ምምላስ ናብ ጽሑፋት

ዳዊት ዝኸበደ ህይወት ቆልዓን ብሓገዝ ኣምላኽ ንጎልያድ ስዒሩ

ኢያን ቴይለር
ከቢድ ህጻንነት ዳዊትን ብኣምላኽ ንጎልያድ ምድሓኑን
2 ነሓ 2025
9 ዝተሓተ ንባብ

ንእሽቶ ኣብ መሮር ሓጎስ ዝመልኦ ከም ዝነበሮ፣ ንኣባጊዕ እናዘመረን ብዘይ ጭንቀት ህይወቱ እናተሓጎሰን ከም ዝነበረ ንሓስብ። ይኹን እምበር፣ ፍጹም ዝተፈላለየ ነገር ክኸውን ይኽእል እዩ። ንመጽሓፍ ቀዳማይ ሳሙኤል ኣብ ክንብብ ከለና፣ ከም ዝሓሰብናዮ ዘይቀለለ ናይ ገዛ ፍንጪ ንረክብ። እዩ፣ ሃብታምን ሓያልን ስድራቤት መሬት ዝውንኑ፣ ፍርያም ናይ ግራት ዘለዎምን ብዙሓት ኣባጊዕ ዘለዎምን እዩ ነይሩ። (ድሕሪ ኩሉ፣ ንሱ ዓብዪ ወዲ-ወዲ (ከምኡ’ውን ) እዩ ነይሩ፣ ንሱ ብዙሓት ሰራሕተኛታት ነበሩዎን ብዙሕ ምህርቲ’ውን ነበሮ።) ዛንታና ዝጅምር ኣቦ ፣ እሰይ፣ ንዳዊት ናይ ፣ እንጌራን ፎርማጆን ምግቢ ናብ ሰራዊት ዘለዉ ኣሕዋቱ ከምኡ’ውን ናብ ኣዛዚኦም ክወስድ ምስ ለኣኾ እዩ ()።

ዝኸበደ ቆልዓ

እቲ ንህይወት ዝኸበደ ዝነበረ ነገራት ንገሊኡ ካብቲ ዝሰዓሮ ጸገማት የመልክት። ንሓሳቡ ዝጸለዉን ንሓያል ባህሪኡ ዝቐረጹን ፈተናታት ነበሩዎ፣ ክሳዕ ክንድዚ ኣምላኽ ከምዚ ኢሉ ገሊጽዎ: “ ... ሰብ ብልበይ” ( NIV)።

ቀዳማይ፣ ሸሞንተ ኣሕዋት ዝነኣሰ እዩ ነይሩ፣ ንሳቶም ብብዙሕ ንዕቀት ይርእይዎ ነበሩን ብዙሕ ኣገዳስነት’ውን ኣይሃብዎን። ሳሙኤል ዝኸውን ክቐብእ ናብ ቤት እሰይ ምስ ከደ፣ ኣሕዋት ናብ ቅድሚኡ ቀረቡ። ሳሙኤል ከኣ፣ “እዞም ኩሎም ደቅኻ ድዮም?” ኢሉ ሓተተ። ግራት ክጽዋዕ እኹል ኣገዳስነት ኣይተዋህቦን ነይሩ። እሰይ ከኣ፣ “እቲ ዝነኣሰ ገና ኣሎ ... ግናኸ ኣባጊዕ ይጓሲ ኣሎ” በለ ()።

ድሕሪኡ፣ ነቲ ምግቢ ናብቲ ሰራዊት ምስ ንውግእ ዝዳለዉሉ ዝነበሩ ምስ ወሰደ፣ ከም ልሙድ ወዲ- ንውግእ ክርኢ ደለየ፣ ንእስራኤል ንሓደ-ንሓደ ውግእ ክፈታተን ምስ ወጸ’ውን ኣብኡ ነበረ። ንዓብዪ ሓዉ ስምዖ፣ ሽዑ ኣሕዋቱ ንዳዊት እንታይ ከም ዝሓስቡሉ ትርዳእ። ይንዕቕዎ፣ ብፍጹም ኣይተረድእዎንን ኣይተገምገሙዎንን: “ስለምንታይ ናብዚ ወሪድካ? ነተን ሒደት ኣባጊዕ ኣብ ምስ መን ሓዲግካየን? ክንደይ ትዕቢተኛ ከም ዝኾንካን ልብኻ ክንደይ ከም ዝኾነን ይፈልጥ እየ፤ ንውግእ ክትርኢ ጥራይ ኢኻ ወሪድካ” ()። ንዳዊት ብሓቂ ኣዋረድዎን ብንዕቀት’ውን ገበርዎ። ሓዉ ንቑጽሪ እተን ዝጓሰየን ኣባጊዕ እናነዓቐ ከሎ እቲ ምጽራፍ ይሰምዓካ ድዩ?

ብዓበይቲ ኣሕዋቱ ብቐጻሊ ይንዓቕን ይድፋእን ነይሩ፣ ንቑጥዓኡ ናብ ኣወንታዊ ኣተሓሳስባን ስልታዊ ምንቅስቓሳትን ክቕይሮ ተማሂሩ ነይሩ፣ እኳ ደኣ ብቑመት ዝዓበይዎን ብቑጽሪ ዝበዝሑን እንተነበሩ። ምውራድ ልሙድ ኮይኑዎ ነይሩ። ንጎልያድ ክወድቕ ከም ዝኽእል ክሓስብ ከሎ፣ ተመሳሳሊ ስምዒታት ነይሩዎ ድዩ? ንኣምላኽ ህዝቢ ዝኾነ ነዚ ዓብዪ ጸላኢ ከም ዘይፈርህ ምስ ተዛረበ፣ ዝበለጸ ረብሓ ከም ዘለዎ ይፈልጥ ነይሩ። ኣምላኽ ምስኡ ነበረ!

እቲ ዝዓበየ ሓዉ ንምምጻእ ምስ ተፈታተኖ፣ መልሲ ከም ልሙድ ናይ ኣሕዋት ክርክር ነበረ: “ እንታይ ገይረ? ... ክዛረብ’ውን ኣይፍቀደንን ድዩ?” ()። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ከምዚ ይብል ነይሩ፣ “ዕረፍቲ ሃበኒ! ዘለዎ ንስኻ ጥራይ ኣይኮንካን። ኩሉ ከም ዝፈልጥ ንስኻ ጥራይ ከም ዝኾንካ ገርካ ጽጥ በል ትብለኒ።” ንንእሽቶ ሓዎም ምጽራፍ ኣብ ስድራቤት እሰይ ልሙድ ዝነበረ ይመስል።

ብስድራቤቱ ኣይተገምገመን እዚ ድማ ንኣመለኻኽታኡን ስምዒታቱን ጸለዎ። ንሱ ብርግጽ እቲ ዝተበላሸወ ሕጻን ናይ ስድራቤት ኣይነበረን። ሎሚ ስነ-ኣእምሮኣውያን ነዚ ናይ ስድራቤት ኩነታት ንዘይተስተኻኸሉን ሕማቕ ዝኾኑን መንእሰያት ምኽንያት ገይሮም ይጥቀሙሉ። ግናኸ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ንገዛእ ተግባራቱን ኣመለኻኽታኡን ተሓታቲ ምዃኑ መርኣያ እዩ። እቲ ዝኸበደ ናይ ስድራቤት ስነ-ኣእምሮኣዊ ጸገማት ከስዕብን ኣብ እቲ ግዳይ ዝኾነ ሰብ ከምጽእን እንተኽኣለ’ውን፣ ነዚ ንዘይምቁጽጻር ርእስና፣ ንሕማቕ ኣመለኻኽታን ንውልቃዊ ውድቀትን ምኽንያት ክንገብሮ የብልናን። ንተግባራትና ሓላፍነት ክንወስድ፣ ሓጢኣትና ክንእመን፣ ምስ እግዚኣብሔር ድማ ብሓጎስ ክንራኸብ ኣሎና። ሰብ ብልቢ ኣምላኽ ነበረ ምኽንያቱ ኣብ ኣመለኻኽታን ዕላማን ኣምላኽ ስለ ዘተኮረ። ኣምላኽ ንሱ ክነብረሉን ህይወቱ ክሰርዖን ዝኽእል ዝለዓለ ደረጃ ከም ዘለዎ ኣፍሊጡ ነይሩ።

ተኽእሎታት

ኣሕዋቱ ብዛዕባኡ ዝሓስብዎ እንተኾነ’ውን፣ ፍሉይ መንእሰይ ነበረ፣ ’ውን ኣዝዩ ብልህ። ኣብቲ ምስ ዝገበሮ ግጥም ዝገልጹ ዝተራእዩ ኣርባዕተ ተኽእሎታቱ ንርአ።

ሙዚቀኛን ደራሲ ግጥምን ነበረ። ምስ ሓዘነ፣ ጽቡቕ ሙዚቃ “ክሕግዞ” ከም ዝኽእል ሓደ ሰብ ኣቕረበ። ሓደ ሰባት ንዳዊት ዘከረ: “ኣብ ቤት-ልሄም እሰይ ዝኾነ ወዲ ክጻወት ዝፈልጥ ርእየ ኣሎኹ። ንሱ ደፋር ሰብኣይን ተዋጋእን እዩ ... እግዚኣብሔር ድማ ምስኡ እዩ” ()። ኣባጊዕ እናጓሰየ ከሎ ግዜኡ ኣየባኸነን። ነተን ህዱኣት ሰዓታት ንመዝሙራት ምድራፍ ተጠቒሙለን፣ ድሕሪኡ ድማ ንዝተጨነቐ ነፍሲ ከምጽእ ዝኽእል ድምጺ እናዘመረ። ብዙሓት መዝሙራቱ ኣምላኽ ንተፈጥሮኣዊ ተኽእሎኡ ከም ደራሲ ከመይ ከም ዘነቓቕሖ የርእዩና። ንሳቶም ምስ ኣምላኽ ዝነበሮ ርክብ ኣብ ብዙሓት ኩነታት ህይወቱ ይገልጹ፣ ክሳዕ ሎሚ’ውን ንልቢ ብንጹር ይዛረቡ።

  • ንሱ ሓያል ተኳሲ ነበረ። ብመጥወርወሪኡ ክሳዕ ዝነኣሰ ዒላማታት ክወቅዕ ክሳዕ ዝኽእል ይለማመድ ነበረ። እዚ ልምምድ እዚ ምስ ክገጥም ከሎ ዝዓበየ ረብሓኡ ነበሮ፣ ብናይ ኣጽዋር ስለ ዝተሸፈነ ኣብ መንጎ ኣዒንቱ ዝነበረት ንእሽቶ ቦታ ጥራይ ዘይተኸላኸለት ነበረት። “ኢዱ ናብ ከረጢቱ ኣእትዩ ሓንቲ እምኒ ኣውጺኡ፣ ወርዊሩ ንፍልስጥኤማዊ ኣብ ግንባሩ ወቕዖ። እታ እምኒ ኣብ ግንባሩ ሰጢሓ፣ ንሱ ድማ ገጹ ናብ ወደቐ” ()።
  • ተዋጋኢ/ሓርበኛ ነበረ። “ ብመጥወርወሪን ብእምኒን ንፍልስጥኤማዊ ስዒርዎ፤ ብዘይ ኣብ ኢዱ ንፍልስጥኤማዊ ወቒዑ ቀተሎ። ከኣ ሃሪፉ ኣብ ልዕሊኡ ደው በለ። እቲ ፍልስጥኤማዊ ሒዙ ... ርእሱ ብሰይፊ ቖረጸ” ()። ድሕሪኡ፣ ኩሉ እስራኤል ከም ሓርበኛ ተዋጋኢኦም ገይሮም ኣወጅዎ: “ ኣሽሓት ቀቲሉ፣ ድማ ኣእላፋት” ()።
  • ንኣምላኽ ይፈርህን ንቕኑዕ ነገር ይቖምን ነበረ። ንኣባጊዕ ኣብ ትሕቲ ሓለዋኡ ንምክልኻል ምስ ድቢን ምስ ኣንበሳን ተዋጊኡ ነይሩ። ንጎልያድ ከም ዓብዪ ሰብ ኣይረኣዮን፣ የግዳስ ከም ጸላኢ እቲ ዝኣምኖ ኣምላኽ ገይሩ ረኣዮ። “ንስኻ ብሰይፊን ብኲናትን ብዂናት-እምኒን ትመጸኒ፣ ኣነ ግና ብስም እግዚኣብሔር ኵሉ ዝኽእል ... ንስኻ ዝነዓቕካዮ እመጸካ ኣሎኹ። ሎሚ እግዚኣብሔር ናብ ኢደይ ክህበካ እዩ፣ ኣነ ድማ ክወቅዓካን ርእስኻ ክቖርጽን እየ” ()።
  • እቲ ኣብ ዝነበረ ዓብዪ ሰብ ኣብ ዝተፈላለየ ህይወቱ ካልኦት “ ሰባት” ክገጥሞ ነይሩዎ – ከም ምስ ፣ ከምኡ’ውን ትዕቢት ኣብ ምቑጻር ሰራዊት – ግናኸ እቲ ቀዳማይ ዝገጠሞ ዓብዪ ሰብ ዓብዪ፣ ዝርአ፣ ንጹር ዝኾነ ሰብ ነበረ፣ ብዛዕባ ዕላማኡን ፈተናኡን ድማ ምንም ኣይነበረን።

ጸላኢ ህዝቢ ኣምላኽ ነበረ። “ሎሚ ንሰራዊት እስራኤል እፈታተኖም ኣሎኹ! ሓደ ሰብ ሃቡኒ እሞ ንሓድሕድና ንዋጋእ” በለ ()። እዚ ዓብዪ ሰብ ንሰራዊት እስራኤልን ንኣምላኽ ባዕሉን ተፈታተኖም። ግናኸ ከምቲ ሓደ ኣባጊዑ ዝሰረቐ ዝነበረ ዘፍርህ ድቢ ወይ ዘይተፈልየ ዕንቅፋት ጥራይ ረኣየ። መልሱ “ክንገብሮ ድዩ?” ዘይኮነስ “ከመይ ገይረ ክገብሮ?” እዩ ነይሩ። ንዳዊት ቀሊል ነበረ። እቲ ፈተና ንጹር ነበረ፣ ከምኡ’ውን መልሲ : “ብዛዕባ እዚ ፍልስጥኤማዊ ዝኾነ ሰብ ልቡ ኣይሕዘን፤ ባርያኻ ወጺኡ ክዋግኦ እዩ” ()።

እቲ ተጻዋታይ ኣዝዩ ሓያል ሰብኣይ ነበረ: “ሓደ ዝስሙ ሓያል ሰብኣይ፣ ጋት ዝኾነ፣ ወጸ። ንሱ ኣስታት ዓሰርተ ጫማ ቁመት ነበሮ። ኣብ ርእሱ ናይ ቊርዖት ይለብስ ነበረን ናይ ሚዛን ዝኾነ ሓሙሽተ ሽሕ ሲቃል ዝምዘን ክዳን ይለብስ ነበረን” ()። ቁመት እቲ ፈተናን ኣካላዊ መልክዑን ዘፍርህን ዘሕዝንን ክኸውን ይኽእል እዩ።

ከረን ዝበጽሑ ጸገማት ከደኽሙና ይኽእሉ እዮም። ግናኸ ንዘይስገር ዝመስሉ ጸገማት መልሲ ይህበና: ንዓብዪነት እቲ ዝገጥመና ዘሎ ጸገም ኣይንርአ፣ የግዳስ ናብ እግዚኣብሔር ንርአን ኣብ ጥበቡን ሓይሉን ንተኣማመን። ንሱ ኩሉ ምሳና እዩ:

ብማያት ክትሓልፍ ከለኻ፣ ኣነ ምሳኻ ክኸውን እየ፤ ብኣፍላጋት ክትሓልፍ ከለኻ ድማ፣ ኣይክድፍኡኻን እዮም። ብሓዊ ክትመላለስ ከለኻ፣ ኣይክትነድድን ኢኻ፤ እቲ ሃልሃልታ ኣይክነድደካን እዩ። ምኽንያቱ ኣነ እግዚኣብሔር፣ ኣምላኽካ፣ ቅዱስ እስራኤል፣ መድሓኒኻ እየ ()።

መልሲ ኣምላኽ ንዓና ከምቲ ኣብ ዳዊትን ኢሳይያስን ዝነበረ እዩ። ኣብ ውሽጢ ነፍሲ ወከፍ ምእመን ብሰይጣን፣ ብኣጋንንቱ፣ ወይ ብዓለም ክስገር ዘይከኣል ሓይሊ ኣሎ። ኣብ ውሽጥና ዝዓበየ ሓደ ኣሎ፣ መንፈስ ቅዱስ ኣምላኽ፣ ንሱ ንምእመን ንጸላኢ ክገጥሞን ክስዕሮን ሓይሊ ይህቦ።

ንስኻትኩም፣ ኣቱም ፍቑራት ደቀይ፣ ኣምላኽ ኢኹም እሞ ንሳቶም ስዒርኩምዎም ኢኹም፣ ምኽንያቱ እቲ ኣብ ውሽጥኹም ዘሎ ካብቲ ኣብ ዓለም ዘሎ ይዓቢ እዩ ()።

እቶም ኣብ ህይወትና ዘለዉ ሰባት

ኣብ ገዳይም ውግእ ምስ ሓቀኛ ዓብዪ ሰብ ክንገጥም ኣይንኽእልን፣ ግናኸ ኩላትና ነቶም ሰይጣን ንኣምላኽ እሙናት ክኾኑ ንዝደልዩ ንምጽቃጥን ንምስዓርን ዝልእኮም ዘይርኣዩ ሰባት ክንገጥም ኣሎና። ገሊኣትና ድማ ንተቓውሞን ስደት ክንገጥም ኣሎና፣ እዚኦም ድማ ፍርሂ፣ ጥርጣረን ጭንቀትን ዘለዓዕሉ ንጹራት ስግኣታት እዮም።

ኣብ ህይወትና ሰባት ክንገጥም ከለና፣ ብሓዊ ፈተናን ፈተናን ክንሓልፍ ከለና፣ መልሲ ኣምላኽ ንዓና እንታይ እዩ? ኣብ ኣምላኽ ብዛዕባ ኣምላኽ ንዓናን ሓለዋኡን ብዙሓት ተስፋታት ኣለዉ። ነዞም ተስፋታት ክንሕዞም፣ “ንተንኮላት ዲያብሎስ ክንቃወም” ()፣ ከምኡ’ውን ንሱ ክህበና ዝተስፈዎ መገዲ ምህዳም ክንደሊ ኣሎና:

ካብቲ ንሰብ ዝበጽሕ ዘይኮነ ፈተና ኣይሓዘኩምን። ኣምላኽ ድማ እሙን እዩ፤ ዓቕምኹም ንላዕሊ ክትፍተኑ ኣይፈቅደልኩምን። ግናኸ ክትፍተኑ ከለኹም፣ ክትጸንዑሉ ምእንቲ መገዲ ምህዳም’ውን ክህበኩም እዩ ()። ግናኸ ንስኻ፣ ኣታ ሰብ ኣምላኽ ... ንጽድቂ፣ ንኣምላኻዊ ፣ ንእምነት፣ ንፍቕሪ፣ ንትዕግስትን ንለውሃትን ስዓብ። ንጽቡቕ ውግእ ተዋጋእ። ነታ ዝተጸዋዕካላ ዘለኣለማዊት ሓዛ ()።

ተዛማጅ ጽሑፋት

ብመጀመርታ ኣብ GTPress ተኣሊዩ። ብሰውራዊ ኣእምሮ ተተርጒሙ፣ ጥቕስታት መጽሓፍ ቅዱስ ከኣ ተኣቲቶም — ዝኾነ ኣገናዕቲ ክፈቱ ኣብ መፅሓፍ ቅዱስ ንኽትንብቡ።

© Bible Society of Ethiopia

ፎቶ ብላውራ ቢክኔል ኣብ Unsplash (https://unsplash.com/photos/small-plant-seedlings-with-colorful-leaves-emerge-LXS1TCwY6Og)