ጉጅለ ነብያት ንኤልሳዕ፡ “እንሆ፡ እቲ ንዓኻ እንራኸበሉ ቦታ ንዓና ኣዝዩ ጸቢብ እዩ። ናብ ዮርዳኖስ ንኺድ ... ኣብኡ ድማ ንነብርሉ ቦታ ንስራሕ” በልዎ። ንሱ ድማ፡ “ኺዱ” በለ። ሽዑ ሓደ ካብኦም፡ “ምስ ባሮትካ ኽትመጽእዶ ኣይትደልን ኢኻ?” በለ። ኤልሳዕ ድማ፡ “ክመጽእ እየ” ኢሉ መለሰ። ንሱ ድማ ምስኦም ከደ። ናብ ዮርዳኖስ ከዱ እሞ ኣእዋም ክቘርጹ ጀመሩ። ሓደ ካብኦም ሓደ ኦም ክቘርጽ ከሎ፡ እቲ መጥባሕቲ ሓጺን ናብ ማይ ወደቐ። “ኦ ጐይታይ” ኢሉ ጨደረ፡ “ተለቒሑ ዝመጸ እዩ!” እቲ ሰብኣይ ኣምላኽ፡ “ኣበይ ወደቐ?” ኢሉ ሓተተ። እቲ ቦታ ምስ ኣርኣዮ፡ ኤልሳዕ ሓደ በትሪ ቘሪጹ ኣብኡ ደርበየ፡ ነቲ ሓጺን ድማ ኣንሳፈፎ። “ኣውጽኦ” በለ። ሽዑ እቲ ሰብኣይ ኢዱ ዘርጊሑ ወሰዶ። 2 ነገስት 6:1-7 NIV
ንዝሓለፉ 2000 ዓመታት፡ ክርስቶስ ቤተ ክርስቲያኑ ይሃንጽ ነይሩ። ከም ዝገብር እውን ተዛሪቡ ነይሩ (ማቴዎስ 16:18)፡ ሕጂ እውን ይቕጽል ኣሎ። ካብ ዝኾነ እዋን ኣብ ታሪኽ ንላዕሊ ብዙሓት ክርስትያናት ሕጂ ከም ዘለዉ ተነጊሩና! ከም ዳግማይ ዝተወለድና ኣመንቲ፡ ንሕና ክፋል ናይቲ ህንጻ ኢና፡ ግናኸ ኣብቲ መስርሕ ህንጻ ብክርስቶስ ንጥቀምዶ ኣለና? ንሱ “መሓዙትና” (1 ቈረንቶስ 3:9) ይቖጽረናዶ? ድሕሪ ብዙሕ ጻዕርታት ህንጻ ቤተ ክርስቲያንና ንነዊሕ ግዜ ምስ ተረስዐ፡ ዘለኣለማዊ ዋጋ ዘለዎ ገለ ነገር ክተርፍዶ እዩ? ንሓደ ስብስብ ሃይማኖታዊ ስርዓታት ንምድጋፍ ሓይልና ነጥፍእዶ ኣለና? ንናይ ባዕልና ሃይማኖታዊ ዕላማ ንምፍጻም መርበባትና ንጥቀምዶ ኣለና?
ኣብ “እታ መዓልቲ”፡ እቲ ሓዘን ዝመልኦ ሓቂ፡ ንሕና ንመስል – ቤተ ክርስቲያን ንጻወት፡ ንሰብኣዊ ረብሓታት ንከላኸል፡ ብዘይ ሓቀኛ ፍቕሪ ነገልግል ከም ዝነበርና ክወጽእ ይኽእልዶ? ብዛዕባ ህንጻ ክንዛረብ ከለና፡ ኩላትና ጽቡቕ ክንሃንጽ ንምነ ምዃንና ኣይጠራጠርን። እቶም ኣብ 2 ነገስት 6:1-7 ብዛዕባ ፕሮጀክት ህንጻ ኤልሳዕን ነብያትን ዝተኣሳሰሩ ፍጻሜታት ብፍላይ መምህራን እዮም።
1. ምውካል – እንታይ ከም ዝቕየርን መዓስ ከም ዝቕየርን ምፍላጥ
እቶም ኣብ ዛንታ “ኤልሳዕን እቲ ዝንሳፈፍ መጥባሕትን” ዘለዉ ፍጻሜታት ኣብ ኩነታት በረኸትን ዕቤት ይርከቡ። ጐይታ ንብዙሓት መንእሰያት ንባዕሎም ንዕኡን ንኣገልግሎት ትንቢትን ከውፍዩ ይጽውዕ ነበረ። ንሳቶም ድማ ይምልሱ ነበሩ፡ እቲ ጉጅለ ነብያት ዝራኸበሉ ቦታ ድማ ኣዝዩ ጸቢብ ይስምዖም ነበረ። ገሊኦም እቲ ግዜ ንኣምላኽ ዝተዋህበ ዕቤት ንምምዕባይ ዝዓበየ መኖሪ ቦታታት ንምህናጽን ኣምላኽ ክባርኽን ክውስኽን ኣብ ዝኽእለሉ ቦታ ንምቕማጥን ከም ዝበጽሐ ተሰምዖም።
ሕጂ እውን ውጽኢታዊ ድዩ? ኣምላኽ ነቲ ጉጅለ ነብያት ኣብቲ ዘለዎ ቦታ ከም ዝባረኾ ንጹር መርትዖ ነበረ። ስለምንታይ ሕጂ ምቕያር? ከመይሲ እቲ ትማሊ ውጽኢታዊ ወይ ኣድላዪ ዝነበረ፡ ሕጂ ውጽኢታዊ ወይ ኣድላዪ ዘይከውን ይኽእል እዩ። እዚ ድማ እቲ ኣብ ዝሓለፈ እዋን ውጽኢታዊ ወይ ኣድላዪ ዝነበረ ምዃኑ ኣይነጽጎን። እዚ ንዝሓለፉ ኣገልገልቲ ወይ ኣገባባት ነቐፌታ ኣይኮነን። እዚ ብፍላይ ምስ ኣገባባት ወንጌላውነት ኣብ መዳይ ሚስዮን ንጹር እዩ። ከም ወዲ ሚስዮናዊ ኣብ ኮሎምቢያ፡ ኣቦይ ዓበይቲ 16 ሚሜ “ህይወት ክርስቶስ” ፊልምታት ኣብ ክፍቲ ቦታ ተጠቒሙ ብዙሓት ሰባት ንወንጌል ክርእዩን ክሰምዑን ከም ዝስሕብ ይዝክር። ምስ ምዝርጋሕ መርበብ ኤሌክትሪክ ናብ ርሑቕ ከባብታት ከረን፡ ምምጻእ ሕብርን ኬብል ቲቪን፡ ምህላው ቪድዮታትን ኢንተርነትን፡ ምጥቃም 16 ሚሜ ፊልምታት ኣዝዩ ውጽኢታዊ ኮይኑ ኣሎ። ናብ ሓድሽ ነገር ምቕያርን ነቲ ሓደ ወንጌል ንምቕራብ ሓደስቲ መሳርሒታት ምጥቃምን ግዜኡ በጺሑ።
ምቕያር? እንታይ? መዓስ? ኤልሳዕ ኣብቲ ጉጅለ ነብያት እቲ ዝዓበየ ሰብኣይ ኣምላኽ ነበረ፡ ግናኸ ንሱ ነቲ ንምቕያር ዘድሊ ነገር ኣየስተውዓለን። እቲ ተበግሶ ካብቶም ንኣሽቱ ነብያት እዩ መጺኡ። ግዜ እናሓለፈ ምስ ከደ፡ ኩላትና ነቲ ዘሎ ኩነታት ንለምዶ። ኣብቲ ከባብያዊ ኣኼባና ምስ ባህርያዊ ስርዓታት ክንለምድ ንኽእል ኢና፡ ገሊኦም ድማ ንኻልኦት ዘገርሙ ክመስሉ ይኽእሉ እዮም። ብዛዕባ ሕማቕ ትምህርቲ መጽሓፍ ቅዱስ ግድየለሽ ክንከውን ንኽእል ኢና። ኣብ ወንጌላዊ ምብጻሕና ድማ ስቕተኛታት ክንከውን ንኽእል ኢና፡ “ሓጢኣተኛታት ይምጽኡ!” እናበልና። ብዝኾነ መገዲ ኣብ ዝሓለፉ 5 ዓመታት “ሓድሽ ደም” ናብ ክርስቶስ ከም ዘይመጸን ምስ ሓድነትና ከም ዘይተጸንበረን ኣይግድሰናን።
ብዙሕ ግዜ እቶም ንኣሽቱ ወለዶን ሓደስቲ ኣመንትን እዮም ንኣድለይቲ ነገራት ዝርእዩ፡ ኣጸጋሚ ሕቶታት ዝሓቱ፡ ከምኡ ድማ ምቕይያር ዝጥቕሙ። ኤልሳዕ ነቶም ንኣሽቱ ነብያት ብቐሊሉ ክነቅፎም ይኽእል ነበረ። እቲ ዘሎ መገልገሊ ንዓመታት ጽቡቕ ኣገልጊሉ ነይሩ፡ ስለምንታይ ምቕያር? ምናልባት ኣብ ዝቕጽል ዓመት ውሑዳት ነብያት ክህልዉ ይኽእሉ እዮም። ንምኽንያታቶም ክፈርድ ይኽእል ነበረ፡ “ንስኻትኩም ንኣምላኽ ኢልኩም ዘይተመችአ ክትኾኑ ኣይትደልዩንዶ?” ወይ “ኣብዚ መራሒ መን እዩ?” ወይ “ንዓኹም ዝዓበየ ቦታ ትደልዩ ዘለኹም ንስጋ ንምሕጓስ፡ ንደረጃኹም ከም ነብያት ንምዕባይ ጥራይ እዩ።” ኣብ ክንዲኡ ኤልሳዕ ብቐሊሉ፡ “ኺዱ” በለ።
ምቕይያር ምውካል የድሊ። ባዕሉ ገለ ነገር የብሉን – ጽቡቕ ወይ ሕማቕ ኣይኮነን። ንምኽንያት ምቕይያር ብጥንቃቐ ክንምርምር ኣለና። ንጐይታ የኽብሮዶ? ንመጽሓፍ ቅዱስ ይጥሕስዶ? ተግባራዊ ድዩ? ቅርጽን ትሕዝቶን ሓደ ኣይኮኑን፡ ግናኸ ክልቲኦም ኣገደስቲ እዮም። ትርጉም መጽሓፍ ቅዱስ ኣይቕየርን፡ እቲ ኣተገባብራኡ ግና ኣብ ዝተፈላለዩን ዝቕየሩን ባህልታት ክፈላለ ይኽእል እዩ። ስትራተጂ ኣምላኽ ንጽባሕ ካብ ስትራተጂኡ ንሎሚ ዝተፈላለየ ክኸውን ይኽእል እዩ። ድሕሪ ዓወት ኣብ ኤሪኮ፡ ኢያሱ፡ “ሕጂ ኣምላኽ ኣስዋር ከመይ ከም ዝፈርስ ይፈልጥ እየ” ኢሉ ደምዲሙ ይኸውን። ድሕሪኡ ድማ ኣብ ዙርያ ኣስዋር ካልኦት ከተማታት ክኸይድ ይኽእል ነበረ። ግናኸ ኣምላኽ ካልእ ትልሚ ነበሮ። ምስ ኣምላኽ ብሓንሳብ ክንሰርሕ፡ ንዝሓለፈ ጥራይ ክንደግም ኣይንኽእልን። ንሓድሽ ነገር፡ ንመምርሒ ጐይታ፡ ንምቕይያር ክፍቲ ክንከውን ኣለና።
2. መምርሒ – ሓደጋ ንምቕባል ድሌት
ከምቲ ዝዓበየ ኣባል፡ ኤልሳዕ ክንውድሶ ይግባእ። ነዞም ቅንኣት ዝመልኦም ንኣሽቱ ነብያት ምጽንባር ሓደጋ ነበሮ። ገለ ነገር ክጋገ ይኽእል ነበረ። ኣብ ዝነበሩሉ እንተ ዝጸንሑ፡ ኤልሳዕ ዝያዳ ድሑን ኮይኑን ኣብ ቁጽጽር ከም ዘሎን ክስምዖ ነበረ። ናብ ሓድሽ ነገር ብምቕያር፡ ነቲ ኣብ ዝሓለፈ እዋን በረኸት ዝነበረ ንምጥፋእ ሓደጋ ነበረ። ነገራት እንተ ዝጋገዩ፡ ኤልሳዕ ከምቲ ዝዓበየ መሓዛ፡ ቀንዲ ነቐፌታ ዝቕበል ነበረ። ግናኸ ኤልሳዕ ነቲ ሓደጋ ክወስድ ድሌት ነበሮ። ንሱ “ክመጽእ እየ” ጥራይ ዘይበለ፡ “ምስኦም ከደ” እውን (2 ነገስት 6:3-4)። ንዕድመቶም ንኣሽቱ ነብያት ብዘይ ዝኾነ ቅድመ ኩነታት ተቐበሎም። ንባዕሉ ምስዚ ሓድሽ ዕላማ ኣተኣሳሰረ።
ብዘይ ሓደጋ ክንእዘዝ ንኽእልዶ? ንጐይትነት ክርስቶስ ምምብርካኽ ሓደጋ ኣለዎ። ኣብ ምልዋጥ፡ ንቁጽጽር ህይወትና ንየሱስ ኣይንህብንዶ? ንሱ ኣብ ጽቡቕ ዝተጠቕሙ መገዲ ጥራይ ድዩ ዝመርሓና፡ ኣብኡ ድሑናት ኮይኑ ዝስምዓና? ክሳዕ እቲ ግዜ ተምሃራይ ዝነበርኩ፡ ኣብ መደቀሲ ክፍለይ ሓደ ፖስተር ነበረኒ፡ “መርከባት ኣብ ወደብ ድሑናት እዮም። ግናኸ መርከባት ንእኡ ኣይተሰርሑን።” ንሕና “ድሑን ክንጻወት” ኣይተፈጠርናን፡ ኣይተጸዋዕናን፡ ኣይተደምደምናን። ነፍሲ ወከፍ ሓድሽ ስጉምቲ እምነት፡ ነፍሲ ወከፍ ሓድሽ ዕላማ ምስኡ ዝተኣሳሰረ ደረጃ ስቕታ ኣለዎ። ኣገልግሎትና ናብ “ምቹእ ቦታና” እንተ ገደብናዮ፡ ኣገልግሎትና ናብ “ቅድሚ ሕጂ ዝተገብረ” እንተ ገደብናዮ፡ ብዙሓት ቅዱሳን ኣምላኽ ዝሃቦም ዕላማ ክስሕትዎ እዮም።
ኖህ መርከብ ኣይምሃነጸን። ሙሴ በትሩ ኣብ ልዕሊ ቀይሕ ባሕሪ ኣይምዘርገሐን። ጴጥሮስ ንቆርኔሌዎስ ክበጽሕ ኣይምፈተነን። ማርቲን ሉተር ኣይምተቓወመን። ዊልያም ኬሪ ወንጌል ናብ ህንዲ ኣይምወሰደን። ሃድሰን ታይለር ኣብ ቻይና ዘይተለመዱ ኣገባባት ሚስዮን ኣይምጀመረን። ጂም ኤልዮት ንኣውካስ ናይ ኢኳዶር ወንጌል ንምስባኽ ክሞት ኣይምፈተነን። እዞም ሰባት እዚኦም ኩሎም ምስ ጐይታ ብሓንሳብ ይሰርሑ እንተነበሩ እውን፡ ነፍሲ ወከፎም ንዝኾነ “ግልጽ ዝኾነ ውድቀት” ክቕበሉ ድሌት ነበሮም። ንዝሓለፈ ምድጋም ሓድሓደ ግዜ ፍቓድ ጐይታ እዩ፡ ግናኸ ንዝኾነ ነቐፌታ መከላኸሊ ጋሻ እውን ክኸውን ይኽእል እዩ። ከም ኤልሳዕ፡ ጽቡቕ ክንሃንጽ እንተኾይንና፡ ነቲ “ሓደጋ” ናይ ምእዛዝ ክንወስድ ድሌት ክህልወና ኣለዎ። ጐይታ ነቶም ንሓደጋ ምእዛዝ ክቕበሉ ድሌት ዘለዎም ጥራይ እዩ ዝመርሕ። እዚ ድማ ክፋል ናይ ብእምነት ምኻድ እዩ። ድሌትና ኣለናዶ?
3. ምትሕብባር – መለኮታዊ ምርጫ
ጐይታና ልዑላዊ እዩ። ብሓፈሻ ከመይ ከም ዝሰርሕ ስርዓታት እንተሃለዉ እውን፡ ንሱ ብእዞም ስርዓታት ኣይተኣስረን። ሓድሓደ ግዜ ኣምላኽ ንሓደ ፍሉይ ዕማም ንሓደ ውልቀሰብ ይጽውዕ። ከም ኢሳይያስ ወይ ዮሃንስ መጥምቕ፡ ጐይታ ንባዕልና በይንና ደው ክንብልን ንጽውዓና ብእምነት ክንነብርን ክሓተና ይኽእል እዩ። ግናኸ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስን ታሪኽን፡ ጐይታ ብጉጅለታት ክሰርሕ ከም ዝፈቱ ንዕዘብ። እቲ በይኑ ንጐይታ ከገልግል ዝመርጽ፡ ንኣገልግሎት ጉጅለ ዝፍንፍን ክርስትያን፡ ኣምላኽ ብእኡ ገይሩ ክገብሮ ዝኽእል ነገር ይገድብ እዩ ክብል እደፍር። ኣብ መንጎ እቲ ጥበበኛ ኤልሳዕን እቲ ንኣሽቱ ጉጅለ ነብያትን ዘሎ ውሽጣዊ ምትእስሳር ንሓስብ።
ንኣሽቱ ጥበብ:
ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ዝተጠቕሰ፡ እቲ ንኣሽቱ ወለዶ ብዙሕ ግዜ ንኣድለይቲ ምቕይያር ቀዳማይ ዝርኢ እዩ። ምናልባት እቶም ንኣሽቱ ነብያት ኣብ ንግሆ ኣብ ነዊሕ መስመር ሽንቲ ቤት ክጽበዩ ከለዉ፡ ነቲ ዘይውጽኢታዊ ምጥቃም ግዜ ተዓዚቦም ይኾኑ። ምናልባት ብሰንኪ እቲ ዝበዝሐ፡ ዘይተመችአ መደቀሲ ኩነታት ሕማቕ ድቃስ ደቒሶም ይኾኑ። ንምቕይያር ቅኑዕ ምኽንያታት ክህልወና ይኽእል እዩ፤ ምኽንያታትና መንፈሳዊ ክኾኑ ይኽእሉ እዮም፤ ንዝመጽእ ዕላማ እውን ኣእምሮ ክርስቶስ ክህልወና ይኽእል እዩ። ግናኸ ጥንቁቓት እንተ ዘይኮንና፡ ብነቐፌታዊ ኣረኣእያና ወይ ብናይ ባዕልና ዝተማእከለ መገዲ ምትግባር ምቕይያር ክንብድል ንኽእል ኢና። ነብያት ነቲ ሓሳብ ምስ ኤልሳዕ ከም ዝተዛረቡ ኣስተውዕል። ንሳቶም ብሓቂ ደገፉ ይደልዩ ነበሩ። “ካብዚ ኣረጊት ቦታ ደኺምና ኢና። ምስ ኤልያስ ይኹን ብዘይ ኤልያስ፡ ሓድሽ ካምፓስ ክንሃንጽ ኢና!” ከም ዝበሉ ክሓስብ ኣይክእልን እየ። ከምዚ ዝኣመሰለ ጸቕጢ ናብ ጽቡቕ ምትሕብባር ኣይመርሕን እዩ!
ነብያት ብስምምዕ ኤልሳዕ ጥራይ ከም ዘይተዓገቡ ኣስተውዕል፡ ንሳቶም “ኣብ ጀልባ” ክኸውን እውን ይደልዩ ነበሩ። ሓደ ካብቶም ነብያት፡ “ምስ ባሮትካ ኽትመጽእዶ ኣይትደልን ኢኻ?” ኢሉ ሓተቶ። ምናልባት ኤልሳዕ ኣእዋም ምቘርጽ ኣይጽብቐሉን ነበረ። ምናልባት ኣብ ዲዛይን ካምፓስ ኣይሰልጦን ነበረ። ምናልባት ናብ ሩባ ዮርዳኖስ ዝወስድ ጉዕዞ ከዘግዮ ይኽእል ነበረ። ግናኸ ንሳቶም ምስኦም ክኸውን ይደልዩ ነበሩ። እቶም ንኣሽቱ ነቶም ዝዓበዩ ክሓብሩ ምስ ዝደልዩ ጥበበኛታት እዮም። ብሱላትን መንፈሳውያንን ዝዓበዩ ኣሕዋትን ኣሓትን ኣብ ዝኾነ ጉጅለ ንብረት እዮም።
ዝዓበየ ጥበብ:
ምቕይያር ብዙሕ ግዜ ኣስጋኢ እዩ፡ ንሓደ ዓይነት ባህርያት ድማ ዝያዳ ኣስጋኢ እዩ፡ ብፍላይ ድማ ንዝዓበየ ወለዶ። ዝዓበዩ ሰባት ንሓደ ግድግዳ ምቕባእ ይመርጹ እምበር ምፍራስ ኣይመርጹን። ዝዓበዩ ሰባት ውሑዳት ሓደስቲ ንግዲ ዕላማታት እዮም ዝጅምሩ። ብዕድመ ዝደፍአ እንተኾይኑ፡ ኤልሳዕ ንሓድሽ ፕሮጀክት ህንጻ ሓይሊ ወይ ራእይ ኣይነበሮን ይኸውን። ነቲ ተበግሶ ምዕጋት ቀሊል ነበረ። “እቲ ዘሎ ቦታ ጽቡቕ ኣገልጊሉና እዩ። ንስኻትኩም ንዘሎ ምድላው ጐይታ ዘይምስጋና መንፈስ ተርእዩ ኣለኹም” ኢሉ ክከራኸር ይኽእል ነበረ። ወይ ድማ፡ “ንሕና ነብያት ንመንፈሳዊ ህንጻ እስራኤል ተጸዊዕና ኢና፡ ንኣካላዊ ህንጻታት ኣይኮናን” ኢሉ ክከራኸር ይኽእል ነበረ።
ኣብ ክንዲኡ፡ ኤልያስ ንነብያት ሰምዖም። ነቲ ፕሮጀክት ብውሽጢ ደገፎ እሞ፡ “ኺዱ” በለ። “ነቲ ፕሮጀክት ክከታተሎ እየ” ኣይበለን። ነፍሲ ወከፍ ፕሮጀክት ህንጻ ናይ ባዕሉ ጸገማት ኣለዎ። ግናኸ ኤልሳዕ ኣብቲ ጉጅለ ነብያት እምነት ኣርኣየ። ኣሚንዎም ነበረ። ምስኦም ክሓብር ምስ ተሓተተ፡ “ክመጽእ እየ” ኢሉ መለሰ፡ ምስኦም ድማ ከደ። ክቡር ዝዓበየ ሓውን ሓፍትን፡ ኣካላዊ ምህላውኩም ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ንምክትታል ወይ ንምቁጽጻር ዘይኮነስ፡ ነቶም ዝያዳ ራእይን ሓይልን ዘለዎም ንምትብባዕን ንምልዕዓልን እዩ።
ጥበብ ኣብ ግዜ ሽግር:
ብዙሓት ዕላማታት ኣብ ኣገልግሎት ጐይታ ናይ ባዕሎም ሽግራት ኣለዎም። ምናልባት ብሰንኪ ዘይምልምማድ፡ ብዝበዝሐ ቅንኣት ወይ ብዘይምጥንቃቕ፡ ሓደ ንእሽቶ ነብዪ መጥባሕቱ ኣብ ማይ ኣጥፍአ፡ ምናልባት ኣብ ጥልቂ ሩባ። ኣብ ግዜ ሽግር ዘይተመችአ ይስምዓና፡ ንሓደ ሰብ ንምውቀስ ድማ ባህርያዊ እዩ። “ዝያዳ ጥንቁቕ እንተ ዝኸውን። ተለቒሑ ዝመጸ ነገራት እንተ ዘይጥቀም። እቲ ዝነፈረ መጥባሕቲ ንሓደ መሓዛ ነብዪ ብቐሊሉ ክቐትሎ ይኽእል ነበረ! እዚ ኣምላኻዊ ምልክት እዩ ነቲ ስራሕ ደው ከነብሎ ከም ዘለና?” ኤልሳዕ ገለ ካብዚ ሓሳባት እዚ ከም ዝነበሮ ኣይጠራጠርን፡ ግናኸ ሓንቲ ቃል ነቐፌታ እኳ ኣይተዛረበን። “ኣበይ ወደቐ?” ኢሉ ሓተተ። ድሕሪኡ ድማ፡ ብሓገዝ ኣምላኽ፡ ንሽግር መፍትሒ ረኸበ።
ሽግር ኣብ ከባብያዊ ቤተ ክርስቲያን፡ ኣብ ኣገልግሎትካ፡ ኣብ ስድራቤትካ ክመጽእ እዩ። ግዜ ሽግር ወይ ክፈላልይ ወይ ከሓብር፡ ወይ ከዳኽም ወይ ከበርትዕ ንጉጅለኻ ይኽእል እዩ። ንሳቶም ግዜ ዕድል እዮም። ኣብ ሽግራት፡ ህዱእ ኩን፡ መንፈሳዊ ኩን፡ ጥበበኛ ኩን።
