ኣብ ከቢድ ግዜ እውን ዓበይቲ ግብራት ኣምላኽን ተኣምራትን ተጸበ

ኣብ ከቢድ ግዜ እውን ዓበይቲ ነገራት ተጸበ

ኣብቲ ዝተኣከበ ዛንታታት ዝበሃል ዓረባዊ ለይቲታት ናይ ኣላዲን ዛንታ ኣሎ። ንሱ ሓንቲ ኣረጊት መብራህቲ ዘይቲ ይረክብ፡ እዚኣ ድማ ምስ ተሓኸኸት ሓያል ጂኒ ተውጽእ፡ እዚ ጂኒ እዚ ድማ ንኣላዲን ዝኾነ ይኹን ነገር ንምግባር ድሉው እዩ። ዛንታ ኣላዲን ፍሉይ ክኸውን ከሎ፡ ንሕና ሓቀኛን ዝበለጸን ዛንታ ኣለና።

ኣብ መልእኽቲ ጳውሎስ ናብ ኤፌሶን፡ ካብ ቤት ማእሰርቲ ዝተጻሕፈት (ኤፌሶን 3፡13-21)፡ «ውሽጣዊ ሰብኦም» ክሕይል ጸለየ። ንሱ ድማ ንኣእምሮ ዘይበጽሕ ፍቕሪ ክርስቶስ ክፈልጡ ደለየ። ንሱ ብኹሉ እቲ ኣምላኽ ዝኾኖን ዝህቦን ክምልኡ ወይ ክዓብዩ ደለየ፡ ብገለ ካብቲ ዝረኽብዎ በረኸታት ጥራይ ዘይኮነስ። ድሕሪኡ ድማ ብዛዕባ ካብ ጂኒ ኣብ ሓንቲ ጠርሙዝ ዝበለጸ ነገር ነገሮም። ንሳቶም «ካብቲ እንሓቶ ወይ እንሓስቦ ኹሉ ብዝበለጸን ብዝዓበየን ክገብር ዝኽእል» ሓያል ኣምላኽ ነበሮም (ኤፌሶን 3፡20)።

ጳውሎስ ነዚ ጸሎት እዚ ንኣኦም ክጽሊ ከሎ ኣብ ቤት ማእሰርቲ ኣይነበረን ድዩ? ንሱ ቤት ማእሰርቲ ይፈትዋ ነይሩ ይመስለኩም ድዩ? ምናልባት ኣይፋሉን። ስለዚ ገሊኦም ኣምላኽ ንጳውሎስን ንኤፌሶንን ዝደለይዎ ክገብር ክኢሉ እኳ እንተነበረ፡ ንሱ ግን ኩሉ ግዜ ኣይገበሮን ይብሉ። እንተኾነ ግን ብምሉእነት ኣምላኽ እንተተመሊእና፡ ንሱ ዝደልዮ ክንደሊ ኢና እሞ ተኣምራትና ድማ ምስ ዕላማታቱ ዝሰማማዕ ክኸውን ንጽበ ኢና። ካብ ቤት ማእሰርቲ ንምውጻእ ኣይንጽልን ንኸውን፡ እንተኾነ ግን ኣብኡ ከለና ንፍርያም ኣገልግሎት ቤት ማእሰርቲ ንጽሊ ኢና።

ኣምላኽ ንርእሱ ንምግላጽ ንሓደ ወዱ ከም ዝሰደደ ብሓቂ ንኣምን ዲና? ዮሃንስ ይነግረና

እቲ ቃል ስጋ ኮይኑ ኣብ ማእከልና ሰፈረ፡ ንሕና ድማ ክብረቱ ረኣና፡ ከም ክብሪ ሓደ ወዲ ካብ ኣቦ፡ ምሉእ ጸጋን ሓቅን (ዮሃንስ 1፡14)።

እዚ ፍሉይ ወዲ ኣምላኽ ወዲ ሰብ እውን ከም ዝነበረን ንሓጢኣትና ክመውት ሓይሊ ከም ዝነበሮን ብሓቂ ንኣምንን ንኣምንን ዲና? እንተኾይኑ፡ ንሕና ድሮ ካብቲ ሰብ ዝፈጠሮ ዝኾነ ይኹን ሃይማኖት ዝበለጸ በረኸት ተቐቢልና ኢና። ሕጂ ሰላም ኣእምሮ ኣለና፡ ንመጻኢ ድማ ተስፋ ኣለና፡ ምኽንያቱ ንሕና ጾርና ዝጾር ኣምላኽ ኣለና እምበር ንሱ ጾሩ ክንጾር ኣይሓተናን። ንዝኣምኑሉ የድሕኖም።

ብጸጋ ብእምነት እንተደሓንና (ኤፌሶን 2፡8)፡ ካብቲ ንእሽቶ ትጽቢትና ዝበለጸ በረኸት ክንጽበ ንኽእል ኢና። ንኣምላኽ ንጸላእትና ክጎድእ ኣይንጽልን ኢና፡ ምኽንያቱ እዚ መገዱ ኣይኮነን (ማቴዎስ 5፡44)። እንተኾነ ግን ንሱ ክቕይሮም ንጸሊ ኢና፡ ከምኡ ድማ ጸላእትና ከይኮኑ። ካብ ህይወትና ንሞት ከርሕቕ ኣይንጽልን ኢና፡ ምኽንያቱ ነገራት ካብ ኣዳም ሓጢኣት ካብ ዝገብር ንነጀው ከምኡ ኣይሰርሑን። እንተኾነ ግን ንሱ ንሞት ተጠቒሙ ንዘይደሓኑ ሰባት የሱስ ከም መድሓኒ ዝቕበሉ ናብቲ ሓጢኣት፡ ሞት፡ ሓዘን፡ ሕማም – ከምኡ’ውን ድሕሪት ዘይብሉ ቦታ ከም ዝኸዱ ንኽርእዩ ክሕግዝ ንጸሊ ኢና (1 ቈረንቶስ 15፡54-57፤ ራእይ 21፡25)። ንሱ ንዓና ክገብሮም ዝደልዮም ብዙሓት ካልኦት ነገራት ከም ዘለዉ እውን እጥርጥር።

ሎሚ ብዛዕባ ዘይደሓኑ ፍቑራትኩም ትጭነቑ ዲኹም? ንሱ ክኢሉ እዩ። ብዛዕባ ገለ ሕማም ትጭነቑ ዲኹም? ኣብ እዋኑ ኣይሓድገኩምን። ከምኡ’ውን ክሕውየኩም ይኽእል እዩ፡ ምኽንያቱ ክኢሉ እዩ! ብዛዕባ ገንዘባዊ ኩነታትኩም ትጭነቑ ዲኹም፡ ምኽንያቱ ኣብ መላእ ዓለም ዘሎ ገንዘባዊ ዕዳጋታት ኣብ ምብጥባጥ ስለ ዘሎ? ብዛዕባ ድሌታትኩም፡ ጐይታ ከምዚ ኢሉ እዩ፡

ኣይሓድገኩምን ኣይሓድገኩምን (እብራውያን 13፡5)።

እመኑሉ፡ ምኽንያቱ ክኢሉ እዩ።

ብዛዕባ ውግእን ንሰብ ዘይግበሮ ግፍዕን ክንሓስብ ከለና ብዛዕባ መጻኢ ዓበይቲ ጭንቀታት ክህልወና ይኽእል እዩ፤ እንተኾነ ግን ጐይታ ምስ ዳዊት ኣብ ሸለል ኤላ ምስ ጎልያድ ክዋጋእ ከሎ ከም ዝነበረ (1 ሳሙኤል 17፡19)፡ ምሳና እውን ክኸውን ተስፋ ሂቡና እዩ። ንተስፋኡ ንዳዊት ብውልቀ እወስዶ፦

እንተኾነ እኳ ብሸለል ጽላሎት ሞት እንተኸድኩ፡ ክፉእ ኣይፈርህን፤ ምኽንያቱ ንስኻ ምሳይ ኢኻ (መዝሙር 23፡4)።

ዛንታ መብራህቲ ኣላዲን ፍሉይ እዩ፡ እንተኾነ ግን ጐይታ ሓቀኛን ንኹሎም ዝጽውዕዎ ዘሎን እዩ። ንሱ ድማ ንኹሉ ትጽቢትና ክሓልፍ ይኽእል እዩ።