“ትዕቢት ንምውዳቕ ሰብ ምኽንያት ድዩ፧”

ሓምለ/ነሓሰ 2011 –መጽሔት ጸጋን ሓቅን

ሕቶ፦ “ትዕቢት ንጥፍኣት ይቕድም” ዝብል ምሳሌ ምስ ምውዳቕ ሰብ እንታይ ዝምድና ኣለዎ፧ ሓደ ዓርኪ እዚ ናብ ናይ መጀመርታ ሓጢኣት ከም ዝምልከት ገሊጹ።

መልሲ፦ መጽሓፍ ቅዱስ ንትዕቢትን ትሕትናን የነጻጽር፦“ትዕቢት ንጥፍኣት ይቕድም፡ ትዕቢተኛ መንፈስ ድማ ንምውዳቕ። ምስ ትሑታት መንፈስ ምዃን ካብ ምስ ትዕቢተኛታት ምዝማት ይሓይሽ” (ምሳ. 16:18-19 TNIV )። እዚ ምሳሌ እዚ ትዕቢት ገለ ረብሓታት እኳ እንተለዎ፡ ናብ ጥፍኣት ከም ዝመርሕ ይገልጽ። እቲ ትዕቢት ናብ ጥፍኣት ከም ዝመርሕ ዝገልጽ ስርዓት ኣብ ካልእ እውን ተደጊሙ ኣሎ (መዝ. 18:27፤ ምሳ. 11:2፤ 15:25፤ 18:12፤ 29:23፤ ኢሳ. 13:11፤ ህዝ. 21:26፤ ማቴ. 23:12፤ ሉቃ. 14:11)። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ድማ ብዙሓት ኣብነታት ናይዚ ምሳሌ እዚ ኣለዉ።

ትዕቢት ኣብ ፍጥረት ናይ መጀመርታ ሓጢኣት ነበረ። ብሰንኪ ትዕቢትን ከም ኣምላኽ ንምዃን ዝነበሮ ናይ ርእሱ ድሌትን፡ ሊቀ መላእኽቲ ሉሲፈር ካብ ሰማይ ተደርበየ (ኢሳ. 14:12-17፤ ህዝ. 28:12-18፤ 1 ጢሞ. 3:6)። ጎልያድ ንዳዊት፡ ንጸላኢኡ፡ ንእሽቶ ወዲ ስለ ዝነበረ ንዒቕዎ ነበረ፤ ድሕሪኡ ግን ብዳዊት ብመጥወርያ ብዝተደርበየት እምኒ ተቐትለ (1 ሳሙ. 17:42-44, 48-50)። ሃማን ምስ ንጉስን ንግስትን ናብ ድግስ ዝተዓደመ በይኑ ስለ ዝነበረ ትዕቢተኛ ነበረ፡ ድሕሪ ክልተ መዓልቲ ግን ተቐትለ (ኣስ. 5:12፤ 7:9-10)። ትዕቢት እስራኤል ብኣሶራውያን ንኽትስዓር ምኽንያት ኮነ (ኣሞጽ 6:8-14)። ኣይሁዳውያን ሃይማኖታውያን መራሕቲ ኣፍልጦን ክብርን ይደልዩ ነበሩ፡ ግን ክቕጽዑ ዝግብኦም ግብዞታት ነበሩ (ማቴ. 23:1-12፤ ሉቃ. 20:45-47)። ትዕቢት ሓጢኣት እዩ፡ ብኣምላኽ ድማ ይጽላእ (ምሳ. 6:17፤ 2 ጢሞ. 3:2)። ምስ ፍቕሪ ኣምላኽ ስለ ዘይሰማማዕ ትዕቢተኛታት ክንከውን የብልናን (ሮሜ 12:3,16፤ 1 ቈረ. 13:4)።

ሕጂኸ፡ ብዛዕባ ሓጢኣት ኣዳምን ሄዋንን እንታይ ንብል፧ናይ መጀመርታ ሓጢኣቶም ካብታ እተኸልከለት ኦም ከይበልዑ ዝተዋህቦም ፍሉይ ትእዛዝ ኣምላኽ ምጥሓስ ነበረ (ዘፍ. 2:17፤ 3:6)። ንእኡ ምስማዕ ፈንታኦም፡ ብዘይካኡ ብርእሶም ተንቀሳቐሱ፡ እዚ ድማ ሓደ ዓይነት ትዕቢት እዩ። ትዕቢት ካብኡ ንላዕሊ ከም ዝፈልጡ ንኽሓስቡ ገበሮም (ዘፍ. 3:5, 6, 22)፤ ንሰይጣንን ንናይ ርእሶም ምኽንያትን ሰምዑ። ምውዳቕ ሰብ “ትዕቢት ንጥፍኣት ይቕድም” ዝብል ሓቂ ኣብነት እዩ። ምሳሌ 16:18 ብፍላይ ንናይ መጀመርታ ሓጢኣት እኳ እንተዘይገለጸ፡ ካብ መጀመርታ ግዜ ጀሚሩ ክሳዕ ሎሚ ዝዓዪ ዓለማዊ ስርዓት ግን ይገልጽ።

መልሲ ብጆርጅ ሃውክ