ዘይተኸፍቱ መጻሕፍቲ
ሎሚ ካታሎግ መጽሓፍቲ እርኢ ነይረ እሞ ዝፈትዎም መጻሕፍቲ ዝርዝር እገብር ነይረ። ብኡብኡ እቶም ዝዘርዘርኩዎም ኣቓልቦ ዝስሕቡ ገጻት ከም ዝነበሮም፡ እቶም ካልኦት ድማ ዘሰልቹ ወይ ቐሊል ዝመስሉ ከም ዝነበሩ ፈለጥኩ። እዚ ድማ ንሓደ መጽሓፍ ብገጹ ዘይምፍራድ ከም ዝኸብድ ኣዘኻኸረኒ። ሽዑ ንህይወተይ ዝጸለዉ ብዙሓት መጻሕፍቲ ሓሰብኩ። ኵሎም ማለት ይከኣል ቐሊል ገጻት ነበሮም። ወይ! እቶም መጻሕፍቲ ብቐሊሉ ገጾም ስለ ዘይፈተኹዎም እንተ ዘይከፊተዮም ነይረ እንታይ ምኾነ ነይሩ እሞ ሕሰብ።
ኣምላኽ ነቲ ንሳሙኤል ዝሃቦ ቓላት ኣብ ኣእምሮይ ኣምጸኣለይ፡ ሰብ ንግዳማዊ ገጽ ይርኢ፡ እግዚኣብሔር ግና ንልቢ ይርኢ (1 ሳሙኤል 16:7 NKJV)። ብዛዕባ እዛ ጥቕሲ እዚኣ እናሓሰብኩ፡ ካብቲ ንእሽቶ መስኮት ናይ ደገይ ርእየ፡ ንሓው ፓብሎ ርኣኹዎ፡ ኣብ ገጹ ዘሎ ጠባሳ፡ ብብዙሕ ንቅሳት ዝተሸፈነ ስጋኡ፡ ሰለስተ ጥይት ዝተሃርመሉን ጸጉሩ ዝላጸየን ርእሱ። ገጽ እዚ ሰብኣይ እዚ «ርሓቕ!» ኢሉ ይጭድር።
መጀመርታ ኣብዚ ግድግዳታት እዚ ምስ ኣተኹ ንሓደ እኳ ብዝመስለሉ መገዲ ክፈርድ ከም ዘይብለይ ተማሂረ። እቲ ዝኸፍአ ዝመስል ሰብ ዝበለጸ ክኸውን ይኽእል፡ እቲ ቅዱስ ዝመስል ድማ ሰይጣን ክኸውን ይኽእል፡ ከምኡ ንምባል እዩ። ንፓብሎ መጀመርታ ምስ ረኸብኩዎ፡ ፍርሀይ ኣርሒቐ፡ የማነይቲ ኢደይ ዘርጊሐ፡ «ናብዚ ቦታ እዚ ብደሓን ምጻእ። ጐይታ ይባርኽካ።»
ብዓውታ ሰሓቐ፡ ናባይ ርእዩ ድማ፡ «ይቕረታ ሓወይ፡ ግን ኣነ ዕቑፍ እየ፡ ምሕዝነት ኣይኣክልን እዩ።» ሽዑ ፍርሀይ ኣውጺኡለይ።
ብዙሓት ካብቶም ኣብዚ ቤት ማእሰርቲ ዘለዉ ምእመናን ኣዝዮም ጽሩያትን ጽኑዓት ገጻት ዘለዎም እዮም፡ ግን ሓቂ እዩ እቶም ዝበለጹ መጻሕፍቲ እዮም ዝበለጸ ዝረኣኹዎም። ወዮ፡ መብዛሕትኦም እዞም ሰባት እዚኦም ዘይተነበቡን ዘይተኸፍቱን እዮም፡ ምኽንያቱ ገጾም ንዓይኒ ኣቓልቦ ኣይስሕብን እዩ።
ኣምላኽ ነብዪኡ ሳሙኤል ናብ ቤት-ልሄም፡ ናብ ቤት እሰይ ለኣኾ፡ «ኣነ ኻብ ደቁ ንዓይ ንጉስ ረኺበ ኣሎኹ» (1 ሳሙኤል 16:1)። ወዲ እሰይ ኤልያብ ኣብ ቅድሚ ሳሙኤል ምስ መጸ፡ እቲ ነብዪ፡ «ብሓቂ እቲ እግዚኣብሔር ዝቐብኦ ኣብ ቅድሚኡ እዩ!» (1 ሳሙኤል 16:6) በለ። ሳሙኤል ካብዚ ንላዕሊ ተጋጊዩ ኣይፈልጥን። ጐይታ ድማ፡ «ንገጹ ወይ ንቑመቱ ኣይትመልከት ... እግዚኣብሔር ከም ሰብ ኣይርእን እዩ እሞ፡ ሰብ ንግዳማዊ ገጽ ይርኢ፡ እግዚኣብሔር ግና ንልቢ ይርኢ» (1 ሳሙኤል 16:7) በለ።
ሓደ ብሓደ ደቂ እሰይ ኣብ ቅድሚ ሳሙኤል ቀረቡ፡ ግን ሓደ እኳ እቲ ኣምላኽ ንጉስ ክኸውን ዝመረጾ ሰብ ኣይነበረን። ሳሙኤል ንእሰይ፡ «ኵሎም እቶም መንእሰያት ኣብዚ ኣለዉዶ?» (1 ሳሙኤል 16:11) ኢሉ ሓተተ። እሰይ ድማ ነቲ ዝነኣሰ ጓሳ ምዃኑ ንሳሙኤል ነገሮ። እቲ መንእሰይ ጓሳ ዳዊት፡ ከምቲ እንፈልጦ፡ ኣምላኽ ንጉስ ክኸውን መሪጽዎ ነበረ። ብሓቂ፡ ኣምላኽ ዝሓቶ ውሽጣዊ ምዃኑ ንርኢ።
ኣምላኽ ኵሉ ዝፈልጥ ምዃኑ ንዝክር። እዚ ማለት ኵሉ ይፈልጥ ማለት እዩ። ኣዒንቲ እግዚኣብሔር ኣብ ኵሉ ቦታ ኣለዋ (ምሳሌ 15:3)። ዎ እግዚኣብሔር፡ መርሚርካኒ ፈሊጥካኒ። ምቕማጠይን ምትንሳአይን ትፈልጥ፡ ሓሳበይ ካብ ርሑቕ ትርድእ። መገደይን ምድቃሰይን ትርድእ፡ ንኵሉ መገደይ ድማ ትፈልጥ። ኣብ ልሳነይ ሓንቲ እኳ ቓል የልቦን፡ እንሆ ዎ እግዚኣብሔር፡ ኵሉ ትፈልጦ ኢኻ (መዝሙር 139:1-4)።
ኣምላኽ ልቢ ሰብ፡ ውሽጣዊ ሓሳባቱን ምኽንያታቱን ከምኡ እውን ተግባራቱ ይፈልጥ። ብዛዕባ ኤርምያስ 17:10 ሕሰብ፡ ከምዚ ይብል፡ ኣነ እግዚኣብሔር ንልቢ እምርምር፡ ንኣእምሮ እፍትሽ። ኣምላኽ ንልብኹም ይፈልጥ (ሉቃስ 16:15)።
ኵሉ ይፈልጥ – ውሽጥን ወጻእን – ብዛዕባ ዳዊት፡ ፓብሎን ነፍሲ ወከፍናን። ንዕላማታቱ ፈጢሩናን ይድግፈናን። ንሕና ኽፋል ናይቲ ትልሚ ኢና ኣምላኽ ዝገበሮ፡ ኵሉ ነገር ከም ምኽሪ ፍቓዱ ዝገብር (ኤፌሶን 1:11)!
ገጽ ወይ ውብነት የብሉን፡ ምስ ንርእዮ ድማ፡ እንብህጎ ውብነት የብሉን። ንሱ ተጸሊኡን ተነጺሉን ብሰብ፡ ሰብ ሓዘንን ምስ ሓዘን ዝተላመደ። ከምኡ ድማ ገጽና ኻብኡ ሓባእና፡ ንሱ ተጸሊኡ፡ ኣይነፍቅሮን። (ኢሳይያስ 53:2-3 NKJV)
ፊልጶስ ንናታንኤል ረኺቡ፡ «ነቲ ሙሴ ኣብ ሕግን ነብያትን ዝጸሓፉሉ ረኺብናዮ ኣሎና – የሱስ ናዝሬታዊ፡ ወዲ ዮሴፍ።» ናታንኤል ድማ፡ «ካብ ናዝሬት ጽቡቕ ነገር ክመጽእ ይኽእልዶ?» (ዮሃንስ 1:45-46) በሎ።
እዘን ጥቕስታት እዚኣተን ብዛዕባ እቲ ብገጹ ቐሊልን ተጸሊኡን ዝነበረ፡ ብዛዕባኡ ድማ፡ «ስሙ ‘እማኑኤል’ ኪብልዎ እዮም፡ ትርጉሙ ድማ ‘ኣምላኽ ምሳና’ እዩ» (ማቴዎስ 1:23) ተባሂሉ ዝተጻሕፈ ይዛረባ። ንእኡ ንስገድ!
