ካብ ፍርሂ ናጻ ምዃን ፍቓድ ኣምላኽ እዩ — “ክእመን እየ፡ ኣይፈርህን” (ኢሳይያስ 12:2)። ካብ ፍርሂ ናጻ ምዃን፡ ኩሉ ግዜን ኣብ ኩሉ ኩነታትን፡ ፍቓድ ኣምላኽ ንህዝቡ እዩ። እቲ ንሱ ዚደልዮን ዚህቦን እምነትን ፍቕርን፡ ካብ ዘይምእማን ዚመጽእ ፍርሂ የውጽእ። ፍርሂ ዘይምህላው፡ ንሕና ንብል፡ መሰል ውሉድ ኣምላኽ እዩ፡ እሞ ሰብ ብክርስቶስ ክሳዕ ክንደይ ሓያል ይኸውን፡ ካብ ፍርሂ ድማ ይናገፍ። ንሱ ኣብ ዝሃለወሉ፡ ፍርሂ ይሃድም፡ ከምቲ ጸልማት ኣብ ቅድሚ ብርሃን ዚጠፍእ። “ኣነ እየ፡ ኣይትፍርሑ።”
ሰላም እዩ ትንሳኤኡ ሰላምታኡን ህያቡን ነበረ፤ “ሰላም ካብቲ ዘሎን ዝነበረን ዚመጽእን።”
እቲ ንኹሉ ዚኽእል ዚነግሱሉ ልቢ፡ ኣብ ስውር ቦታ ልዑል ዚነብር፡ ከምኡ ድማ ኣብ ትሕቲ ጽላል ኩሉ ዚኽእል ዚቕመጥ፡ “ስለዚ፡ ምድሪ እኳ እንተተንቀጥቀጠት፡ ኣኽራናት ድማ ናብ ማእከል ባሕሪ እንተተሰጋገሩ፡ ኣይንፈርህን” ኪብል ይኽእል እዩ። ኣብ ትሕቲ እቲ ዘይዕረፍ፡ ዚዓቢ ማዕበል ሰላም ኣሎ፡
እቲ ሮማዊ ንጉሠ ነገስት ንክሪሶስቶም ክርስትያን እንተቐጸለ ኺሰጕጎ ኣፈራርሖ። ንሱ ድማ፡ “ኣይትኽእልን ኢኻ፡ ከመይሲ ዓለም ቤት ኣቦይ እያ፤ ክትሰጕገኒ ኣይትኽእልን ኢኻ” ኢሉ መለሰ። እቲ ንጉሠ ነገስት ድማ፡ “ግናኸ ክቐትለካ እየ” በለ። እቲ ክቡር ሓዋርያ እምነት ድማ፡ “ኣይትኽእልን ኢኻ፡ ከመይሲ ህይወተይ ምስ ክርስቶስ ኣብ ኣምላኽ ተሓቢኣ ኣላ” በለ። “ንብረትካ ኽወስደካ እየ።” “ኣይትኽእልን ኢኻ” እዩ መልሱ ነበረ፡ “ኣብ ቀዳማይ ደረጃ፡ ንስኻ እትፈልጦ የብለይን፤ ንብረተይ ኣብ ሰማይ እዩ፡ ልበይ ድማ ኣብኡ እዩ።” “ግናኸ ካብ ሰብ ከርሕቐካ እየ፡ እሞ ዝኾነ ዓርኪ ኣይህልወካን እዩ።” እቲ እሙን ምስክር ድማ፡ “ኣይትኽእልን ኢኻ” ኢሉ መለሰ፡ “ከመይሲ ኣብ ሰማይ ካብኡ ኽትፈልየኒ ዘይትኽእል ዓርኪ ኣሎኒ።” “ንዕኡ ፍርህዎ፡ ቅዱሳን፡ ሽዑ ድማ ዝኾነ ነገር ኽትፈርህዎ የብልኩምን።”
