ኣምላኽ ምንጪ ኹሉ ሓቀኛ ምጽንናዕን ደገፍን እዩ

እምበኣርከስ፡ ኣምላኽ ምድሓንና፡ እቲ ብክርስቶስ ምሉእ ብምሉእ እተገልጸ፡

“ኣምላኽ ኩሉ ምጽንናዕ” ምዃኑ ምፍላጥ ክንደይ ብጹእ እዩ። እቲ ሓረግ ብኻልእ ይቕድም -

“ኣቦ ምሕረት”፡ ማለት፡ ከም ዝርድኣና፡ እቲ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ እተዋህበና ምሕረት ወይ ምድሓን ኩሉ ካብ ልቢ ኣቦ ብእኡ ኣቢሉ ናባና ፈሲሱ እዩ። (ሮሜ 12:1፤ 1 ዮሃንስ 3:1 ኣወዳድር።) ብተመሳሳሊ፡ ኣምላኽ ምንጪ ኹሉ እቲ ኽንቅበሎ እንኽእል ምጽንናዕ እዩ፡ እዚ ኸኣ ኣምላኽ ትንሳኤ ስለ ዝኾነ እዩ። ሕጂ ኸኣ፡ ብሞት ፍቑር ወዱ ምሉእ ብምሉእ ስለ እተመስገነ፡ ብጽድቂ ሓራ ወጺኡ፡ እቲ ዓብዪ ማዕበል ምጽንናዑ፡ ብዘይ ገለ ዕንቅፋት ወይ ምዕጋት ካብኡ፡ ናብ ሓዘንተኛ ልቢ ህዝቡ ኣብ ኩሉ ክፍሊ ዓለም ከም ዝፈስስ ይገብር።

እቲ ኣብ ዝኾነ እዋን ጸበባን ጭንቀትን ናብኡ ንምእታው ዘሎ ዕንቅፋት፡ ኣብ ናይ ገዛእ ርእስና ኩነታት እዩ ዝርከብ። ንርእሱ ኸም ዝህቦ ንምግባር ጽሩይ መገዲ ተገይሩሉ እዩ፡ ግናኸ፡ ወይለኻ! ምቕባሉ ብዘይምእማንናን ብዘይምጽባይናን ብዙሕ ግዜ ይዕገት።

ምጽንናዕ ኣምላኽ ብሓደ ጥራይ ምዃኑ

ምስዚ ሓቢሩ ኸኣ፡ ንሱ

“ኣምላኽ ኩሉ ምጽንናዕ” እንተኾይኑ፡ ካብኡ ወጻኢ ምጽንናዕ ከም ዘየለ ኽንዝክር ይግባእ። ካብቲ ሓዘንተኛ ስሕተታት ህዝቡ ሓደ ኸኣ፡ ኣብ እዋን ሓዘን ንምርጋእን ንምሕዋይን ናብ ካልእ ምንጭታት ምጥማቶም እዩ፡ በዚ ኸኣ እቲ ብመቕጻዕቱ ኣቢሉ ኽምህሮም ዝደሊ ብጹእ ትምህርትታት ይስሕትዎ። ከም ጥንቲ እስራኤል፡ ኣብ ትሕቲ ጸቕጢ ኸለዉ ብኡብኡ ናብኡ ምጥማት ይትረፍ፡ ብዙሕ ግዜ ናብቲ ማይ ሒዙ ኽጸንሕ ዘይክእል ዝተሰባበረ ጕድጓድ ይኸዱ። ኣብ ዘይርአ ነገራት ስለ ዘይነብሩ፡ ሰብኣዊ ምትሕስሳብን ደገፍን ይደልዩ፡ በዚ ኸኣ ንርእሶም ኬጸናንዑ ይደልዩ፡ ግናኸ፡ ፈጺሞም ወይ ድሒሮም፡ እቲ ዝበዝሐ ዝደለይዎን ንርእሶም ዘረኸብዎን ነገር ካልእ ናይ ሓዘን መገዲ ጥራይ ምዃኑ ይፈልጡ። ኣይፋል! ኣምላኽ እቲ

“ኣምላኽ ኩሉ ምጽንናዕ” እዩ፡ ሓዘንተኛታቱ ኸኣ ናብኡ ጥራይ እዮም ዝጥምቱ፡ ንሱ በይኑ እዩ ኸኣ እቲ ሓዘኖም ኬርሕቕን ብሓጐስ ኬዕጥቖምን፡ ንእኡ ኸኣ ኬመስግንዎን ከይሐርሙን ኬገብሮም ዝኽእል። በዚ ናይ በይኑ ምጽባይ ኣተሓሳስባ ኸኣ፡ ንሓንቲ ለይቲ እንተ በኸዩ፡ ሓጐስ ኣብ ንግሆ ኸም ዝመጽእ ብኡብኡ ኺፈልጡ እዮም። እምበኣርከስ፡ እዘን ክልተ ነገራት እዚአን ኣብ ልብና ይተሓትማ፡ ንሱ ባዕሉ ምንጪ ኹሉ ምጽንናዕና ምዃኑ፡ ካልእ ምጽንናዕ ከኣ ከም ዘይርከብ።

ናይ ኣምላኽ መጸናንዒ ባህሪ

ከምኡ’ውን፡ ምጽንናዕ ባህሪኡ ምዃኑ ኽንዝክር ይግባእ - ማለት፡ ንሱ እቲ መጸናንዒ ኣምላኽ እዩ። ከምቲ ሃዋርያ ዝበሎ፡

ኣብ ኵሉ ጸበባና ዜጸናንዓና (2 ቈረንቶስ 1:4)

ከምኡ’ውን ኣብ ምዕራፍ 7፡

ግናኸ ኣምላኽ፡ ንእተዋረዱ ዜጸናንዕ (2 ቈረንቶስ 7:6)

ከምኡ’ውን ኣብ መዝሙራት፡ ንኣብነት፡

ንዝተሰብረ ልቢ ይፍውስ፡ ንቝስሎም ከኣ ይኣስር (መዝሙር 147:3)

ኣብ ነፍሲ ወከፍ እዘን ጥቕስታት እዚአን፡ እቲ ግሲ ኣብ ህሉው ግዜ ምዃኑ፡ እቲ ተግባር ከኣ ባህርያዊ ምዃኑ፡ ስለዚ ኸኣ ኣምላኽ ሓድሓደ ግዜ እንተ ጸበናዮ ዝገብሮ ዘይኮነስ፡ ባህሪኡን ባህጉን ስለ ዝኾነ ኩሉ ግዜ ዝገብሮ ምዃኑ ኽንርኢ ኢና። ስለዚ፡ እቲ ሕቶ፡ ኬጸናንዕ ድዩ ዝደሊ? ፈጺሙ ኽልዓል የብሉን። እቲ ሕቶ ኸኣ፡ እዚ ብጹእ ኣገልግሎት ካብኡ ንምቕባል ኣብ ዝግባእ ኩነታት ዲና ዘለና? ክንደይ ዓብዪ ኣምላኽ እዩ እቲ ንሕና ዘሎናዮ! እቲ ብሃብቲ ፍቑር ወዱ ኣቢሉ ኣብ ጸልማት ሞት ኩሉ ልቡ ዝገለጸ፡ እቲ

“ብምሕረት ሃብታም ዝኾነ፡ በቲ ዓብዪ ፍቕሩ ኸኣ ንኣና ዝፈተወ .. . ምስ ክርስቶስ ሓቢሩ ህያው ዝገበረና”፡ እቲ ኸኣ፡ ኣብ ዓለም ሓዘንን ጸበባን ዕድልና ኾይኑ ኸሎ፡ ንርእሱ ኸም መጸናንዒ ኣምላኽ ዝቐርበልና - እቲ ኣምላኽ፡ ከምቲ ጳውሎስ ዝበሎ፡

“ኣብ ኵሉ ጸበባና ዜጸናንዓና።” ከምኡ’ውን ሕጂ እውን እቲ ሓደ ኣይኮነን ድዩ? ንሕማምና ኺርዳእ ዘይክእል ኣይኮነን፡ ስለዚ ኸኣ ንዝደለናዮ ምሕረትን ንእዋናዊ ሓገዝን ብድፍረት ናብ ዝፋን ጸጋ ኽንቀርብ ንኽእል ኢና።

እዚ ንዝደኸሙን ዝተሰከሙን ሓዘንተኛ ልብታት ክንደይ ወንጌል ምጽንናዕ እዩ!