«ኵሉ ሳዕ ብእኡ ተኣመኑ፡ ኣቱም ህዝቢ፡ ልብኹም ኣብ ቅድሚኡ ኣፍስሱ። ኣምላኽ መዕቆቢና እዩ» (መዝሙር 62:8)።እዚ ቓላት እዚ ዝጸሓፈ ዳዊት፡ ኣምላኽ ኣብ ግዜ ጭንቀትን ማዕበልን ክንደይ ጽኑዕ መዕቆቢ ከም ዝዀኖ ጽቡቕ ገይሩ ይፈልጥ ነይሩ። ሓንቲ ኣብነት ጥራይ እንተ ዘኪርና፡ እዚ ብኸመይ ከም ዘረጋገጾ ክንርኢ ኢና። ኣብ ጺቅላግ፡ ንኣምላኽ በይኑ ተወኪሉ ነይሩ፡ ንሱ ኸኣ ኣየጕደሎን። ከተማ ዳዊት ተቓጺላ፡ ንብረቱ ተሰሪቑ፡ ፍቑራቱ ተማሪኾም ተወስዱ፡ ሰዓብቱ ኸኣ ብዳርባ እምኒ ኺቐትልዎ ተዛረቡ። እንታይ ኪገብር ይኽእል፧ ናበይ ኪኸይድ ይኽእል፧ «ዳዊት ኣዝዩ ጸበቦ . . . ግናኸ ዳዊት ብእግዚኣብሄር ኣምላኹ ተባብዐ» (1 ሳሙኤል 30:6)።
እቲ ዅነታት ካብኡ ንላዕሊ ዜጨንቕ ኪኸውን ኣይክእልን ነይሩ፡ እቲ መጻኢ ብሓቂ ዜፍርህ ነይሩ፡ ግናኸ ዳዊት ናብ ኣገልግሎቱ ዝጸውዖ ኣምላኽ ይፈልጥ ነይሩ፡ ልቡ ኸኣ ኣብኡ ኣንበረ።
ኣብ የሆዋ ምስ ተወከልና፡ ልብና ብምሉኡ ይባረኽ፡ ኣብ ተስፋኡ ፍጹም ሰላምን ዕረፍትን ንረክብ።
የሆዋ-ኣምላኽ ከኣ ንዳዊት ጣልቃ ኣተወሉ፡ «ዳዊት ከኣ ኵሉ መለሰ፡» ብዙሕ «ምርኮ» እውን ንዕኡ በጽሖ።
ንእግዚኣብሄር ንዚፈርህዎ ኸኣ ከምኡ እዩ ዅሉ ሳዕ ዚኸውን። ንሱ ንናቱ ይሓልየሎም። «ኣብ ኵሉ ወለዶታት» «መዕቆቢኦም» ነይሩ እዩ። «ካብ ዘለኣለም ንዘለኣለም» ኣምላኽ እዩ (መዝሙር 90:1-2)።
ንሱ ኸኣ፡ «ኣይሓድገካን ኣይከኣብየካን እየ» ዝበለ እዩ። ንዜጸናንዕ ቃላቱ እናመለስና፡ ብትብዓት፡ «እግዚኣብሄር ረዳእየይ እዩ፡ ሰብ እንታይ ኪገብረኒ እዩ፧ ኣይፈርህን እየ» ኪንብል ንኽእል ኢና (እብራውያን 13:6)። ክንደይ ብሩኽ ዝርርብ እዚ!
ኣምላኽና ኣብኡ ብምውካስና ይሕጐስ እዩ። እዚ እዩ ኸኣ ዳዊት ኣብ መዝሙር 31:19 ዚገልጾ፡ «ኦ፡ ክንደይ ዓብዪ እዩ እቲ ንዚፈርሁኻ ዘዳሎኻዮ ጽቡቕካ፡ ኣብ ቅድሚ ደቂ ሰብ ንዚውከሉኻ ዝገበርካዮ!» ንጽቡቑ ንኣኦም ይዕቅበሎም፡ ኣብ ቅድሚ እቶም ኣብ ከባቢኦም ዘለዉ ዘይኣምኑ ንኣኦም ይዓይየሎም።
