ገላትያ
«ግን ኣነ ብመስቀል ጐይታና የሱስ ክርስቶስ እንተዘይኮይኑ፣ ክምካሕ ኣይፍቀደለይን። ብእኡ ድማ ዓለም ንኣይ ተሰቒላ፣ ኣነ ድማ ንዓለም።» —ገላትያ 6:14 NKJV
ገላትያ ንኣብያተ ክርስቲያናት ኣብ ከባቢ ገላትያ – ምናልባት «ጸባ» ማለት ዝኸውን ስም – ተጻሒፋ። እታ ደብዳበ ንኽፉእ ትምህርቲ ናይ ሕጊ ግብሪ ንኣመናይ ኣካይዳን ባህርይን መለክዒ ከም ዝኸውን ብትሪ ትነቅፍ። እቶም ኣመንቲ ብጸጋ ብእምነት ዝድሕኑ እኳ እንተኾኑ፣ ንድሕነቶም ንምሕላው ሕጊ ከም ስርዓት ወሲኾም ነይሮም። እዚ ምሕዋስ እዚ ንኣምላኽ፣ ንኣምላኽ ኩሉ ጸጋ፣ ዘየድሊ ወይ ዘየድሊ እዩ።
ሃዋርያ ጳውሎስ እቲ ብሩኽ ሰብ ክርስቶስ፣ ሕጊ ዘይኮነስ፣ ንኣመናይ ኣካይዳ መለክዒ ከም ዝኾነ፣ መንፈስ ኣምላኽ ድማ ንኣምላኽ ንምምልላስ ሓይሊ ከም ዝኾነ ኣርኣየ። መስቀል ክርስቶስ ካብ ሰብ ብሕጊ ዝመጽእ ጽቡቕ ኩሉ ትጽቢት ከም ዝቖርጽ ብሓይሊ ቀሪቡ ኣሎ። በቲ መስቀል፣ እቲ ኣመናይ ንዓለም ተሰቒሉ፣ ስለዚ ካብቲ ሕጋውነት ዝገዝኣሉ ዓለም ተቖሪጹ። ሕጂ ምስ «ሓድሽ ፍጥረት» (ቁ.15) ተራእዩ፣ ብስጋ ዘይኮነስ፣ ብመንፈስ ይኸይድ።
ሞት ክርስቶስ ኣብ ምዕራፍ 4 ካብ ባርነት ሕጊ ምድሓንና ኮይኑ ተራእዩ፣ ምእንቲ ናብ ክብረትን ሓርነት ወድነት ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንመጽእ። እዚ ኣብ ብሉይ ኪዳን ክፍለጥ ዘይከኣለ ቦታ እዩ፣ ግን ኣብዚ ዘመን ጸጋ ንኹሎም ቅዱሳን ሓቂ እዩ። ከምቲ ቁጽርታት 3-7 ዝሕብሮ፣ ንሕና ብ ውልድነት – ብመለኮታዊ ምቕማጥ ኣብቲ ቦታ – ደቂ ኣምላኽ ኢና።
ገላትያ ካብ ርእሰ-ፍቕሪ፣ ካብ ኣብ ስጋ ዘሎ እምነትን ካብቲ ብሕጋዊ ኣተሓሳስባ ዝመጽእ ዘይቑጽር ክፉእ ነገራትን ንምሕላው ክንደይ ኣገዳሲት እያ።
