መጽሓፋዊ መምርሒ ንክርስትያናዊ ምሕጽናን መርዓን

ኣብዚ መጣቕስቲ እዚ ንኹሎም ዘይተመርዓዉ ሰባት፡ ንመጻምድቲ ንምርካብ ካብቲ ዓለም እትምህሮ ዝሓሸ መገዲ ከም ዘሎ ኸነርእዮም ንደሊ። ‘መገዲ ኣምላኽ’ ናይ ሓቂ በረኸት መገዲ እዩ።

ሓላፍነትና

ብዛዕባ መሪሕነት ኣምላኽ ናብቲ ንዓና ዝግባእ መጻምድቲ፡ ፍቓዱ እንተኾይኑ ተዛሪብና ኢና፡ ግናኸ ሓደ ኻልእ ክንሓስቦ ዘሎና ነገር ኣሎ፡ ንሱ ኸኣ ብመሰረት ቅዱሳት ጽሑፋትን ብጥበብን ክንሰርሕ ዘሎና ሓላፍነትና እዩ።

ጸሎት ንጥበብን መምርሕን ኣብዚ ኸባቢ እዚ ኸምቲ ኣብ ኩሉ ኻልእ ገጽ ህይወትና ኣገዳሲ እዩ። ብዙሓት ጌጋታት ዝገበሩ ኣለዉ፡ ንሳምሶንን ደሊላን፡ ንኤሳውን ኣዋልድ ኬትን፡ ንሰሎሞንን ብዙሓት ኣንስቱን፡ ንኣሓብን ኤዛቤልን ዘክር።

ቅዱስ ጽሑፍ ንሓደ ክርስትያን ምስ ዘይኣምን ክምርዓው ፈጺሙ ጌጋ ምዃኑ ብንጹር ይገልጽ፡

ምስ ዘይኣምኑ ብሓደ ኣይትጸመዱ (2 ቈረንቶስ 6:14)

እዚ ኸኣ ንምሕጽና እውን ክትግበር ኣለዎ። ካብቲ ጌጋ ተግባርና ጽቡቕ ከምጽእ ንኽእል ንመስለና ይኸውን፡ ግናኸ ኣይንታለል፡ እዚ ንብዙሓት መንእሰያትን ዓበይትን ክርስትያናት ውድቀት ኮይኑ እዩ። እቲ እንደልዮ ዘሎና ስጋዊን ባህርያዊን ገጽ መርዓ ጥራይ እንተኾይኑ፡ ሓደ ዘይክርስትያን እዚ ኸም ዝህበና ብጌጋ ክንሓስብ ንኽእል ኢና። ክርስቶስ ማእከል እንተዘይኮይኑ፡ ሓቀኛ ሓጎስን ባህታን ከም ዘየሎ ዘክር፡ ንሱ ኸኣ ዘይንእዘዝ እንተኾይንና ኪባርኸና ኣይክእልን እዩ። (እዚ ኸኣ፡ ብርግጽ፡ ጸጋኡን ይቕረታኡን ኣየፍቅድን እዩ፡ ግናኸ መርዓ ንህይወት ምዃኑ ዘክር፡ ኣብዚ ዝውሰድ ጌጋ ስጉምቲ ንህይወት እዩ።)

ምስ ዘይኣምን እንካፈሎ ሓደ ባህርይ ጥራይ ኣሎና፡ ንሱ ኸኣ ካብ ኣዳም ዝወረስናዮ ኣረጊት ዝወደቐ ባህርይ እዩ። እቲ ከም ‘ካብ ኣምላኽ ዝተወለድና’ መጠን እንውንኖ መለኮታዊ ሓቅታት ዘድንቕ ሓድሽ ባህርይ ንዘይኣምን ዘይፍሉጥ እዩ። ሓደ ክርስትያን ነቲ ዝመጽእ ዘሎ ዓለም እናረኣየ ክነብር ኣለዎ። ሓደ ዘይኣምን ንመጻኢ ተስፋ የብሉን፡ ብምሉኡ ንእዚ ህይወትን ንርእሱን ይነብር።

እግዚኣብሔር ከም ስድራቤት ሓደ ኮይና ኺጥቀመና እንተኾይኑ፡ ንእኡ ክንውፈይ ኣሎና። ሓደ ክርስትያን እየ ዝብል መጻምድቲ ምምራጽ ጥራይ ኣይበቅዕን እዩ፡ ምኽንያቱ፡ ቀዳማይ፡ ካልእ ምዃኑ ኺረጋገጽ ይኽእል እዩ፡ ካልኣይ፡ እንተተለዊጡ እኳ፡ ንእግዚኣብሔር ዘይተወፈየ እንተኾይኑ፡ ኩሉ ግዜ ናብ ነገራት ዓለም እናተመልከተ ኪኸውን እዩ። ንሰበይቲ ሎጥ ዘክር። ብተመሳሳሊ፡ ንእግዚኣብሔር ዘይተወፈየ እንተኾይነ፡ ንርእሰይ ንኻልእ ዝበቅዕ መጻምድቲ ጌረ ኽሓስብ ኣይክእልን እየ።

“ክልተ ሰባት እንተዘይተሰማምዑስ፡ ብሓደ ኺኸዱ ይኽእሉ ድዮም፧” ኣሞጽ 3:3። ንውፍይነት ሓደ ሰብ ንእግዚኣብሔር ከመይ ጌርና ንርእዮ፧ ኣብ ዕዮ እግዚኣብሔር ብዝኾነ ይኹን ዓቕምና እንተተዋፊርና፡ ከምኡ ዝሓስቡ ኻልኦት ክንረክብ ኢና፡ እዚ ንእግዚኣብሔር ምንባር ዝብል ውፍይነት እዚ ኸኣ ናብ መርዓና ኺፈስስ እዩ። ንሓደ ሰብ ምምስጣር ጥራይ ይበቅዕ ኢልና ኸይንታለል፡ ካብ ዝተመርዓና ድሕሪኡ ኻልኦት ሽግራት ኪፍተሑ እዮም ኢልና ኸይንግምት።

ምስ መጻምድትኻ ንእግዚኣብሔር ምግልጋል፡ ነቲ ናይ ክርስትያናዊ ሕብረት መሰላት እትጥቀመሉ ቦታ ብዛዕባኡ ሓደ ዓይነት ልምምድ ምህላው፡ ከምኡ’ውን ነቲ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዝርአ ምእካብ ህዝቢ እግዚኣብሔር ምውፋይ ማለት እዩ። ሽዑ ብሓደ ንእግዚኣብሔር ከተገልግሉን ቈልዑ ብሓደ እምነት ከተዕብዩን ትኽእሉ፡ ከይተመቓቐልኩም፡ ሓደ ናብ ሓደ ‘ዓይነት ቤተ ክርስትያን’፡ እቲ ኻልእ ድማ ናብ ኻልእ ብምኻድ እቲ ቈልዑ ምስ ዝመጹ ዘምጽኦ ግጭት ውፍይነት ከይህሉ ማለት እዩ።

ንርእስና ሓደ ሕቶ ኽንሓትት ኣሎና፡ ንመን ከም እንምርዓው ንምውሳን፡ ከምኡ’ውን ሓላፍነት ሓድሽ ስድራቤት ቅድሚ ምውሳድና፡ ነቲ ናይ እግዚኣብሔር ጥርዓን ንምጥማቕን ኣብ ምብራስ እንጌራን ምስታይ ጽዋእን ንእኡ ንምዝካርን ድሉዋት ዲና፧ እግዚኣብሔር ንፍቕርናን ምእዛዝናን ውፍይነትናን ቀዳማይ መሰል ኣለዎ። ንጥርዓኑ እንተዘይተሰሚዕና፡ መንፈሳውያን ብጹሓት ኢና ኽንብል ኣይንኽእልን ኢና። ሉቃስ 22:19፡

“እዚ ንመዘከርታይ ግበሩ!” ስጋዊ ምምስጣር ምስ መጻምድትና ዘሎና ሓደ ክፋል ርክብ እዩ፡ ግናኸ እዚ ኣብ ልዕሊ መንፈሳዊን ኣእምሮኣዊን ገጽ ርክብና ቀዳምነት ኪወስድ የብሉን። እቲ ኣብ ከባቢና ዘሎ ዓለም ንስጋዊ ነገር ኩሉ ይገብሮ፡ እዚ ኸኣ ኣብ ምምራጽ መጻምድትና ዓብዪ ግደ ኸይህልዎ ክንጥንቀቕ ኣሎና። እቲ ዓለም ብሰይጣን ይምራሕ፡ ንሱ ኸኣ ነቲ ብኣምላኽ ዝተመስረተ ሓሳብ መርዓ ይጻረር እዩ። ንርእስና ንኣረኣእያ መራኸቢ ብዙሓን ብዛዕባ ርክባት እንተኣቃልዕና፡ ብዘይፍላጥ ናብ ኣእምሮና ኺኣቱ፡ ንተግባራትና ኸኣ ኪጸሉ ይኽእል እዩ። ካብ መዝሙራት፡ ፊልምታት፡ መጽሓፍቲ፡ ተዋስኦታት፡ ወዘተ.፡ ንሕሱር ስነ-ምግባር ዘዘናግዑ ወይ ድማ ንስጋዊን ስምዒታዊን ገጽ ምምራጽ መጻምድቲ ዘጋነኑ ነገራት ንርእስና ንሓሉ።

ከምቲ ኣብ መጀመርታ ዝበልኩዎ፡ ጸልዩ። ቅንዕና ዘለዎ ጸሎት ኣገዳሲ እዩ፡ ኣብዚ ነገራት እዚ ብእግዚኣብሔር ክንመራሕ ኣሎና፡ ግናኸ ኣብዚ እውን ሓደጋ ኣሎ። ክንደይ ግዜ እዩ ሓደ ሰብ ናብ ሓደ ዓሻ መገዲ ኺጅምር ከሎ፡ ‘ግናኸ ብዛዕባኡ ብዙሕ ጸሊየ እየ’ ብምባል ንርእሱ ብቕልጡፍ ዘጽድቕ፧ ስጋ ድኹም ምዃኑ ኽንርዳእ ኣሎና፡ ንእግዚኣብሔር ንተግባራትና ይፈቕደልና ከም ዘሎ ንርእስና ምእማን ኣዝዩ ቀሊል እዩ፡ ምኽንያቱ ንሕና ኸምኡ ንደሊ ኢና፡ ቅድሚ ሕጂ ኸኣ ንፍቓድና ወፊና ኢና። ትዕግስቲ ኽንጽሊ ኸለና መከላኸሊ እዩ። ብትዕግስቲ ንእኡ ተጸበዩ።

ኩሎም ንገዛእ ርእሶም ይደልዩ እምበር፡ ነቲ ናይ የሱስ ክርስቶስ ኣይደልዩን እዮም (ፊልጲ 2:21)

ናይ ስድራቤት ህይወት፡ ኣብ ዕላማታት ዓለም ናይ ንብረት ዝተመስረተ፡ ንምህላው ትምኒት ኣሎና ድዩ፧ ኣብ ሓደ ምቹእ ህይወት ንምቕማጥ መርዓ ንደሊ ኣሎና ድዩ፧ ንእግዚኣብሔር ብሓቂ ተወፊና እንተኾይንና፡ ኣብ ዝኾነ ይኹን ኩነታት ዘንብረና፡ ትሑት ይኹን ልዑል፡ ሃብታም ይኹን ድኻ፡ ብሓደ ኸነገልግሎ ድሉዋት ክንከውን ኢና።

ኣብ ዝኾነ ይኹን ኩነታት እንተኾንኩ፡ በቲ ዘሎኒ ኽዕገብ ተማሂረ እየ (ፊሊጲ 4:11)

ብኣምላኽ ዝፈርሑን ልምዲ ዘለዎም ኣመንትን ወለድን ዝህቡና ምኽሪ ምስማዕ ጽቡቕ ክንገብር እዩ። ኣብ ኣጸጋሚ ውሳነታት ኪሕግዙና ሓላፍነት ከም ዘለዎም ክንዝክር ኣሎና።

ነቶም ዝመርሑኹም፡ ቃል ኣምላኽ ዝነገሩኹም ዘክርዎም፡ ንእምነቶም ተኸተሉ፡ መወዳእታ ኣካይዳኦም እናሓሰብኩም (እብራውያን 13:7)

ምሕጽና

ቅዱስ ጽሑፍ ብዛዕባ ምሕጽና ብዙሕ ኣይዛረብን እዩ፡ ግናኸ ኣብ ብዙሓት ቦታታት ብዛዕባ ምሕጽና ወይ ምድጋም ይገልጽ እዩ። እዚ ኣብ ጉዳይ ማርያምን ዮሴፍን ይርአ፡ ኣብ መዝሙር ሰሎሞን እውን ተጠቒሱ ኣሎ። ምሕጽና ሓደ ሰብኣይን ሰበይትን ንመርዓ ዝዳለዉሉ፡ ንርእሶም ዝወፈዩሉ ግዜ እዩ።

ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ዝረኣናዮ፡ ቅዱስ ጽሑፍ ብንጹር ብዛዕባ ርክብ ሓደ ሰብኣይን ሓንቲ ሰበይትን ይዛረብ እዩ። ስለዚ ምሕጽና ከም ሓደ ኣገዳሲ ስጉምቲ ናይ ጽኑዕ ውፍይነት ንምምርዓው (ንጹር መምርሒ ኻብ እግዚኣብሔር ኣብቲ ውሳነ ምስ ተቐበልካ) ኪርአ ኣለዎ፡ ከም ፈተና ግዜ ኸኣ ኣይኮነን። ቅድሚ ምምርዓው ጌጋ ከም ዝተገብረ እንተተረዲኡ፡ ነቲ ጌጋ ምእማንን ነቲ ርክብ ምውዳእን ካብቲ ናይ እግዚኣብሔር ፍቓድ ዘይኮነ መገዲ ምቕጻል ዝሓሸ ምዃኑ ኽገልጽ እፈቱ።

ምሕጽና ንሓድሽ ህይወት ንምድላውኩም፡ ከምኡ’ውን ነቲ ኽፍታሕ ዘለዎ ብዙሕ ተግባራዊ ነገራት ንምፍታሕ ግዜ እዩ፡ ንኣብነት፡ መርዓ ምድላው፡ ሓድሽ ገዛ ምርካብ፡ ከምኡ’ውን ትምህርቲ ምውዳእ።

ግናኸ፡ ቀዳማይን ኣገዳስን ዝኾነ፡ ግዜ ምሕጽና ብመንፈሳዊ፡ ኣእምሮኣዊ፡ ከምኡ’ውን ስጋዊ (ብገዛእ ርእስኻ ምቁጽጻር) ብሓደ ንምቕራብ ኪጥቀመሉ ኣለዎ።

ናይ ምሕጽና ግዜ ብመሰረት ዝተፈላለዩ ኩነታት ይፈላለ። ናይ እግዚኣብሔር ፍቓድ ንጹር ፍልጠት እንተሃለወ፡ ንምድንጓይ ድማ ምኽንያት እንተዘይሃለወ፡ ቅድሚ ምሉእ ምጥቃም ናይ ብሓደ ምንባርን ምዕያይን ንነዊሕ ግዜ ምጽባይ ዘሕርቕ ኪኸውን ይኽእል እዩ፡ ብፍላይ እቶም መጻምድቲ ኣብ ሓንቲ ከተማ እንተኾይኖም፡ ንሓድሕዶም ድማ ብዙሕ ግዜ እንተረኣእዩ። እዚ ኸኣ፡ ብርግጽ፡ ናይ ገዛእ ርእሰይ ርእይቶ ጥራይ እዩ።

ምሕጽና ብዛዕባ ዝተፈላለዩ ነገራት ብምዝራብ፡ ብሓደ ብምጽላይ፡ ከምኡ’ውን ቃል ኣምላኽ ብምንባብ ንሓድሕድኩም ንምፍላጥ ኪጥቀመሉ ኣለዎ። ኣብዚ ደረጃ እዚ ዝምስረቱ ልምድታት ንህይወት መርዓ መሰረት ኪኾኑ እዮም። ኣብ ኩሉ እቲ ብዙሕ ተግባራዊ ገጽ ህይወትና ብኣመለኻኽታ ምውካል ንእግዚኣብሔርን ውፍይነት ንእኡን ክንዛረብ ከለና፡ ንሓሳባትና ብሓደ ኺመርሓልና፡ ዕላማና ኸኣ ንእኡ ምግልጋል ኪገብሮ እዩ። ኣብ ማሕበር ሓድሕድ ብዙሕ ግዜ ምሕላፍ ባህርያዊ እዩ፡ ግናኸ ንእግዚኣብሔር ብሓደ ኣብ ኣኼባና ወይ ኣብ ዝመርሓና ቦታ ንምግልጋል ሓላፍነትና ግዜ ከም እንገብር ንረጋግጽ። እዚ ኩሉ ንመንፈሳዊ መርዓ መሰረት እዩ። እዚ ግዜ እዚ ጽቡቕ ጌርና እንተተጠቒምናሉ፡ ብሓጎስ እንዝክሮ ነገር ኪኸውን እዩ።

ንሓድሕድኩም ብስጋ ንምፍላጥ እውን ዕድል ኪህሉ እዩ። እዚ ኸኣ እንደገና ጸሎታዊ ምሕሳብ ዘድልዮ ኸባቢ እዩ። ኣብ መንጎ ክልተ ንሓድሕዶም ዝወፈዩ ሰባት ፍቕሪ ምግላጽ ንቡር እዩ፡ ግናኸ ንርእስኻ ምቁጽጻርን ምግታእን የድሊ። ከምቲ ኣብ ኩሎም እቶም ዝተዛረብናዮም ኻልኦት ከባቢታት፡ ንእግዚኣብሔር ከነኽብር፡ ከምኡ’ውን ንኽብሩ ኽንነብር ክንጽዕር ኣሎና። ኣብዚ ነገራት እዚ ጥበበኛታት ንኹን፡ ንኻልኦት ዘየሕፍር ወይ ድማ ሕማቕ ምስክርነት ዘይህብ ኣገባብ ንምግባር መምርሒ ንደሊ። ነቲ ምሉእ መሰላት ስጋዊ ቅርበትን ሓድነትን ንምጥቃም ክሳዕ መርዓ ኽንገድፎ ኣሎና፡ ካብ መርዓ ወጻኢ ኽንገብሮ ተኸልኪልና ኢና፡ ስጋዊ ስምዒታትና ኸኣ ኪቆጻጸረና የብሉን። ከም ብሓደ ኣብ ሓንቲ ገዛ ብዘይሓጋዚ ምቕማጥ ዝኣመሰሉ ተግባራት ኪወገዱ ኣለዎም፡ ምኽንያቱ ናብ ፈተናን ጥርጣረን ኪመርሑ ይኽእሉ እዮም።