«ኤልያስ ከምዚ ንሕና ዘሎናዮ ባህርይ ዝነበሮ ሰብ እዩ» (ያእቆብ 5:17) ብርሃን ኣምላኽ ኣብ ጸልማት ግዜ እዩ ዝበለጸ ዝበርህ። ብፍላይ ከኣ እከይ ዓወት እናረኸበ ምስ ከደ፣ ንኣምላኽን ንቓሉን ምእማን ኣዝዩ ክቡር ነገር እዩ! ነዚ እምነት እዚ ሓደ መዓልቲ ዓቢ ዓስቢ ክህልዎ እዩ!
ሎሚ ኣብቲ መጽሓፍ ቅዱስ መወዳእታ ዘመን ዝብሎ ግዜ ንነብር ኣለና። ጳውሎስ እዚ ግዜ እዚ ኣብ ክርስትና ካብ ሓቂ ብምርሓቕ ከም ዝፍለጥ የረድእ። ዓቢ መንፈሳዊ ውድቀት ይረአ።
ግናኸ ብፍላይ ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ግዜ፣ ውልቀ ክርስትያናት ንኣምላኽ ኣዝዩ ክቡር እዩ፣ እቲ ብዙሓት ሰባት ናብ ካልእ ኣንፈት እናኸዱ እንተኾኑ’ውን።
በዚ ምኽንያት እዩ ጳውሎስ ኣብ ካልኣይ መልእኽቱ ናብ ጢሞቴዎስ ሰለስተ ግዜ ብውልቂ ዝጽውዕ፦ «ንስኻ ግና።» ንስኻ ግና ፍሉይ ኩን። ንስኻ ግና እሙን ኩን።
እቲ ኣብ 2 ዜና መዋእል 16:9 ዝተጻሕፈ ንግዜና እውን ይምልከት፦
«ኣዒንቲ እግዚኣብሔር ንምድሪ ኩላ ይዘውራ፣ ነቶም ልቦም ንዕኡ ፍጹም ዝኾነ ሓይሊ ንምሃብ።»
ኣምላኽ ብቓሉ ነዚ ዝኣመሰለ ግዜያት የተባብዓና። ከመይ ገይሩኸ እዩ ዝገብሮ? ኣብ ግዜ ሽግር ንዝተቓወሙ ኣርኣያታት ብምርኣይ።
መጽሓፍ ቅዱስ ንኣምላኽ እሙናት ዝነበሩ ኣርኣያታት የርእየና—ዝኾነ ይኹን። ንኣምላኽን ንጥቕሙን ዝተላዕሉ ኣርኣያታት ክንበብ ንኽእል ኢና። እዚኦም እቲ ብዙሓት ህዝቢ ኣምላኽ ግድየለሽ ምስ ኮኑን ካብኡ ምስ ርሓቑን እውን ገይሮምዎ።
ኤልያስ ከምዚ ዝኣመሰለ ኣርኣያ እዩ ነይሩ። ዛንትኡ ኸኣ ንህይወት እምነትና ብፍላይ ዘተባብዕ እዩ።
ብሓደ ወገን፣ ኤልያስ መንፈሳዊ በራሪ ኣይነበረን። ከምዚ ንሕና ዘሎናዮ ስምዒታት ዝነበሮ ሰብ እዩ ነይሩ፣ ከምቲ ያእቆብ ብንጹር ዝጸሓፎ። እዚ ማለት ኣብ ህይወት እምነቱ ውድቀትን ምልዕዓልን ይፈልጥ ነይሩ።
ኣብዚ ግዜ እዚ ግና፣ ብኣርኣያኡ ብርግጽ ንፈታተን ኢና። ምኽንያቱ ኣብ ግዜ ሽግር ኣብ ቃል ኣምላኽ ከመይ ከም ንምርኮስ የርእየና። ብእምነት ከመይ ከም ንጽሊ የርእየና።
ኣብ ጐይታ ምምርኳስ እንታይ ማለት ምዃኑ የርእየና። ብትብዓት ኣብኡ ከመይ ከም ንእመን—ኣምላኽ ንዝተዳለዉ ሰባት ምስ ዝጥቀም ከኣ እንታይ ከም ዝከኣል የርእየና።
