ኣብ ብሉይ ኪዳን ብዛዕባ መስዋእታዊ ግዳይ ምእሳር ክልተ መወከሲታት ኣሎ: ኣብ ዘፍጥረት 22:9 ኣብርሃም ከም ዝገበረ ተነጊሩ ኣሎ።
«ወዱ ይስሃቅ ኣሰረ፣» ኣብ መዝሙር 118:27 ድማ «መስዋእቲ ብመሓውር እሰር።» እዘን ቃላት እዚኤን ነቲ እታ ፍቕሪ እቲኣ ዝወሰነቶ ንምፍጻም ካብቲ መገዲ ዘይወጽእ መለኮታዊ ፍቕሪ የርእያና ይመስል። ጐይታ የሱስ «ኣቦይ ካብዛ ሰዓት እዚኣ ኣድሕነኒ» ምስ በለ፣ ሽዑ ነቲ ናብዛ ሰዓት እዚኣ ዘምጽኦ መለኮታዊ ምኽንያት ጠቐሰ። ኣብቲ ኣብ ላዕሊ ተጠቒሱ ዘሎ ጽሑፋት፣ ብሰብኣዊ ኣዘራርባ፣ ንጐይታ የሱስ ዝሓዙዎ ሰለስተ ነገራት ኣለዉ። ብዛዕባ ክብሪ ኣምላኽነቱ፣ ሓያል ስለ ዝኾነ ዝኾነ ነገር ክሕዞ ኣይክእልን፣ ግን መለኮታዊ ፍቕሪ ናብ ሞት መስቀል ዝውድእ መገዲ መዲቡ ነይሩ።
ሰብኣውነት ምቕባል
ክብሩ ገዲፉ፣ ወይ ካብቲ ናይ ክብሩ ግዳማዊ መርኣያ ርእሱ ኣንጺፉ፣ ኣብ መንጎ ሰባት ቦታኡ ወሲዱ፣
ንሱ ንገደባት ሰብኣውነት ተቐበለ፣ ምእንቲ ነቲ ብኣካል ናብዛ ዓለም እዚኣ ዝመጸ ጸጋ ኣምላኽ ከም ንዓኻትኩምን ንዓይንን ዝኣመሰሉ ሰባት ከምጽእ። ምእንቲ ሊቀ ኻህናትና ክኸውን (ብመሰረት እብራውያን 2:14) ነቲ ናይ ባህርያዊ ዕድልና ዝነበረ ኩነታት ተኻፈሎ፣ ግን ካብ ሓጢኣት ወጻኢ፣ ምእንቲ ነቲ ሰብኣውነት ዝሓዘ ኩሉ ኩነታት ክምርምር። ስለዚ ብፍጹም ባህርያዊ መገዲ ካብ ሰበይቲ ምስ ተወልደ፣ «ብመሓውር ተጠቕሊሉ፣ ኣብ መብልዕ ከብቲ ተነብረ።» እዘን መሓውር እዚኤን ብሓቂ ንእሽቶ ህጻን ከም ዝነበረን ከም ዝኾነ ሓድሽ ዝተወልደ ህጻን ሙቐትን ምክልኻልን ከም ዝድልዮን የርእያ፣ ግን ካብኡ ንላዕሊ ብዙሕ ይዛረባ። ሽዑ እውን «ኣምላኽ ልዕሊ ኩሉ» ነበረ፣ ግን ናብቲ ንሕና ዘለናዮ መጺኡ፣ ምእንቲ ናብቲ ንሱ ንዘለኣለም ዘለዎ ክዓብየና። ናይ ምትካል ህይወት
ናብ ቦታ ምትካል ወሪዱ፣ ኣብ መገዱ ድማ ንሰላሳ ዓመታት ካብቲ ቦታ ሓንሳብ እኳ ኣይወጸን። ብዛዕባ ንእስነቱ ንወለዱ ተገዛኢ ከም ዝነበረ ንብብ (ሉቃስ 2:51)። ኣብ ገማግም ዮርዳኖስ ኣብ መጀመርታ ህዝባዊ ኣገልግሎቱ ኣብ ትሕቲ ማያት ጥምቀት ኣተወ፣ ምእንቲ ምስቶም ዝተነሳሕሉ ዝተረፉ እስራኤል ቦታኡ ክወስድ፣ ሰማያት ድማ ተኸፍተ፣ ድምጺ ኣቦ ድማ ነቲ ናይ ሰላሳ ዓመታት ፍጹም መገዲ ባህ ከም ዝበሎ ኣወጀ። ብመንፈስ ኣቢሉ ብምድረበዳ እናተመርሐ፣ ንኣርባዓ መዓልታት ድማ ብሰይጣን እናተፈተነ፣ ካብ ምትካል ኣብ ኣምላኽ ሓንሳብ እኳ ኣይወጸን። ንእምኒ ናብ እንጌራ ክቕይሮ ምኸኣለ፣ ግን ንስኻን ኣነን ኣይንኽእልን። ካብ ቤተ መቕደስ ርእሱ ከይጎድአ ክድርብያ ምኸኣለ፣ ግን እዚ ንሰብ ባህርያዊ ኣይኮነን። መንግስታት እዛ ዓለም እዚኣ ካብ ኢድ ሰይጣን ክወስዳ ምኸኣለ፣ ከምቲ ካብ ሽዑ ንነጀው ብዙሓት ሰባት ክገብሩ ዝፈተኑ፣ ግን እዚ ናይ ምትካል ኣብ ኣምላኽ ተግባር ኣይነበረን። ኣብ ኩሉ ፈተናታት ንሱ ነቲ ንዓና ዘሎና ጥራይ ተጠቕመ፣ ቃል ኣምላኽ። ስቓይን መስዋእትን
ኣብ መገዱ ኣብ ባሕሪ ተመላለሰ፣ ንፋስ ኣዘዘን ማዕበላት ኣህደአን፣ ንሕሙማትን ሓንካሳትን ዕውራትን ድማ ኣሕወየ፣ ግን ኩሉ ተኣምራዊ ተግባር ንጥቕሚ ካልኦት እዩ ነይሩ፣ ንርእሱ ግን ሓንሳብ እኳ ኣይነበረን። ጠመየ፣ ደኸመ፣ በኸየ። ምሕረትን ሓዘንን ተሰምዖ፣ ኣብ መወዳእታ ናይ ሓጢኣት ዘይብሉ ህይወቱ ድማ ስቓይን ግፍዕን ተጻወረ። ንስጋዊ ስቓይ መስቀል ንምቕላል ዝኸውን ነገር ምስ ተዋህቦ፣ ነጺግዎ፣ ከመይሲ መለኮታዊ ፍቕሪ ነቲ ሓጢኣት ዘምጽኣልና ዕምቆት ዝበጽሕ መገዲ መዲቡ ነይሩ። ብኸምዚ ጥራይ እዩ ሓይሊ ፍቕሪ ኣምላኽ ካብቲ ሓጢኣት ናብዛ ዓለም እዚኣ ዘምጽኦ ኩሉ ዝዓቢ ኮይኑ ክርአ ዝኽእል።
