ኣምላኽ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ፍጥረትን ሰብኣዊ ጉዳያትን ልዑላዊ እዩ

ኣምላኽ ልዑላዊ እዩ

እቲ ዝዓቢ ዘሎ ማዕበል ክፉእ እኳ እንተሎ፡ ኣምላኽ ልዑላዊ ምዃኑ ምፍላጥ ምጽንናዕ እዩ። ዝኾነ ይኹን ነገር ንዕላማታቱ ኣይዓግቶን። መንግስታት ይስዕሩን ይወድቁን፡ ግናኸ ኣምላኽ ይቕጽልን ንዕላማኡ ብፍቓዱ ይፍጽምን። ንሱ ኩሉ ግዜ ልዑላዊ ነይሩ እዩ፡ ኩሉ ግዜ ድማ ልዑላዊ ክኸውን እዩ። ከምኡ ምዃኑ እንተ ሓዲጉ፡ ኣምላኽ ምዃኑ ይሓድግ። ስሙ ይባረኽ፡ ከመይሲ ንሱ “ኣብ ልዕሊ ኩሉ ዘሎ፡ ንዘለኣለም ዝተባረኸ ኣምላኽ” እዩ (ሮሜ 9:5 NKJV)።

ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ንሰብ ዝምልከት ልዑላዊ ኣገባባቱ ምርኣይ ኣገዳሲ እዩ። ኣብ ግብሪ ሃዋርያት ናብ “ኣካዳሚያዊ ዓለም” ከም ዝኸደ፡ ነቲ ዓብዪ ምሁር እብራይስጥ – ሳውል ዘጠርሴስ (ግብሪ ሃዋርያት 9) ከም ዝወሰደ ንርኢ። ናብ “ወተሃደራዊ ዓለም” ከይዱ፡ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ቆርኔሌዎስ፡ እቲ ሮማዊ ሓለቓ ሚእቲ (ግብሪ ሃዋርያት 10) ከም ዘንበረ ንርኢ። ናብ “ፖለቲካዊ ዓለም” ከይዱ፡ ነቲ ሓላፊ ገንዘብ ንግስቲ ኢትዮጵያ (ግብሪ ሃዋርያት 8) ከም ዝወሰደ ንረክብ።

ግናኸ ኣብ ወንጌላት ኣምላኽ ነቶም ዓበይትን ሓያላንን ሓሊፉ፡ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ሓደ ንእሽቶ ወዲ ብእንጌራን ዓሳን ከም ዘንበረ ንረክብ። ኣብ ብሉይ ኪዳን ድማ ንሱ ንሓደ እሱር ውግእ – ነታ ንእሽቶ ጓል ኣብ ቤት ናእማን (2 ነገስት 5) ከመይ ከም ዝጥቀመላ ንርኢ። እወ፡ ንሓንቲ ኣመንዝራ፡ ራሃብ (እያሱ 6) እኳ ይወስድ።

ሰብኣዊ ኣገልግሎታት ምስ ፈሸሉ፡ ኣምላኽ ይዕገት ድዩ? ኣይፋሉን! ናብ “ዓለም እንስሳ” ይኸይድ፡ ብኣድጊ በለዓም ድማ ይዛረብ (ዘሁልቍስ 22)። ናብ “ዓለም ኣትክልቲ” ይኸይድ፡ በትሪ ኣሮን ከም እተብቁል ይገብር (ዘሁልቍስ 17)፡ ናብ “ዓለም ማዕድናት” ድማ ይኸይድ፡ ሓመድ ናብ ቁማል ይቕይር (ዘጸኣት 8)።

ብሓቂ መገዲ ኣምላኽ “ምርምር ዘይብሉ” እዩ። ጳውሎስ “መንከ እዩ ንሓሳብ ጐይታ ዝፈልጥ? ወይስ መንከ እዩ ምኽሩ ዝኸውን?” (ሮሜ 11:33-34) ኢሉ ምጽሓፉ ቅኑዕ እዩ። መልሱ ድማ ዝኾነ ሰብ የለን፡ ከመይሲ ኣምላኽ ባዕሉ ምኽሩ እዩ።

ክንገብሮ ዘሎና ኩሉ ንቓሉን ፍቓዱን ምእዛዝ እዩ። እዚ ናይ ሓቀኛ በረኸት መገዲ እዩ። ንትእዛዝ ሳሙኤል ንሳውል ምስማዕና ጽቡቕ እዩ፡ “ምእዛዝ ካብ መስዋእቲ ይበልጽ፡ ምስማዕ ድማ ካብ ስብሒ ደዓውል” (1 ሳሙኤል 15:22)። ጐይታ ድምጹ ክሳዕ እንሰምዕን ገጹ ክሳዕ እንርእን ንኸምኡ ንምግባር ጸጋ ይሃበና።