ኣወንታዊ ነገራት ኣብ ተስፋ ምቑራጽ
ተስፋ ምቑራጽ ኣዝዩ ቀሊል እዩ፤ እንተ ወሓደ ንዓይ ከምኡ እዩ ዝመስለኒ። «ስለምንታይ ኣነ?ን «ከመይ ኮይኑ?» ዝብሉ ሕቶታት ክንሓትት ንጅምር። ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ግዜያት ዓይንና ናብ ጐይታ ክንምልስ ኣለና፣ ካብኡ መልስን ሓገዝን ክንደሊ። ንሱ በይኑ እዩ ኣብ ኩሉ ድሌትን ኩነታትን ዘሎና ርግጽ ምንጪ።
ንሕና ምእመናን ንጐይታ እሙናት ክንከውን እንተ ደሊና፣ እቲ እንረኽቦ ቃልሲ ብእኡ ንብዙሕ በረኸትን ንኽብሩን ክጥቀመሉ ይኽእል እዩ። ንኣብነት፣ ድኻምናን ውድቀትናን እኳ እንተሃለወና ንእኡ እንተ ተወፊና፣ ናብ ጽድቅን ቅድስናን ክንከይድ ኢና (ሮሜ 6:19)። ኣብ ግዜ ድኻምና ስራሕን ምልጃን መንፈስ ክንፈልጥ ንኽእል ኢና (ሮሜ 8:26)። ፈተናታትና ንኻልኦት ሰባት ቃልሲ ክንርኢን ገለ ጾሮም ክንጸውር ዕድል ክህበናን ይኽእል እዩ (ሮሜ 15:1)። ብብዙሕ ከቢድ ግዜያት እሙናት ምዃን ንኻልኦት ምስክር ክኸውንን ንኣምላኽናን ኣቦናን ክብሪ ከምጽእን ይኽእል እዩ (2 ቈረንቶስ 11:23-31)። ፈተናታት ንዓና ናብ ታሕቲ የውርዱና፤ የዋርዱና ግን ንሓይሉን ጸጋኡን ዝዓበየ ኣድናቖት ከም ዝህልወና’ውን ክገብሩና ይኽእሉ እዮም (2 ቈረንቶስ 12:7-10)። እቲ ዘገርም ዝኸውን ዝኽእል፣ ተስፋ ዘቑርጽ ስምዒት እኳ እንተ ተሰሚዑና፣ ንዘይኣምኑ ወንጌል ንምምስካር ዕድል ክንረክብ ንኽእል ኢና (ገላትያ 4:13)። ኣብ ዓለም ናይ «ሕማቕ ነገራት» ተባሂሉ ዝጽዋዕ፣ እምነትናን ምእዛዝናን እንተ ተሓልዩ ኣወንታዊ ብዝኾነ መገዲ ንነገራት ክንርኢ ዓብዪ መሰል ኣሎና።
ክንቃለስ ከለና፣ በይንና ከም ዝኾና ክስምዓና የብሉን። ጐይታ፣ ሕጂ ኣብ ሰማይ ዘሎ፣ ብምሉእ መከራ ስለ ዝሓለፈ ምስናና ይርሕርሓልና። ንዓና ክሕግዘና ይኽእል እዩ (እብራውያን 4:14-16)። ኣብኡ ድኻም ወይ ውድቀት የልቦን፣ ከምቲ ኣብ ርእስና እንረኽቦ ወይ ኣብ ካልኦት እንርእዮ። ኣብ ክንዲኡ፣ ንሱ «ንዘለኣለም ዝተፈጸመ ወዲ» እዩ (እብራውያን 7:28 NKJV)። «ንኣምላኽ ብእኡ ንዝመጹ ክሳዕ ወሰን ከድሕን ይኽእል እዩ፣ ምኽንያቱ ወትሩ ንኣኦም ንምልጃ ይነብር እዩ» (እብራውያን 7:25)።
ንጐይታ የሱስ ንምድሓን መጺእካ ዶ? እቲ ዕድል ገና ክፉት እዩ። ንሱ ምእንታኻ ኣብ መስቀል ሞተ፣ ሓጢኣትካን ፍርድኻን ንምውሳድ ጥራይ ዘይኮነ፣ ግን ምስ ኣምላኽ ከም ኣቦን ንሕና ድማ ከም ደቂን ርክብ ክህልወካ ንምፍቃድ’ውን (ገላትያ 4:4-7)። እዚ ብዓብዪ ፍቕሪ ዝመልአ ርክብ እዩ (1 ዮሃንስ 3:1)። እዚ እዩ ዶ ዘድልየካ፣ ሕጂ ኣብ ቃልስኻ እኳ እንተኾነ? ሎሚ ናብኡ ክትመጽእ ዶ?
