ኣምላኽ ይቕረ ይብለለይ ድዩ?
«ብሩኖ» ናብ ዝለዓለ ደረጃ ዓወት በጺሑ ነበረ። ናይ ገዛእ ርእሱ ንግዲ ነበሮ፡ ኣብ ጽቡቕ ገዛ ይነብር ነበረ፡ ጽቡቕ መኪና ይዝውር ነበረ፡ ጽብቕቲ ሰበይቲ’ውን ነበረቶ። ሓጎሱ ከቶ ከብቅዕ ዘይመስል ነበረ። ግናኸ ብቕልጡፍ ሽግራት ተላዕሉ፡ መርዓኡ ድማ ፈረሰ። ቅድሚ ነዊሕ ከኣ ዝጸርፎ ነገር ገበረ።
ንብሩኖ ኣብቲ ኣነ ሓላፊ ሃይማኖት ዝነበርኩሉ ክፍሊ ሕክምና ናይ ማእሰርቲ ቦታ ምስ በጻሕኩዎ ረኸብኩዎ። ብሩኖ ዓብዪ ሰብኣይ ነበረ፡ ሓዘንተኛ ኣዒንቲ ነበራኦ፡ እዚ ድማ ሓደ ነገር ከም ዘሎ ዝነግረካ መግለጺ እዩ።
«ንነዊሕ እዋን ክበጽሓካ ጸኒሐ እየ» በለ ብሩኖ፡ ብምሕዝነት ኢዱ እናጨበጠኒ። ሽዑ ወንበር ኣቕረበለይ። እቲ ወዲ 30 ዓመት ሰብኣይ ብቐሊሉ ኣይስሕቕን ነበረ፡ ብዝተኸበብዎ ሰባት ድማ ብብዝሒ ይንጸግ ነበረ። ሰባት ወይ ይፈርህዎ ወይ ድማ ይጸልእዎ ከም ዝነበሩ ይስምዖ ነበረ። ብዝኾነ ይኹን፡ ብዙሓት ሰባት፡ ካልኦት እሱራት’ውን ከይተረፉ፡ ግዜኦም ኣይህብዎን ነበሩ።
ብዘይ ዝኾነ ምትብባዕ ካባይ፡ ብሩኖ ዛንታኡ ክነግረኒ ጀመረ፡ እናበኸየ ድማ። «ከምዚ ኮይነ ምውዳአይ ኣይኣምንን እየ» በለ፡ ንብዓት እናወረደሉ። «ምስ ሕጊ ጸገም ኣይነበረንን። እዚ ከም ዝኸውን ኣይኣምንን እየ።»
ኣብ መወዳእታኡ ከም ዝበጽሐ ነገረኒ። ብሕታዊነት ከም ከቢድ ከረጺት ኣትዩ ነበረ፡ ኩሉ ዝርእዮ ድማ ተስፋ ምቑራጽ ጥራይ ነበረ። ብመወዳእታኡ፡ ብሩኖ ንርእሱ ከመይ ከም ዝቐትል ክሓስብ ከም ዝጀመረ ተዛረበ። ኣብ ቅድመይ ኮፍ ኢሉ፡ ኣእዳዉ ኣብ ኣጉልቡ ኣንቢሩ፡ እቲ ዝኸፍአ ነገር ከም ዝገበረ ተዛረበ – ንኻልእ ሰብ ከም ዝቐተለ። «ህይወት ሰብ ወሲደ እየ ... ዝኾነ ይኹን ዝበጽሓኒ ይግብኣኒ እዩ» በለ። ገጹ ደምሰሰን ደው በለን። ሽዑ ናብ ኣዒንተይ ጠሚቱ ከምዚ ሓተተኒ: «ግናኸ ኣምላኽ ይቕረ ክብለለይ ይኽእል ይመስለካ ድዩ?»
እታ ሕቶ ብብዙሕ ስምዒት መታኒ፡ ብዛዕባ ብስራት የሱስ ክርስቶስን ንሱ ንሓጢኣትና ንምድሓን ከመይ ከም ዝመጸን እናሓሰብኩ። መልእኽቲ ጸጋ ኣምላኽ ንብሩኖ ብቕንኣት ኣካፈልኩዎ፡ ሽዑ ድማ ሓንቲ ቐሊል ሕቶ ሓተትኩዎ፡ «ንክርስቶስ ከም መድሓኒኻ ኣሚንካዮ ዲኻ?»
ርእሱ እናነቕነቐ ከምዚ በለ፡ «ኣይፋሉን»፡ ብብዝሒ ድማ ክበኪ ጀመረ። ክደሊ ድዩ ኢለ ምስ ሓተትኩዎ፡ ብቕልጡፍ፡ «እወ» በለ። ሽዑ ርእሱ ኣድኒኑ ንክርስቶስ ናብ ህይወቱ ንምቕባል ጸለየ። ርእሱ ምስ ኣልዓለ፡ ብብሩህ ስኒት ይበርህ ነበረ፡ እቲ ናይ ሓዘንተኛ ኣዒንቲ መግለጺ ድማ ኣይነበረን።
ህይወት ብሩኖ ብኸምዚ ዝበለ ዓብዪ መገዲ ተለዊጣ፡ ካብቲ ኣብቲ ቦታ ዝነበረ ዝተጸልአን ዝተፈርሀን ሰብ፡ ናብቲ ዝተፈተወን ዝተኸበረን ኮነ። ምስ ኩሎም ኣብ ከባቢኡ ዝሰርሑ ሰባት ሞገስ ረኸበ። ዝገበሮ ሓጢኣት ምዃኑ ተቐበለ፡ መጻኢኡ ድማ ንኣምላኽ ኣወፈየ።
ኣምላኽ ንብሩኖ ዝገበሮ ንዝኾነ ሰብ፡ ንየሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒኡ ዝኣምን፡ ክገብረሉ እዩ። ኣምላኽ ይፈትወና እዩ፡ ንሓጢኣትና ድማ ይቕረ ክብለልና ድሉው እዩ። ከምዚ በለ:
«ኣነ፡ ኣነ እየ ንበደልካ ንኣይ ኢለ ዝደምስስ፡ ንሓጢኣትካ ድማ ኣይዝክሮን እየ» (ኢሳይያስ 43:25 NKJV)። «ኣምላኽ መሓርን ይቕረ በሃልን እዩ፡ እኳ ደኣ ንእኡ እንተ ዓመጽናዮ» (ዳንኤል 9:9 NIV)።
ምሕረት ናይ ኩሉ ሓጢኣትና ብምሕታት ጥራይ ይርከብ!
ዛንታ ብሩኖ ክሓስብ ከለኹ፡ እቲ ንሞት ክርስትያናት ሓላፍነት ዝነበሮ ሃዋርያ ጳውሎስ ይዝከረኒ፡ ግናኸ ጸጋ ኣምላኽ ኣብ ህይወቱ ፍልልይ ገበረ (1 ጢሞቴዎስ 1:12-16፤ ግብሪ ሃዋርያት 22:4,19-20)። በዚ ምኽንያት እዚ ከምዚ ክብል ክኢሉ:
«እዚ እሙን ቃል እዩ፡ ንኹሉ ምቕባል ዝግብኦ፡ ክርስቶስ የሱስ ንሓጥኣን ንምድሓን ናብ ዓለም ከም ዝመጸ፡ ካብኣቶም ድማ ኣነ ቀዳማይ እየ» (1 ጢሞቴዎስ 1:15, NKJV)።
መን ምዃንካ ወይ እንታይ ከም ዝገበርካ ኣገዳሲ ኣይኮነን፡ ጸጋ ኣምላኽ – ዘይግብኣካ ለውሃቱ – እዩ ኩሉ ዘድልየካ። የሱስ ከም ሰብ ናብ ዓለም መጸ፡ ንኣኻን ንኣይን ድማ ኣብ መስቀል ሞተ። የሱስ ደሙ ኣፍሰሰ፡ ሓጢኣትና ምእንቲ ክሕጸብ:
«ንእኡ ኩሎም ነብያት ይምስክሩ፡ ብስሙ [የሱስ] ዝኣምን ዘበለ ምሕረት [ይቕረታ] ሓጢኣት ከም ዝረክብ» (ግብሪ ሃዋርያት 10:43)። «ደም የሱስ ክርስቶስ ወዱ ካብ ኩሉ ሓጢኣት የንጽሓና» (1 ዮሃንስ 1:7)።
የሱስ ካብ ምዉታት ተንስአ ኣብ ሳልሰይቲ መዓልቲ፡ ሕጂ ድማ ህያው እዩ። ንኣኻ ንምድሓንን ንኹሉ ሓጢኣትካ ይቕረ ክብለልካን ይምነ። ምሕረት ኣምላኽ ክትቕበል ዲኻ? ንሕና ዝያዳ ክንነግረካ ንኽእል ኢና።
