መዕቆቢን ሓይልን
«ኣምላኽ መዕቆቢናን ሓይልናን እዩ፣ ኣብ ጸበባታት ብጣዕሚ ዝርከብ ረድኤት።» —መዝሙር 46:1 JND
ብትንቢታዊ፣ እዚ ጽቡቕ መዝሙር እዚ ናብቲ እሙን ዝተረፈ እስራኤል ኣብ የሩሳሌም ምስ ሰራዊት ኣህዛብ ኣብ ከባቢ የሩሳሌም ንምጥፋኦም ብብርቱዕ ዝዓመጹሉ ግዜ የመልክት (ዘካርያስ 12:2,12-14 ርአ)። መውጽኢ ምስ ዘይብሉ እቲ እሙን ኣይሁዳዊ ናብ ላዕሊ ክጥምት እዩን «ኣምላኽ መዕቆቢናን ሓይልናን እዩ» ኢሉ ክጭድር እዩ።
እዚ ሎሚ ትምህርትና እዩ! ኩነታት ክሳብ ክንድዚ ብርቱዕ ክኸውን ይኽእል እዩ፣ ካብ ዝኾነ ሰብ ሓገዝ ንምርካብ ተስፋ ኣይንርእን። ብኣንጻሩ፣ ኩሉ ነገር ንምጉዳእና ብዕላማ ዝተዳለወ ይመስል። ግናኸ ኩሉ ግዜ ኣብኡ ዘሎ ሓደ ኣሎ። እምነት ናብ ላዕሊ ትጥምትን «ኣምላኽ መዕቆቢና እዩ!» ኢላ ትጭድርን። ኩሉ ግዜ ናይ ምምላጥ መገዲ ኣሎ (1 ቆሮንቶስ 10:13) ከመይሲ መዕቆቢና ኣምላኽ እዩ። ኣገባቡ ምስና ብንጹር ክግለጽ ኣይኽእልን፣ ግናኸ እምነት ኣብ ኩሉ ኩነታት ንምድላዉ ትቕበል እያ። ንሱ ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ፣ ከምኡ’ውን ኩሉ ግዜ ዓይኑ ኣብ ጻድቃን እዩ።
ኣምላኽ መዕቆቢና ጥራይ ኣይኮነን፤ ፍቕድና ንሱ ሓይልና’ውን ከም ዝኾነ ይነግረና። ገሊኡ ግዜ ኣማኒያን ብሰንኪ ንእምነቶም ንምቕጻል ዘለዎም ሓይሊ ስለ ዝጎደሎም ይሓድጉ። ምድራዊን ዓለማዊን ባህታታት ንምርካብ ይደልዩ። ሎሚ ኣብ ዓለም ክንደይ ሓዘን ኣሎ፣ ከመይሲ ሓይሊ የለን፣ ንሓድሕድ እሙናት ንምዃን’ውን ከይተረፈ። ግናኸ ንኣማኒ፣ እቲ መዕቆቢና ዝኾነ ኣምላኽ ሓይልና’ውን እዩ። እምነት ኣገባቡ ምስና ፍጹም ምዃኑ ትፈልጥ፤ ኣቦና ሰማያዊ ፈጺሙ ስሕተት ኣይገብርን። ድኹም ኢድና ኣብቲ ኩሉ ዝኽእል ኢዱ ኣንቢርና ምስቲ ኣብዛ ምድሪ ፍጹም ሰብ ዝነበረ ክንብል የብልናንዶ፣ «እወ፣ ኣቦ፣ ከመይሲ ከምኡ ኣብ ቅድሜኻ ባህ ዘብል ነበረ» (ማቴዎስ 11:26)። ኣብ ህይወትና ኩሉ መዓልቲ ንፍቓዱ ምቕባልና ድማ «ኣምላኽ ሓይለይ እዩ» ክንብል ከም ዝገብረና እዩ።
