«ኩሉ መገዲ እግዚኣብሔር ምሕረትን ሓቅን እዩ — ነቶም ኪዳኑን ምስክሩን ዚሕልዉ።» (መዝሙር 25:10) መገዲ እግዚኣብሔር! ነፍሰይ! መገዲ ገዛእ ርእስኻ ኣይትስዓብ። እንተ ገበርካዮ፣ ንእምነት ዘይኮነስ ንርእየት ብምስዓብ — ንኽፉእ ብምምራጽን ንጽቡቕ ብምእባይን — ብዙሕ ግዜ ኣብ ሓደጋ ክትከውን ኢኻ። ግን «መገዲኻ ናብ እግዚኣብሔር ኣሕልፍ — ንሱ ኸኣ ኪገብሮ እዩ።» እዚ ጸሎትካ ይኹን፣ «መገዲኻ ኣርእየኒ፣ ኦ እግዚኣብሔር፤ ንመገዲኻ ምሃረኒ።»
ኦ! መንፈስ ካሌብ፣ «ንእግዚኣብሔር ኣምላኸይ ብምሉኡ ንምስዓብ» — ገዛእ ርእሰይ ክስዋእ፣ ሽግር ክጻወር፣ ፈተናታት እውን ክጽበየኒ ከሎ ንምስዓቡ። «ምስ ኣምላኽ ንምኻድ» — ብቐሊል እምነት ንምሕታት፣ «እንታይ ክገብር ትደልየኒ?» — ናተይ ፍቓድ ከይህልወኒ — ግን እዚ፣ ፍቓድ ኣምላኽ ፍቓደይ ክኸውን። ኣብዚ ድሕነት ኣሎ — ኣብዚ ሓጎስ ኣሎ!
ብዘይ ፍርሃት ንመራሒ ዓንዲ ስዓብ። ንሱ ብቕንዕቲ መገዲ ክመርሓካ እዩ፣ እኳ ደኣ ብመገዲ ሽግርን መስቀላትን ስእነታትን ምጕዳልን — ናብ ከተማ ኣምላኽ።
ኦ! እቲ በረኸት ከምዚ ኣብ ኢድ ኣምላኽ ምጽናሕ፣ «ኣምላኽ፣ ንዓይ ተወከስ!» ምባል! ኦ! እቲ በረኸት ብቕዱስ ምስጋና ኣብ ዝሓለፉ ምሕረታትን ጣልቃ ምእታዋትን ምቕማጥ፤ እዚኣቶም ከም መብጽዓ ናይ መጻኢ እሙንነትን ፍቕርን ምእማን፤ ኣብ ማእከል ብዙሕ ሽግራት ህይወት ድሕሬና ድምጹ ምስማዕ፣ «እዚኣ እያ እታ መገዲ — ብእኣ ተመላለሱ!» እናበለ።
«ብጹኣን»፣ ብርግጽ፣ «ከምዚ ዝኾኑ ኩሎም ህዝቢ!» ንዓኻ ክኸውን እዩ፣ ኣንባቢ፣ ካብ ናትካ ዝዓቢ ሓይሊ ብምጥቃም ክትውስን እንተ ኽኢልካ፦
«እዚ ኣምላኽ ንዘለኣለምን ንዘለኣለምን ኣምላኸይ ክኸውን እዩ፤ ክሳዕ ሞት መራሒይ ክኸውን እዩ!» (መዝሙር 48:14)።
