ሕቶ፡ «ትዕቢት ንጥፍኣት ይቕድም» ዝብል ምሳሌ ምስ ምውዳቕ ሰብ እንታይ ዝምድና ኣለዎ? ሓደ ዓርኪ እዚ ንቐዳማይ ሓጢኣት ከም ዚምልከት ተዛሪቡ።
መልሲ፡ መጽሓፍ ቅዱስ ንትዕቢትን ትሕትናን የነጻጽር፡ «ትዕቢት ንጥፍኣት ይቕድም፡ ትዕቢተኛ መንፈስ ድማ ንምውዳቕ። ካብቶም ትዕቢተኛታት ምስ ዝምድና ምምቕቓልሲ፡ ብመንፈስ ትሑት ምዃን ምስቶም ግፉዓት ይሓይሽ» (ምሳሌ 16:18-19 TNIV )። እዚ ምሳሌ እዚ ትዕቢት ገለ ረብሓታት ክህልዎ እኳ እንተኾነ፡ ናብ ጥፍኣት ከም ዚመርሕ ይገልጽ። እቲ ትዕቢት ናብ ጥፍኣት ይመርሕ ዝብል ስርዓት ኣብ ካልእ ቦታታት እውን ይድገም (መዝ. 18:27፤ ምሳሌ 11:2፤ 15:25፤ 18:12፤ 29:23፤ ኢሳ. 13:11፤ ህዝ. 21:26፤ ማቴ. 23:12፤ ሉቃ. 14:11)። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ድማ ብዙሓት ኣብነታት ናይዚ ምሳሌ እዚ ኣለዉ።
ትዕቢት ኣብ ፍጥረት ቀዳማይ ሓጢኣት ነበረ። ብሰሪ ትዕቢትን ከም ኣምላኽ ንምዃን ዝነበረ ናይ ገዛእ ርእስኻ ትምኒትን፡ ሊቀ መላእኽቲ ሉሲፈር ካብ ሰማይ ተደርበየ (ኢሳ. 14:12-17፤ ህዝ. 28:12-18፤ 1 ጢሞ. 3:6)። ጎልያድ ንዳዊት፡ ንጸላኢኡ፡ ንእሽቶ ወዲ ስለ ዝነበረ ንዒቕዎ ነበረ፤ እንተኾነ ግን ብሓንቲ እምኒ ካብ መትረብ ዳዊት ተቐትለ (1 ሳሙ. 17:42-44, 48-50)። ሃማን ምስ ንጉስን ንግስትን ናብ ድግስ ብሓደኡ ስለ ዝተዓደመ ትዕቢተኛ ነበረ፡ እንተኾነ ግን ድሕሪ ክልተ መዓልቲ ተቐትለ (ኣስቴር 5:12፤ 7:9-10)። ትዕቢት እስራኤል ብኣሶራውያን ንኽትምርኽ ምኽንያት ኮነ (ኣሞጽ 6:8-14)። ኣይሁዳውያን ሃይማኖታውያን መራሕቲ ኣፍልጦን ክብርን ይደልዩ ነበሩ፡ እንተኾነ ግን ሓለውቲ ዝቕጽዑ ግብዞታት ነበሩ (ማቴ. 23:1-12፤ ሉቃ. 20:45-47)። ትዕቢት ሓጢኣት እዩን ብኣምላኽ ዝተጸልአ እዩን (ምሳሌ 6:17፤ 2 ጢሞ. 3:2)። ምስ ፍቕሪ ኣምላኽ ስለ ዘይሰማማዕ ትዕቢተኛታት ክንከውን የብልናን (ሮሜ 12:3,16፤ 1 ቈረ. 13:4)።
ሕጂኸ ብዛዕባ ሓጢኣት ኣዳምን ሄዋንን እንታይ ይበሃል? ቐዳማይ ሓጢኣቶም ካብታ እተኸልከለት ኦም ከይበልዑ ዝተዋህቦም ፍሉይ ትእዛዝ ኣምላኽ ምጥሓስ ነበረ (ዘፍ. 2:17፤ 3:6)። ንኣምላኽ ኣብ ክንዲ ምስማዕ ብዘይካኡ ብገዛእ ርእሶም ተንቀሳቐሱ፡ እዚ ድማ ሓደ ዓይነት ትዕቢት እዩ። ትዕቢት ካብኡ ንላዕሊ ከም ዚፈልጡ ንኽሓስቡ ደረኾም (ዘፍ. 3:5, 6, 22)፤ ንሰይጣንን ንገዛእ ርእሶም ምኽንያትን ሰምዑ። ምውዳቕ ሰብ «ትዕቢት ንጥፍኣት ይቕድም» ዝብል ሓቂ ኣብነት እዩ። ምሳሌ 16:18 ብፍሉይ ንቐዳማይ ሓጢኣት ዘይጠቅስ እኳ እንተኾነ፡ ካብ መጀመርታ ግዜ ጀሚሩ ክሳዕ ሎሚ ዚውዕል ዓለማዊ ስርዓት ይገልጽ።
