ ይጥንቀቕ፡ ግን መርዓ ካብ ጸገማትን ምብታኻትን ናጻ ክኸውን ኣይውሕስን። የግዳስ፡ ንክርስትያናት ኣብ መርዓ ካብቲ ልሙድ ዝበለጸ ቀዳምነት ንኽህቡ ይገዳደሮም።
መርዓ ንዘለኣለም ኣይኮነን
ኣብ ቅዱስ ጽሑፍ፡ እቲ ናይ መርዓ ኩነታት ነዚ ህይወት እዚ ከም ዘይሓልፍ ግልጺ እዩ፡ ኣብ ትንሳኤ ኣይመርዑን ወይ ኣይውሃቡን (ማቴዎስ 22:30 KJV)። ኣብዛ ምድሪ ኸም ዝገበርናዮ ኢድ ንኢድ ኣይንኸይድን። ክርስቶስ ሰማያዊ መርዓዊ ክኸውን እዩ። ቤተ ክርስትያን ድማ መርዓቱ ክትከውን እያ። ኩሉ ሓቀኛ ምእመን ኣካል ናይታ መርዓት ክኸውን እዩ። ኣብ ሰማይ ሓደ መርዓ ጥራይ ኢና እንምልከት – መርዓ በጊዕ። እዚ ብዛዕባ መጻኢ ዘሎ ሓቂ ነቲ ብዛዕባ ሕጂ ዘሎና ኣረኣእያ ክጸልዎ ኣለዎ። ንትምህርቲ ገለ ኣምልኾታት ብዛዕባ መርዓ ኣብ ሰማይ ይነጽጎ።
ሽዑ ከመይ ክንነብር ኣሎና
ኣብ 1 ቆሮንቶስ 7:25-35፡ ጳውሎስ ሰለስተ ኣገላልጻታት ተጠቒሙ ነቲ ኣብ ምድሪ ዘሎና ህይወት ኣብ ኣውድኣ መርዓ ንምግላጽ፡ “እቲ ሕጂ ዘሎ ጸበባ” (7:26)፡ “እቲ ግዜ ሓጺር እዩ” (7:29)፡ “መልክዕ እዛ ዓለም እዚኣ ድማ ሓላፊ እዩ” (7:31)። እቲ “ጸበባ” ዝብል ቃል ጭንቀትን ጸቕጥን የመልክት። ክርስትያናት ምስ ዓለም ኣብ ግጭት እዮም። ንገሊኦም እቲ ናይ ስደትን ምፍልላይን ዕድል ንመርዓ ኣብ ዓብዪ ጭንቀት የንብሮ። ንኻልኦት ድማ እቲ ማሕበራዊ ጸቕጢ ኣዕናዊ ክኸውን ይኽእል እዩ።
እቲ ህይወት ብዝበለጸ ኣዝዩ ሓጺር ምዃኑ (መርዓዊ ህይወት ድማ ብሞት መጻምዲ ዝያዳ ሓጺር ክኸውን ይኽእል እዩ) ንክርስትያናት ንኹሉ ህይወት ብቐሊሉ ንኽሕዝዎ ይገዳደሮም። ንሓላፍነታት መርዓ ፈጺምና ክንርስዖ ኣይግባእን። ሰብኡት ከምቲ ክርስቶስ ንቤተ ክርስትያን ዝፈተዋ ክፈትዉ ኣለዎም። ግን ቀዳምነታት ክንቅይርን ንመርዓ ጥራይ ክንነብርን ኣይግባእን። ተስፋ ምምላስ ክርስቶስ ንህይወት ምእመን የሕጽሮ።
እቲ ሕጂ ዘሎ ኣሰራርሓ ናይ ኩነታት ዘለኣለማዊ ኣይኮነን። ከም “ሓላፊ” ከም ዝኾኑ ኴንና ክንነብር ኣሎና። እዚ መትከል እዚ ንብዙሓት መዳያት ህይወት ይሽፍን (7:29-30)። ብዛዕባ መርዓ፡ ሓዘን፡ ሓጐስ፡ ንብረት፡ ገንዘብ፡ ምቾትን መዘናግዕን፡ “ከም” ብሓይሊ ዘይተኣሳሰርናዮም ኴንና ክንነብር ኣሎና። ንግዜ ጥራይ እዮም። ነቶም ኣብ ቦታኦም ቅኑዓት ዝኾኑ ግን ሓለፍቲ ዝኾኑ ነገራት ኣዚና ክንውድሶም ኣይግባእን።
ካብ ምብታኻት ተጠንቀቑ
ሰብኡትን ኣንስትን ንሓድሕዶም ንምሕጓስ ምድላይ ፍጹም ልሙድ እዩ። ግን እዚ ጥራይ እንተኾይኑ፡ ካብ ምሕጓስ ጐይታ ክበታተኑ እዮም፡ ነቶም ዝቑጸሩ ነገራት ድማ ክስሕትዎም እዮም። ኣብ ፍቕድታት 7:32-35፡ ጳውሎስ ሓደ ቃል ተጠቒሙ ብዛዕባ ምብታኻትን ምጥባቓትን መርዓ ከም ዝሓስብ ንምርኣይ። ንክርስትያናት ብምምርዓዎም ሓጥኣን ንምግባር ኣይጸሓፈን። ዝኾነ ወጥሪ ወይ ገደብ ኣይገበረሎምን። ንጥቕሞም እዩ ዝጽሕፍ ዘሎ፡ ንጐይታ ብዘይ ምብታኽ ምውፋይ ንኽነብሩ (7:35)። ጽቡቕ ክርስትያናዊ መርዓ “ሓድሕዶም ዝነብሩሉ፡ ክልቲኦም ድማ ንጐይታ ዝነብሩሉ ርክብ” ተባሂሉ ብጽቡቕ ይግለጽ።
ንጐይታ ምሕጓስ
ኩሉ ክርስትያን ንጐይታ ከሐጕስ ይደሊ። ካብኡ ዝበለጸኸ እንታይ እዩ፡ ንዕኡ ዝያዳ ምምሳል? ካብ ኣምላኽ እንመሃሮ፡ እቲ ናይ ፍቕሪ ናይ መወዳእታ ምፍጻም ኣብ ገዛእ ርእስኻ ምጥባቕ ዘይኮነስ፡ ናብ ካልኦት ምብጻሕ እዩ። ኣብ ምስጢር ናይ ዘለኣለም ዝሓለፈ፡ ኣቦን ወድን ኣብ ፍጹም ርክብ ንርኢ። ግን ፍቕሮም ንገዛእ ርእሶም ኣይገደብዋን፡ ኣብ መለኮቶም ፍጹማት እኳ እንተ ነበሩ። “ምስ ደቂ ሰብ ሓጐሶም” ረኸቡ (ምሳሌ 8:30-31)። ቅድሚ ዓለም ምፍጣራ ኣብ ልቦም ነይርና! በይነኛ ወይ ዝተመርዓወ፡ ፍቕሪ ምፍጻሙ ኣብ ምፍቃር ካልኦት እዩ፡ “ፍቕሪ ንሓድሕድ ምጥማት ዘይኮነስ፡ ብሓባር ናብ ሓደ ኣንፈት ምጥማት እዩ።”
ንክርስትያናት፡ እቶም መሰረታዊ መትከላት ይቕጽሉ ኣለዉ። ሰብኡት ክፈትዉ ኣለዎም። ኣንስቲ ክግዝኣ ኣለወን (ኤፌሶን 5:22-23)። ግን ካብቲ ሕጂ ዘሎ ዝበለጸን ዝሓለፈን ንኽንከውን ተጸዊዕና ኣሎና። እቲ ዝዓበየ ቀዳምነት ንጐይታ ንምሕጓስን ንኻልኦት ንምሕላፍን እዩ፡ ዝኾነ ይኹን ውልቃዊ መስዋእቲ። እዚ ብኸቢድ ኩነታት ዝሓልፍ መገዲ ክኸውን ይኽእል እዩ። ሓደ ነገር እርግጸኛ እዩ፡ ንክርስቶስ ምስ ረኣናዮ ኩሉ ዋጋ ክህልዎ እዩ።
