ሰላም ቅንያት ይኹንኩም እግዚአብሔር ይባርኽኩም። ሕጂ ናብ እግዚአብሔር ኣምላኽና ንመልከት። ኣቦ፣ ሎሚ ንኽቡር ገንሸል ኣምላኽ፣ ገንሸል ፋስጋ፣ ናይ ሓቂ ገንሸል ፋስጋ ነመስግነካ። ኣምላኽ፣ ንዓና ምዃንካን ዘይምዃንካን ስለ ዝገለጽካ ነመስግነካ። ንወድኻ ሂብካ፣ ንሱ ምሳና ብኽብሪ ብሓባር ወረስቲ ምእንቲ ክንከውን፣ ንሱ ኹሉ ሓጢኣትና ኣርሒቑ። ኦህ፣ ኣምላኽ፣ ንጐይታና የሱስ ነመስግነካ። ሕጂ ቃልካ ክንከፍት ከለና ሓግዘና። ምስትውዓል ሃበና። ብስም የሱስ ንሓትት። ኣሜን።
ስለዚ፣ ናብ ዘጸ ምዕራፍ 13 ክምለስ እፈቱ። እግዚአብሔር ዝሃበና ምድሓን፣ ብገንሸል ፋስጋ ጸዲቕና ከም ዘሎና ርኢና ኢና፣ ከምቲ ሮሜ ዝነግረና፣ ብደም ክርስቶስ። ስለዚ፣ ብደሙ ስለ ዝጸደቕና፣ ብእምነት ምስ እግዚአብሔር ሰላም ኣሎና። ስለዚ ሓጢኣትና ተኣልዩ። ሃሌሉያ! ቍጥዓ ኣምላኽ ኣብኡ ፈሲሱ። ንሱ ኣብቲ መሰውኢ ዝቐረበ መስዋእቲ እዩ፣ እቲ ሓዊ ንመስዋእቲ በሊዑ እምበር ነቶም ዘቕርብዎ ኣይኮነን። ጐይታ የሱስ ክርስቶስ፣ “ተፈጺሙ” ኢሉ ጨዲሑ፣ ንሕና ድማ ብኡኡ ኣዝዩ ነመስግን።
እስራኤል ግና፣ ገንሸል ፋስጋ ተቐሪቡ እኳ እንተኾነ፣ በዅሪ ድማ ተበጅዩ እኳ እንተኾነ፣ እግዚአብሔር ብሞት ክርስቶስ ከም ዝዓደገ ገሊጹ፣ ንሱ ንበዅሪ ዓዲጉ፣ ኹሉ ህይወትና፣ ኹሉ ህይወትና ናቱ እዩ። ብዋጋ ተዓዲግና ኢና። ግናኸ፣ እስራኤል ኣብ ግብጺ ነበሩ፣ ስለዚ ካብዚ ጸላኢ ክድሕኑ ኣለዎም።
ስለዚ ብዛዕባ ፋስጋ ክንዛረብ ከለና፣ ኣብ መንጎ እግዚአብሔርን እስራኤልን ዝነበረ ጉዳይ ከም ዝነበረ ንርኢ። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ነቲ ገንሸል ከቕርቡ ነበሮም። ነቲ ደም ኣብቲ መዓጹ ክገብሩ ነበሮም፣ ኣብኡ በዅሪ ቤቶም ዝሞተ። ግናኸ እግዚአብሔር ሕጂ፣ ብሞት ጐይታ የሱስ፣ ናይ ሓቂ ገንሸል ፋስጋ፣ ሓጢኣትና ከም ዝተሰረየ ገሊጹ፣ ሕጂ ድማ ንሱ ንዓና ንሱ ምሳና ምዃኑ ፍጹም ምትእምማን ክህልወና ይደሊ። ንሱ ምሳና እዩ፣ እዚ ድማ ኣብ ምድሓን እስራኤል ብቐይሕ ባሕሪ ንረኽቦ፣ እግዚአብሔር ምሳና እዩ።
ሕጂ ድማ ሕሰበሉ፡ እግዚአብሔር ምሳኻ እንተኾይኑ፣ መን ክጻረረካ ይኽእል? ንወዱ ዘይሓለፈ፣ ግናኸ ንኹላትና ዝሃበ፣ ከመይ ኢሉኸ ምስኡ ኹሉ ነገር ብነጻ ኣይህበናን? ስለዚ ዘሎና ምትእምማን ግሩም እዩ፣ ንሕና ድማ ብቃል ኣምላኽ ኣዒንትና ኣብ እግዚአብሔር ባዕሉ፣ ኣብ ጐይታ የሱስን ንሱ ንዓና ዝገበሮን ክንገብር ኣሎና፣ ምእንቲ ብዝኾነ እንሓልፎ ዘሎና ምትእምማን ክህልወና። እግዚአብሔር ምሳና እዩ። ንሱ ኣይጻረረናን። እግዚአብሔር ምሳና እንተኾይኑ መን ክጻረረና ይኽእል? ሃሌሉያ! ጸወታ ተወዲኡ።
ስለዚ ኣብ ምዕራፍ 13ን ፍቕዲ 17ን፡ “ፈርኦን ድማ ንህዝቢ ምስ ለቐቖም፣ እግዚአብሔር ብመንገዲ ምድሪ ፍልስጥኤማውያን ኣይመርሖምን፣ እኳ ደኣ ቀረባ እዩ ነይሩ፤ እግዚአብሔር ድማ፣ ህዝቢ ውግእ ምስ ረኣዩ ከይተጸጸቱ ናብ ግብጺ ከይተመልሱ ኢሉ ተዛረበ። ግናኸ እግዚአብሔር ንህዝቢ ብመንገዲ በረኻ ቀይሕ ባሕሪ ኣዘዋወሮም፣ ደቂ እስራኤል ድማ ብዕጥቆም ካብ ምድሪ ግብጺ ወጹ።”
ስለዚ እግዚአብሔር ክንደይ ጽቡቕ እዩ! እግዚአብሔር ድኻም ስጋና ይርድኦ። ንሱ ዝኸውን ዕቤት ከም ዘሎ ይርድኦ፤ እምነት ክዓቢ ኣለዋ። ስለዚ ንህዝቢ ብዝሓጸረ መንገዲ፣ ብምድሪ ፍልስጥኤማውያን፣ ኣብኡ ዘይተቋርጽ ውግእ ዝነበረ፣ ኣይወሰዶምን፣ ግናኸ ብዘይከኣል መንገዲ፣ ብቐይሕ ባሕሪ ወሰዶም፣ ምኽንያቱ ኣብ በረኻ ክህልዉ ይደሊ። ንሳቶም ክምህሮም ብዙሕ ነገር ኣለዎ። ብዝኾነ፣ ኣብ በረኻ ድንኳን ክሰርሑ ኣለዎም፣ ምልክት ናይ ምሳኦም ምህላው እግዚአብሔር፣ ከምኡ ድማ ኹሉ ስርዓት መስዋእቲ። ስለዚ እግዚአብሔር መደብ ነበሮ። ሕጂ፣ ንእስራኤል መደቡ ኣይነገሮምን፣ ኣይገለጸሎምን፣ ንዓና ድማ መደቡ ኣብ ህይወትና ኣይገልጸልናን። ግናኸ ንመሪሕነቱ ክንከታተል ኣሎና።
ንመሪሕነቱ ምእንቲ ክከታተሉ ዝገበሮ ድማ እንታይ ምዃኑ ርአ። እምበኣር፣ ቅድሚ ኹሉ፣ ኣብ ፍቕዲ 19፡ “ሙሴ ድማ ኣዕጽምቲ ዮሴፍ ምስኡ ወሰደ፤ ንሱ ንደቂ እስራኤል፣ እግዚአብሔር ብርግጽ ክበጽሓኩም እዩ፤ ኣዕጽምተይ ድማ ካብዚ ምሳኹም ክትወስዱ ኢኹም ኢሉ ብርግጽ መሓሎም።” ስለዚ እስራኤል፣ ን400 ዓመታት ኣብ ግብጺ ነበሩ፣ ኣብቲ ኹሉ እዋን ድማ ሳንዱቕ ዮሴፍ፣ ሳንዱቕ ኣካላቱ፣ ኣብ ገለ ቦታ ኣብ ግብጺ ነበረ። ሙሴ፣ ብርግጽ ኣብኡ ስለ ዝዓበየ፣ ኣዕጽምቲ ሙሴ ኣበይ ከም ዝርከብ ብልክዕ ይፈልጥ ነበረ። ብዛዕባ እዚ ሓሲበ እየ፡ ሳንዱቕ እንተኾይኑ፣ ሓደ ነገር እዩ። ሳንዱቕ ኣካላት እንተኾይኑ፣ ማለት ካብ እምኒ ዝተሰርሐ፣ ነቲ ኹሉ ጉዕዞ በረኻ ንምጽዋር ኣዝዩ ከቢድ ነገር እዩ። ግናኸ ነጥቢ እዩ፣ ዮሴፍ እግዚአብሔር ንህዝቡ ከድሕን ከም ዝኾነ ይፈልጥ ነበረ። እዚ እምነቱ ነበረ፣ ንሱ ድማ ኣብ ቤቱ፣ ኣብ ምድሪ እማኑኤል፣ እምበር ኣብ ግብጺ ክቕበር ይደሊ ነበረ። ስለዚ ክንደይ ግሩም እዩ!
ስለዚ ፍቕዲ 20፡ “ካብ ሱኮት ተጓዕዙ፣ ኣብ ኤታም፣ ኣብ ወሰን በረኻ ሰፈሩ። ጐይታ ድማ—” እዚ እዩ—“ጐይታ ብመዓልቲ ብዓምዲ ደበና፣ ንመንገዲ ክመርሖም፣ ብለይቲ ድማ ብዓምዲ ሓዊ፣ ብርሃን ክህቦም፣ ብመዓልትን ብለይትን ክኸዱ፣ ንዓምዲ ደበና ብመዓልቲ፣ ንዓምዲ ሓዊ ድማ ብለይቲ፣ ካብ ቅድሚ ህዝቢ ኣየውሰደን።”
እግዚአብሔር ንፍቓዱ ምእንቲ ክንፈልጥ፣ ከምቲ ንእስራኤል ብሓዊ ብለይቲን ብደበና ብመዓልቲን ዝመርሖም፣ ብገለ ተኣምራዊ መንገዲ ክመርሓና ምእንቲ ክርእየና ንምነ። ንሳቶም ምህላው እግዚአብሔር ይውክሉ እዮም። እግዚአብሔር ድማ፣ “ሕጂ ብደም ገንሸል ፋስጋ ምሳኹም ክኸውን እኽእል እየ። ምሳኹም ክኸውን እየ፣ ክመርሓኩም ድማ እየ” ይብሎም ነበረ። ስለዚ፣ እቲ ዝርአ ምልክት ስለ ዘይብልና፣ ቃል ኣምላኽ ኣሎና፣ ንሕና ድማ ብመንፈስ ቅዱስ ቃል ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ክንጥቀመሉ ከለና፣ ብተመክሮ ህይወትና ብእግዚአብሔር ክንእመን ንመሃር፣ ንሱ ድማ ይመርሓናን ይመርሓናን። እዚ ድማ ህይወት እዩ፣ ኣነባብራ እዩ፣ ግናኸ ኹሉ ህይወት እዩ። መወዳእታ የብሉን። “ኣምላኽ፣ ንዓይ ፍቓድካ እንታይ እዩ?” ኢልካ ምምርማር ኹሉ ግዜ ኣሎ። ግናኸ ንፍቓዱ ከም እንደሊ ኣብ ውሽጥና ሓቀኛ ምትእምማን ክህልወና ኣለዎ፣ ምኽንያቱ እንታይ ጽቡቕ፣ ባህ ዘብል፣ ፍጹም ፍቓድ ምዃኑ ክንፈልጥ እንተኾይና፣ ንስጋና ህያው መስዋእቲ ክንህብ ኣሎና። ብኻልእ ኣዘራርባ፣ ንሰብ ጐይታ የሱስ ክንውፈ ኣሎና። ስለዚ እግዚአብሔር ንኹላትና፣ ቅድሚ ኹሉ ንዓይ፣ ኣብዚ ሓግዘና።
ሕጂ ኣብ ምዕራፍ 14፡ “ጐይታ ድማ ንሙሴ ተዛረቦ፣ በለ ድማ፣ ንደቂ እስራኤል ተዛረቦም፣ ክምለሱ እሞ ኣብ ቅድሚ ፒሃሂሮት፣ ኣብ መንጎ ሚግዶልን ባሕርን፣ ኣብ ቅድሚ በዓል-ጸፎን ክሰፍሩ። ኣብ ቅድሚኡ ኣብ ባሕሪ ክትሰፍሩ ኢኹም። ፈርኦን ድማ ብዛዕባ ደቂ እስራኤል፣ ኣብ ምድሪ ተጠሊፎም፣ በረኻ ሓጺርዎም እዩ ክብል እዩ። ኣነ ድማ ልቢ ፈርኦን ከደልድል እየ፣ ንሱ ድማ ክስዕቦም እዩ፤ ኣነ ድማ ኣብ ፈርኦንን ኣብ ኹሉ ሰራዊቱን ክኽበር እየ፤ ግብጻውያን ድማ ኣነ ጐይታ ምዃነይ ክፈልጡ እዮም። ንሳቶም ድማ ከምኡ ገበሩ።”
ሕጂ ኣስተብህል፣ እግዚአብሔር ናይ ፈርኦን ዘይተቋርጸ ዓመጸኛ ዘይምእማን ይፈልጥ። ፈርኦን በዅሪ ወዱ ኣጥፊኡ እኳ እንተኾነ፣ እቲ ሓዘን ብቕልጡፍ፣ ንእስራኤል ክለቅቕ ዝገበሮ ሓዘን ናብ ቍጥዓ ይቕየር፣ እቲ ዓመጸኛ መንፈስ ድማ ኣይውሰድን። ስለዚ እግዚአብሔር ይፈልጥ፣ ፈርኦን እስራኤል ኣብ ዝጥቀመሉ ቦታ ከም ዝሰፈሩ ጸብጻብ ምስ ሰምዐ፣ ንሱ ከምኡ ክገብር እዩ፣ ንሱ ዝቖጽሮን ዝሓስቦን ናቱ ዝኾነ ክመልስ እዩ።
ስለዚ ድያብሎስ ብቐሊሉ ኣይሓድግን። ብሓቂ ድያብሎስ ኣይሓድግን። ፍርዱ ኣብቲ ሓይሚ ሓዊ መወዳእታኡ እዩ፣ ክሳዕ ሽዑ ድማ፣ ንኹሉ ዘለኣለማዊነት፣ ንሱ ንእግዚአብሔር ክጻረር እዩ፣ ከምቶም ኹሎም ኣብቲ ሓይሚ ሓዊ። ኣብዚ ንጹር ኩን፡ እቲ ሓይሚ ሓዊ፣ ዘለኣለማዊ ፍርዲ ናይ እኩያት፣ ንሱ እዩ—እቶም ብፍቓዶም ንጸጋን ፍቕሪ ኣምላኽን ዝተጻረሩ፣ ብሰብ ጐይታ የሱስ ዝቐረበሎምን ዝተዘርግሓሎምን። ካብ ኹሉ ሓዘን ዝበለጸ ሓዘን! ክንደይ ሓዘን! ብፍቕሪ ክርስቶስ ንነፍሳት ካብቲ ዘስካሕክሕ ፍርዲ ከም ዘይድሕኑ ክንነግር ንጽዓር።
ስለዚ ኣብዚ ኣብ ፍቕዲ 5 ኣሎና፡ “ንጉስ ግብጺ ድማ ህዝቢ ከም ዝሃደሙ ተነግሮ፤ ልቢ ፈርኦንን ኣገልገልቱን ድማ ንህዝቢ ተመልሰ፣ ንሳቶም ድማ፣ ንእስራኤል ካብ ምግልጋልና ክንለቅቕ እንታይ እዩ ዝገበርና? በሉ።” ንሳቶም ሕጂ እውን ከም ንብረቶም ይርእይዎም ነበሩ። “ንሱ ድማ ሰረገላኡ ኣዳለወ፣ ንህዝቡ ድማ ምስኡ ወሰደ፤ ሽዱሽተ ሚእቲ ዝተመርጹ ሰረገላታት፣ ንኹሉ ሰረገላታት ግብጺ፣ ኣብ ልዕሊ ኹሎም ድማ ሓለፍቲ ወሰደ።”
“ጐይታ ድማ ልቢ ፈርኦን ኣደልደለ።” ዘክር፣ እግዚአብሔር ከመይ ገይሩ እዩ ዝገብሮ? ብቐሊሉ፣ እቲ እኩይ ኣብ ልቢ ፈርኦን ኣሎ፣ እግዚአብሔር ድማ እቲ እኩይ ክወጽእ ይፈቕደሉ። እግዚአብሔር ኣየውጽኦን። እቲ እኩይ ኣብ ልቢ ፈርኦን ኣሎ። ንሱ ንእግዚአብሔር የሆዋ ይጻረር ኣሎ። እዞም ዓሰርተ ዘስካሕክሑ ፍርድታት ኣብኡን ኣብ ግብጺን ወሪዶምዎ፣ ኣብ መወዳእታ ድማ ንወዱ ኣጥፊኡ፣ ግናኸ ሕጂ እውን ንሱ ንምጽጸት ይኣብይ። ርአ፣ እዚ ንምስትውዓል ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ፡ ምጽጸት ካብ ቍጥዓ ኣምላኽ ኣይመጽእን፤ ምጽጸት ካብ ፍቕሪ ኣምላኽ እዩ ዝመጽእ። ርአ፣ ፍርዲ ኣብ ሰብ ምስ ወረደ፣ ንሱ ነቲ ፍርዲ ይፈርሆ ይኸውን፣ ግናኸ ብርግጽ ኣይቕየርን። ንሱ ንባህሪኡ ይቕይሮ ጥራይ እዩ ምኽንያቱ ክፍረድ ኣይደልን። ግናኸ ፍቕሪ ናብ ልቢ ሰብ ይበጽሕ፣ ከምቲ ጸሓይ ንዝኸበደ በረድ ዝምቅል፣ ከምኡ ድማ ልቢ ሰብ ኣብ ቅድሚ ፍቕሪ ኣምላኽ፣ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ዝተገለጸ፣ ወይ ድማ ክኸውን ዝግባእ፣ ይምቅል።
ስለዚ ኣብዚ ፈርኦን ኣሎ፣ ፍቕዲ 8፡ “ጐይታ ድማ ልቢ ፈርኦን ንጉስ ግብጺ ኣደልደለ፣ ንሱ ድማ ንደቂ እስራኤል ሰዓቦም፤ ደቂ እስራኤል ድማ ብልዑል ኢድ ወጹ።” ስለዚ ንግብጻውያን ዘረፉ እዮም፣ ሓቂ? ንሳቶም ዓበይቲ መዛግብቲ ወሲዶም ነበሩ። ብሓቂ፣ እዞም መዛግብቲ ድሕሪኡ ንምስራሕ ድንኳን ባዕሉን ንኹሉ ኣቑሑቱን ክጥቀሙሎም እዮም። ስለዚ ብልዑል ኢድ ወጹ። ኣዝዮም ዓወትኛታት ነበሩ። እግዚአብሔር ንግብጺ ኣዋሪዱ ነበረ፣ ስለዚ ንሳቶም ኣዝዮም፣ ኣዝዮም ሓጎስተኛታት ነጻ ስለ ዝኾኑ።
ግናኸ ነገራት ይቕየሩ፣ ትፈልጥ። ነገራት ኣብ ህይወትና ብቕልጡፍ ይቕየሩ። ነገራት ብቕጽበት ክቕየሩ ይኽእሉ። ማለት፣ ናብ ጥሪ ናይዚ ዓመት ተመለስ። ህይወትካ፣ ህይወተይ፣ ህይወት ዓለም ኣዝዩ ዝተፈላለየ ነበረ፣ ኣብዚ ዝሓለፉ ሒደት ኣዋርሕ ድማ ኹሉ ነገር ቀይሮም።
“ግብጻውያን ግና፣ ፍቕዲ 9፣ ሰዓብዎም፣ ኹሎም ኣፍራስን ሰረገላታትን ፈርኦን፣ ፈረሰኛታቱን፣ ሰራዊቱን፣ ኣብ ባሕሪ፣ ኣብ ጥቓ ፒሃሂሮት፣ ኣብ ቅድሚ በዓል-ጸፎን ሰፊሮም ከለዉ በጽሑዎም። ፈርኦን ድማ ምስ ቀረበ፣ ደቂ እስራኤል ኣዒንቶም ኣንቀሉ፣ እንሆ ድማ ግብጻውያን ሰዓብዎም፤ ኣዝዮም ድማ ፈርሑ፤ ደቂ እስራኤል ድማ ናብ ጐይታ ጨደሩ።”
ስለዚ ንሳቶም ረኣዩ፣ ትፈልጥ፣ ሕጂ ኣብኡ ከም ዝቖረጹ—እዚ ስትራተጂ ኣምላኽ እዩ፣ ሓቂ? እዚ ኣእምሮ ሰብ ንግብጺ ከመይ ገይሩ ከም ዝሓድግ ዝሓስብ ኣይኮነን፣ ምኽንያቱ ናብ ዝተዓጽወ መወዳእታ በጽሑ። ትፈልጥ፣ ኣብ ምድሪ ጸላኢ ከለኻ፣ ንዝተዓጽወ መወዳእታ ኣይትደልን፤ ንመንገዲ ምህዳም ትደሊ። እግዚአብሔር ድማ ናብ ዝተዓጽወ መወዳእታ ኣምጽኦም። ኣብ ቅድሚኦም ቀይሕ ባሕሪ ኣሎ፣ ኣኽራን ኣብ ጸጋሞም፣ በረኻ ኣብ የማኖም፣ ፈርኦን ድማ ብድሕሪኦም። ስለዚ ይምለሱ እሞ ሓመድ ሰረገላታት ፈርኦን ከም ዝስዕቦም ይርእዩ። ኣዝዮም ከም ዝፈርሑ ክትኣምን ትኽእል ኢኻ። እቲ ኹሉ ሓጎስ ኣብ ምውጻእ ካብ ግብጺ ዝነበሮም፣ ብቕጽበት ጠፊኡ።
ስለዚ እንታይ ይገብሩ? ናብ እግዚአብሔር ከም ዝጸለዩ ይብል፣ ኣነ ድማ እቲ ብዙሕ ከም ዝገበረ፣ ወይ ድማ ገለ ከም ዝገበሩ እርግጸኛ እየ። እግዚአብሔር ኹሉ ግዜ ተረፍ ኣለዎ። ግናኸ እቶም ዝተረፉ፣ እንታይ ይገብሩ? ንሰብኣዊ መሳርሒ ንምውቃስ ይደልዩ። ትፈልጥ፣ ኣብ ኩነታትና ነገራት ምስ ተበላሸዉ፣ ንምውቃስ ሰብ ንደሊ፣ ሙሴ ድማ ዝቐረበ ነበረ። ንሱ መራሒ ነበረ፣ ስለዚ ንመራሒ ንውቀስ።
“ንሳቶም ድማ ንሙሴ በልዎ፣ ፍቕዲ 11፣ ኣብ ግብጺ መቓብር ስለ ዘይነበረ፣ ኣብ በረኻ ክትመውት ኣውጺእናና? ንግብጺ ምእንቲ ከነገልግል፣ በይናና ሕደገና ኢልና ኣብ ግብጺ ዝነገርናካ ቃል እዚ ኣይኮነን? ንግብጻውያን ምግልጋልና ይሓይሽ ነይሩ፣ ካብቲ ኣብ በረኻ እንመውት።”
ርአ፣ ዘይምእማን ኣይቕየርን። ንሱ ሓደ እዩ። ንሳቶም ነቲ ቅድሚ ሕጂ ዝሃብዎ ምስክርነት ይደግሙ፡ “በይናና ሕደገና፣ በይናና ሕደገና።” ትዝክር፣ ሙሴን ኣሮንን ቅድሚ ኹሉ ናብ ፈርኦን ምስ ከዱ፣ ፈርኦን ድማ ነቲ ገለባ ምስ ወሰደ፣ ህዝቢ ድማ ንሙሴ ኣማረሩ፣ “በይናና ሕደገና! ካብ ዝመጻእካሉ ግዜ ጀሚሩ፣ ነገራት ዝኸፍኡ እምበር ዝሓይሹ ኣይኮኑን።” ከምኡ ድማ ሓድሓደ ግዜ ከም መንእሰይ ክርስትያን፣ ትፈልጥ፣ ድያብሎስ ብቐሊሉ ክሓድገካ ኣይደልን፣ ስለዚ ኣብ ህይወትካ ኣዝዩ ዝኸበደ ነገር ክመጽእ ይኽእል፣ ንስኻ ድማ፣ “ሰብ፣ ጌጋ ውሳነ ገይረ ድየ? ነዚ ናይ ቀደም ህይወት ክሓድግን ናብ ክርስቶስ ክምለስን ነይሩኒ ድዩ፣ ምኽንያቱ ነገራት ኣይሓይሹን፣ ዝኸፍኡ ይመስሉ?” ኢልካ ክትሓስብ ትኽእል ኢኻ።
ግናኸ እግዚአብሔር መደብ ኣለዎ፣ እዚ ኹሉ ድማ እግዚአብሔር ምሳና ምዃኑ ንምግላጽ ምዃኑ ትዝክር። ገንሸል ፋስጋ፣ እቲ ደም ፈሲሱ፣ እግዚአብሔር ድማ፣ “ንደም ምስ ረኣኹ፣ ክሓልፈኩም እየ” በለ። ፍርዲ ኣብ ህይወት ምእመን ኣይመጽእን፣ ዘለኣለማዊ ፍርዲ። ኣይፋሉን፣ ጠፊኡ፣ ተኸፊሉ እዩ። እቲ ፍርዲ ብጐይታ የሱስ ተቐቢሉ እዩ። ግናኸ ኣብ እግዚአብሔር ምትእምማን ምህላው፣ እዚ ዝተፈላለየ ነገር እዩ። እዞም ዓሰርተ መዓትታት ምስ ረኣዩ፣ እስራኤላውያን ኣብ እግዚአብሔር ምትእምማን ክህልዎም ነይሩዎም ኢልካ ምሓሰብካ። ግናኸ ከም ዝበልኩ፣ ዘይምእማን ኣይቕየርን። እኩይ ባህሪ ሰብ ክመሓየሽ ኣይኽእልን። ንእግዚአብሔር ይጻረር፣ ንእግዚአብሔር ምእማንን ኣብኡ ምእማንን ይጻረር። ስለዚ ብቕጽበት የማርሩ።
መልሲ ሙሴ፣ እዚ ኣዝዩ ግሩም እዩ፣ ክንደይ ግሩም መልሲ! “ሙሴ ድማ ንህዝቢ በሎም፣ ኣይትፍርሑ!” ኦህ፣ እንታይ ማለትካ እዩ፣ “ኣይትፍርሑ”? እዚ ሓድሓደ ግዜ ክርስትያናት፣ ትፈልጥ፣ ኣብ ማእከል ዝኸበደ ኩነታት ኣብ ህይወት ሰባት ፍቕድታት ይጠቕሱ፣ ንሳቶም ድማ፣ ሰባት ድማ ይሰምዕዎ እሞ፣ “ኦህ፣ ብሓቂ?” ይብሉ። ትፈልጥ፣ “ኣይትፍራህ፣ ኣይትፍራህ!” ኣብዚ ኹሉ ሰራዊት ፈርኦን ኣሎ፣ 600 ሰረገላታት። ንሳቶም ኣጽዋር ውግእ ኣለዎም፣ ኲናት ኣለዎም፣ ፍላጻታት ኣለዎም፣ ንስኻ ድማ፣ “ኣይትፍራህ!” ትብል ኣለኻ። ኦህ! ዘክር፣ እዚ እግዚአብሔር እዩ ንዝኾነ ይኹን ነገር ክመርሓካ ዝተመባጽዐ። ዓምዲ ሓዊን ደበናን ምልክት ናይ ምህላዉ እዮም። ኣይትፍራህ። እግዚአብሔር መደብ ኣለዎ። እግዚአብሔር መደብ ኣለዎ። ሕጂ ኣብ ህይወትካ፣ ኣብ ህይወተይ ሕሰበሉ፣ እግዚአብሔር መደብ ኣለዎ።
“ኣይትፍርሑ!” ሕጂ፣ እንታይ ክገብሩ እዮም? እምበኣር፣ ቅድሚ ኹሉ፣ ንልብኻ ሓሉ። ንልብኻ ሓሉ። ልብኻ ኣይተጨነቕ። ንልብኻ ሓሉ። ድሕሪኡ ድማ፣ “ደው በሉ፣ ምድሓን ጐይታ ድማ ርአዩ” ይብል። ብዛዕባ ፋስጋ ምስ ነበረ፣ ንሳቶም ብዛዕባ ምቕታል ገንሸል ፋስጋን ከምኡ ዝኣመሰለን፣ ደም ኣብ መዓጹ ምግባር ብዙሕ ክገብሩ ነበሮም። ኣብዚ፣ እዚ ምድሓን ኹሉ ናይ እግዚአብሔር እዩ፣ ምኽንያቱ ኣብ መንጎ እግዚአብሔርን እስራኤልን ዝነበረ ጉዳይ ኣይኮነን። እቲ ገንሸል ነቲ ኣርኪቡ፣ ደም ገንሸል ድማ። ሕጂ ኣብ መንጎ እግዚአብሔርን ጸላእቲ እስራኤልን እዩ፣ እግዚአብሔር ድማ ንሱ ምሳኦም ምዃኑ ክርኢ እዩ። ንጸላእቶም፣ ንፈርኦን፣ ኣብ ቅድሚ ኣዒንቶም ክስዕሮም እዩ፣ ናብዚ ዘስካሕክሕ ምድሓን ድማ ክመርሕ።
ስለዚ ድማ፣ “ደው በሉ፣ ምድሓን ጐይታ ድማ ርአዩ፣ ንሱ ሎሚ ክርእየኩም እዩ፤ ምኽንያቱ ነቶም ሎሚ ዝረኣኹምዎም ግብጻውያን፣ ድሕሪ ሕጂ ኣይክትረኣይዎምን ኢኹም። ጐይታ ንዓኹም ክዋጋእ እዩ፣ ንስኹም ድማ ሰላምኩም ክትሕዙ ኢኹም።” እዚ ኣብ ማእከል ዝኾነ ይኹን ህይወትካ፣ እንተሓለፍካዮ፣ ሕጂ ድማ ደው ምባል፣ ኣብ እግዚአብሔር ምእማን ክንደይ ከቢድ እዩ! ንጳውሎስ ትዝክሮ፣ ኣብቲ ዘስካሕክሕ ማዕበል ኣብ ባሕሪ ሜዲተራኒያን ምስ ነበረ፣ ንሱ መጺኡ ንመርከበኛታት መልእኽቲ ሃበ፣ ንሱ ድማ፣ “ተባዕኩም ኩኑ” በለ። ትፈልጥ፣ “እግዚአብሔር ተዛሪቡኒ እዩ”፣ ንሱ ድማ፣ “ንእግዚአብሔር እኣምን። ንእግዚአብሔር እኣምን” በለ። እግዚአብሔር ንኹሉ ምድሓን ራእይ ሂብዎ ነበረ፣ ሓደ እኳ ከም ዘይመውት፣ መርከብ ከም እትሰጥም፣ ግናኸ ሓደ እኳ ከም ዘይመውት። ንሱ፣ “ተባዕኩም ኩኑ። ንእግዚአብሔር እኣምን” ይብል። እዚ ኣብዚ እዋን ንዓኻን ንዓይን ምስጢር እዩ፡ ንእግዚአብሔር እመን፣ ኣብ እግዚአብሔር እመን፣ ንሱ ክሰርሕ ርአ። ደው በል እሞ ምድሓን ጐይታ ርአ። ኣይትፍራህ። ሓደ እኳ ኣይትፍራህ።
ሕጂ፣ እዚ ኣይኮነን—እዚ ክደግሞ ኣለኒ—እዚ ጥራይ ኣይኮነን፣ ትፈልጥ፣ ካብ መጽሓፍ ቅዱስ ዝተወሰዱ ቃላት። እግዚአብሔር እዚ ሂቡና እዩ ምእንቲ ብምምላስ ናብዚ ንምዕዶና ዝተጻሕፈ ነገራት፣ እግዚአብሔር ከመይ ገይሩ ከም ዝሰርሕ ክንርኢ። ንሱ ዘይከኣል ይሰርሕ። ሃሌሉያ! ንሱ ዘይከኣል ይሰርሕ።
ስለዚ ፍቕዲ 15፡ “ጐይታ ድማ ንሙሴ በሎ፣ ስለምንታይ ኢኻ ናባይ እትጨድር? ንደቂ እስራኤል ተዛረቦም፣ ናብ ቅድሚ ክኸዱ፤ ንስኻ ግና በትሪኻ ኣንቅል፣ ኢድካ ድማ ኣብ ልዕሊ ባሕሪ ዘርግሕ፣ ንሱ ድማ ክምቀል እዩ፤ ደቂ እስራኤል ድማ ብማእከል ባሕሪ ብንቑጽ ምድሪ ክሓልፉ እዮም። እንሆ ድማ፣ ኣነ ልቢ ግብጻውያን ከደልድል እየ፣ ንሳቶም ድማ ክስዕብዎም እዮም፤ ኣነ ድማ ኣብ ፈርኦንን ኣብ ኹሉ ሰራዊቱን፣ ኣብ ሰረገላታቱን፣ ኣብ ፈረሰኛታቱን ክኽበር እየ። ግብጻውያን ድማ—” ስማዕ—“እግዚአብሔር ንዓለም ምስክርነት ክህብ ይደሊ—” “ግብጻውያን ድማ ኣነ የሆዋ ምዃነይ ክፈልጡ እዮም፣ ኣነ ጐይታ ምዃነይ፣ ኣብ ፈርኦን፣ ኣብ ሰረገላታቱ፣ ኣብ ፈረሰኛታቱ ምስ ተኸበርኩ።” ሓደ መዓልቲ ጐይታ የሱስ ብዓብዪ ክብሪን ሓይልን ካብ ሰማይ ክመጽእ እዩ። ንሱ ጐይታ ምዃኑ ሕቶ ኣይክህሉን እዩ፣ ፍርዲ ድማ ኣብዚ ሓጢኣተኛን ንእግዚአብሔር ዝጸልእን፣ ንክርስቶስ ዝነጽግን ዓለም ክመጽእ እዩ። እወ፣ ኹሎም ሰባት ድማ ንሱ ጐይታ ምዃኑ ክፈልጡ እዮም።
ፍቕዲ 18፡ “ግብጻውያን ድማ ኣነ ጐይታ ምዃነይ ክፈልጡ እዮም፣ ኣብ ፈርኦን፣ ኣብ ሰረገላታቱ፣ ኣብ ፈረሰኛታቱ ምስ ተኸበርኩ። መልኣኽ ኣምላኽ ድማ፣ ቅድሚ ሰፈር እስራኤል ዝኸደ፣ ተንቀሳቐሰ እሞ ብድሕሪኦም ከደ፤ ዓምዲ ደበና ድማ ካብ ቅድሚ ገጾም ከደ፣ ብድሕሪኦም ድማ ደው በለ፤ ኣብ መንጎ ሰፈር ግብጻውያንን ሰፈር እስራኤልን ድማ መጸ፤ ንሳቶም ድማ ደበናን ጸልማትን ነበሩ፣ ንእዞም ግና ብለይቲ ብርሃን ሃበ፤ ስለዚ ሓደ ናብቲ ሓደ ኹሉ ለይቲ ኣይቀረበን።”
ስለዚ እግዚአብሔር ዕንቅፋት ገበረ፣ ምህላዉ ባዕሉ፣ ደበና፣ ሓዊ፣ ምህላዉ ባዕሉ። እግዚአብሔር ኣብ መንጎ ጸላእቲ እግዚአብሔርን ህዝቡን ደው ይብል። እግዚአብሔር ኣብ ወገን ህዝቡ እዩ። ንሱ ኣብ ወገንካን ኣብ ወገነይን እዩ። እግዚአብሔር ምሳና እንተኾይኑ፣ መን ክጻረረና ይኽእል? እግዚአብሔር ኣድሓኒ ኣምላኽ እዩ። ሃሌሉያ!
ስለዚ እንታይ ከም ዝብል፣ ወይ ድማ ሙሴ ቀጺሉ እንታይ ከም ዝገብር ርአ፣ ፍቕዲ 21፡ “ሙሴ ድማ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ባሕሪ ዘርገሐ፤ ጐይታ ድማ ባሕሪ ብሓያል ንፋስ ምብራቕ ኹሉ ለይቲ ናብ ድሕሪኡ ከም ዝኸይድ ገበሮ፣ ንባሕሪ ድማ ንቑጽ ምድሪ ገበሮ፣ ማያት ድማ ተመቕሉ።” ስለዚ፣ ማለት፣ ሓደ እኳ ከመይ ገይሩ ክሓስብ ይኽእል? ኣብዚ፣ ትፈልጥ፣ ኣብ መንጎ ሚልዮን፣ ክልተ ሚልዮን ሰባት—600,000 ሰባት፣ ይብል—ስለዚ ሚልዮን፣ ክልተ ሚልዮን ሰባት ኣብኡ ምስ ኹሎም ስድራቤቶም ተቖጺሮም፣ ኣብኡ ኣብ ባሕሪ፣ እንታይ ክኸውን እዩ? እግዚአብሔር ድማ ባሕሪ ብሓያል ንፋስ ምብራቕ ይምቅሎ።
ስማዕ፣ እዚ ንዓና ሞት ክርስቶስ ይውክል እዩ። ሞት ክርስቶስ። ክርስቶስ ሞተ ምእንቲ ፍርዲ ኣብ ልዕሌና ከይመጽእ። እስራኤል ብሞት ክሓልፉ እዮም፣ ከምቲ ኣብ ስእሊ፣ ብንቑጽ ምድሪ። “ኦ ሞት፣ ኣበይ እዩ መውጋእትኻ? ኦ መቓብር፣ ኣበይ እዩ ዓወትካ?” ሃሌሉያ! ብዓወት ክርስቶስ ተዋሒጡ እዩ። ፍርዲ ኣብ ልዕሊ ክርስትያን ስልጣን የብሉን። ክትንክፎ ኣይኽእልን። ክርስትያን ምስ ሞተ፣ ኣብ የሱስ ደቀሰ፣ ካብ ስጋኡ ርሑቕ፣ ምስ ጐይታ ኣሎ ይበሃል። ኣብ ሞት ፍርሃት የብሉን። ብሓቂ፣ ሞት ጸላኢ ኣምላኽ እዩ። 1ይ ቈረንቶስ 15፣ “እቲ ናይ መወዳእታ ጸላኢ ዝጠፍእ ሞት እዩ” ይብል። እምበኣር፣ ሞት ጸላኢ ኣምላኽ እዩ ምኽንያቱ ጸላኢ ሰብ እዩ። ደሞዝ ሓጢኣት ሞት እዩ። እዚ ማለት ኣብ መንጎ እግዚአብሔርን ሰብን ምፍልላይ ማለት እዩ። ግናኸ እግዚአብሔር ብክርስቶስ ኣምጺእና፣ ኣድሒና፣ ናብ ባዕሉ ኣተዓርቐና። እቲ ምፍልላይ ድሕሪ ሕጂ የብሉን። ንእግዚአብሔር ምስጋና ይኹን! ንሱ ድማ ምሳና እዩ፣ ንሱ ድማ ኣይጻረረናን። ንእግዚአብሔር ምስጋና ይኹን! እዚ ንነፍስና ክንወስዶን ክንሕዞን ክንደይ ግሩም እዩ። ኣምላኸይ፣ ኣምላኸይ፣ ኣምላኸይ!
ስለዚ ጐይታ የሱስ ንዓና ተሰቀለ። እዞም ንፋሳት መከራን ኹሉ እቲ መስቀል ዝውክልን ኣብኡ ወረደ ምእንቲ ንስኻን ኣነን ክንድሕንን ብሞት ናብ ዘለኣለማዊ ክብሪ ድሕንነት ክንሓልፍን። ወይ ድማ ኣብዚ ኩነታት፣ ናብ ምድሪ ተስፋ ክኸዱ እዮም። እዚ ድማ ንምእመን ብሞት ክርስቶስ ዝኸውን እዩ። ብሞት ክርስቶስ፣ ምስኡ ሞይትና ኢና። ምስ ክርስቶስ ሞይትና ኢና፣ ስለዚ ናይ ቀደም ህይወትና ጠፊኡ። ግናኸ፣ ንሕና፣ ብመስቀል ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ጥራይ ንኽበር፣ ብኡኡ ዓለም ንዓና ተሰቒላ እያ ንሕና ድማ ንዓለም። ስለዚ ካብ ግብጺ፣ ካብ ዓለም፣ ካብቲ ባርነት ሓጢኣት ብሞት ጐይታ የሱስ ተቖሪጽና ኢና።
ስለዚ እዚ፣ እዚ ኣዝዩ ግሩም እዩ። ስልጣን ሕጊ ባዕሉ ድሕሪ ሕጂ የብሉን። ብስጋ ክርስቶስ ንሕጊ ሞይትና ኢና፣ ምእንቲ ምስ ካልእ ክንመርዓው፣ ማለት ምስቲ ካብ ምዉታት ዝተንስአ፣ ምእንቲ ንእግዚአብሔር ፍረ ክንፈሪ። ርአ፣ ስልጣን ሕጊ ንእግዚአብሔር ፍረ ከፍሪ ኣይከኣለን። እግዚአብሔር ፍቕሪ ክእዝዝ ኣይኽእልን። ንሱ፣ ማለት፣ ብትእዛዝ ኣብ ህይወትና ክገብሮ ኣይኽእልን። ካባና ክወጽእ ይደሊ፣ ስለዚ ኣብ ውሽጥና ልቢ ፍቕሪ ገበረ ምእንቲ ንሱ ስለ እንደልዮ ክንእዘዞ። ብዝምድናና ምስ ክርስቶስ ድማ፣ ንእግዚአብሔር ፍረ ክህልወና ይኽእል፣ ከምቲ ኣብ ዝምድና መርዓ ደቅና ፍረ ዝኾኑ። ከምኡ ድማ ኣብ ዝምድና ምስ ክርስቶስ፣ ንእግዚአብሔር ፍረ ኣሎና። ኣብ ዝምድና ምስ ክርስቶስ ጥራይ። ሓደ እኳ ምጽዓር ንእግዚአብሔር ፍረ ከፍሪ ኣይኽእልን። ናይ ተፈጥሮ ሰብ ሓይሊ የብሉን፣ ክንደይ እውን ቅኑዕ እንተኾነ፣ ንእግዚአብሔር ፍረ ከፍሪ ኣይኽእልን። ብኡኡ ጥራይ፣ ብዝምድና ምስ ክርስቶስ፣ ምስኡ ብምኻድን ብጐይታ ብምሕጓስን፣ ፍረ ካብ ህይወትና ንእኡ ክወጽእ ይኽእል።
ስለዚ ሕጂ ፍቕዲ 22፡ “ደቂ እስራኤል ድማ ብንቑጽ ምድሪ ናብ ማእከል ባሕሪ ኣተዉ፤ ማያት ድማ ኣብ የማኖምን ኣብ ጸጋሞምን ከም መሓውር ነበሩ። ግብጻውያን ድማ ሰዓብዎም፣ ናብ ማእከል ባሕሪ ድማ ኣተዉ፣ ኹሎም ኣፍራስ ፈርኦን፣ ሰረገላታቱን፣ ፈረሰኛታቱን። ኣብ ንግሆ ሓለዋ ድማ ጐይታ ናብ ሰራዊት ግብጻውያን ብዓምዲ ሓዊን ደበናን ጠመተ፣ ንሰራዊት ግብጻውያን ድማ ኣጨነቖም፣ ሰረገላታቶም ድማ ኣውረደ፣ ብኸቢድ ድማ ነደቕዎም፤ ስለዚ ግብጻውያን፣ ካብ ገጽ እስራኤል ንሃድም፤ ምኽንያቱ ጐይታ ንዓኦም ንግብጻውያን ይዋጋእ ኣሎ በሉ።” እዚ ዘገርም እዩ፣ ንሳቶም ሕጂ እውን ንሓደ ግዜ ይነቕሑ ኣለዉ። ልቢ ተፈጥሮ ሰብ ኣይቕየርን።
ፍቕዲ 26፡ “ጐይታ ድማ ንሙሴ በሎ፣ ኢድካ ኣብ ልዕሊ ባሕሪ ዘርግሕ፣ ማያት ድማ ኣብ ልዕሊ ግብጻውያን፣ ኣብ ልዕሊ ሰረገላታቶም፣ ኣብ ልዕሊ ፈረሰኛታቶም ክምለሱ። ሙሴ ድማ ኢዱ ኣብ ልዕሊ ባሕሪ ዘርገሐ፣ ባሕሪ ድማ ንሓይሉ ተመልሰ ንግሆ ምስ ወጸ፤ ግብጻውያን ድማ ናብኡ ሃደሙ፤ ጐይታ ድማ ንግብጻውያን ኣብ ማእከል ባሕሪ ደምሰሶም። ማያት ድማ ተመልሱ፣ ንሰረገላታትን ንፈረሰኛታትን፣ ንኹሉ ሰራዊት ፈርኦን ድማ ሸፈኑ፣ እቶም ድሕሪኦም ናብ ባሕሪ ዝኣተዉ፤ ሓደ እኳ ካባቶም ኣይተረፈን። ደቂ እስራኤል ግና ብንቑጽ ምድሪ ኣብ ማእከል ባሕሪ ከዱ፤ ማያት ድማ ኣብ የማኖምን ኣብ ጸጋሞምን ከም መሓውር ነበሩ። ከምኡ ድማ ጐይታ ንእስራኤል በታ መዓልቲ እቲኣ ካብ ኢድ ግብጻውያን ኣድሓኖም፤ እስራኤል ድማ ንግብጻውያን ኣብ ገምገም ባሕሪ ምዉታት ረኣዩ፤ እስራኤል ድማ እቲ ዓብዪ ስራሕ ጐይታ ኣብ ልዕሊ ግብጻውያን ዝገበሮ ረኣዩ፤ ህዝቢ ድማ ንጐይታ ፈርሑ፣ ንጐይታን ንኣገልጋሊኡ ሙሴን ድማ ኣመኑ።”
ጐይታ ንእስራኤል በታ መዓልቲ እቲኣ ኣድሓኖም። ንሳቶም ሕጂ ካብ ግብጺ ወጺኦም ኣለዉ፣ ብደም ገንሸል ፋስጋ ጥራይ ዘይኮነ፣ እቲ ኣብ መንጎ እስራኤልን ኣምላኾምን ብሰንኪ ሓጢኣት ዝነበረ ግጭት ዝወደአ፣ ግናኸ ሕጂ እግዚአብሔር ካብ ጸላእቶም ኣድሒንዎም ኣሎ። እግዚአብሔር ንኹሉ ዝጻረሮም ዝነበረ ኣጥፊኡ። ስማዕ፣ ፈታዊየይ፣ እዚ ንዓኻ ሓቂ እዩ። ሕጂ ክጻረረካ ዝኽእል ሓደ እኳ የብሉን። ኣብ ህይወትካ እንታይ ከም ዝኸውን፣ እቲ መከራ እንታይ ምዃኑ ኣገዳሲ ኣይኮነን። ንስኻ ብእኡ ዝፈትወካ ካብ ዓወትኛ ዝበለጽካ ኢኻ።
ንስኻ፣ “እምበኣር፣ ሓድሓደ ግዜ ከምኡ ኣይስምዓንን። ድኹም ከም ዝኾንኩ ይስምዓኒ። ንጐይታ ከም ዝፈሽልን ከምቲ ክኸውን ዝግባኣኒ ከም ዘይኮንኩን ይስምዓኒ” ትብል። ሮሜ ምዕራፍ 7 ኣንብብ። ንባዕልኻ ክትቅይር ኣይትኽእልን። እዚ ብመንፈስ ኣምላኽ ክኸውን ኣለዎ። ንስኻ ጥራይ ንዝምድናኻ ምስ ክርስቶስ ብዕለት ክትሕጎስ ኣለካ። ምስኡ ብዕለት ክትከይድ ኣለካ፣ ብዛዕባ መጻኢ ከይፈርሓካ። ምስኡ ኪድ፣ ሎሚ ምስኡ ክትከይድ። “ጐይታ፣ ሎሚ እንታይ ክገብር ትደሊ?” ከምኡ ድማ ምስ ገበርካ፣ ሓንቲ መዓልቲ ናብ ካልእ ትቕየር፣ ካልእ ድማ ናብ ካልእ ትቕየር፣ ንስኻ ድማ ትሓይል ምኽንያቱ ሕጂ ኣብ ዝምድና ምስ ክርስቶስ ትኸይድ ኣለኻ። እቲ ኣብ ውሽጥኻ ዘሎ ስጋ ድማ፣ ኹሉ ምእመን ነቲ ናይ ቀደም ባህሪ ስለ ዘለዎ፣ ድምጺ ናይቲ ናይ ቀደም ባህሪ እናነኣሰ ይኸይድ ክሳዕ መወዳእታ ኣይጠፍእን፣ ግናኸ እቲ ናይ ቀደም ዘስካሕክሕ ጸላኢ ኣይኮነን። ምሓዙ ኣብ ልዕሌኻ ነኣሱ።
ርአ፣ እስራኤል ፈርኦን ክመጽእ ምስ ረኣዩ፣ እቲ ናይ ቀደም ጸላኢ፣ ብዙሕ ግዜ ምእመን ምስ ድሓነ፣ እቲ ስጋዊነት ናይ ስጋ፣ ክንቀሳቐስ ይጅምር፣ ንሱ ድማ ንባዕሉ ምድሓኑ ይሓትት፣ ንሱ ድማ ምናልባት፣ ትፈልጥ፣ ንዓይ ዝሓይሽ ክኸውን ኣይኽእልን ኢሉ ይሓስብ። “ኣብዚ ወገን ቀይሕ ባሕሪ ክጸንሕ እየ። ኣብ ምድሪ ግብጺ ክጸንሕን ነዚ፣ ነዚ፣ ነዚ መከራ ኣብ ውሽጢ ነፍሰይ ክቃለስን ኣለኒ።” ኣይፋሉን፣ እግዚአብሔር ኣድሒኑካ እዩ። ብሞት ካብ ባዕልኻ ኣድሒኑካ እዩ። ሃሌሉያ! ካብ ሓጢኣተኛ ባዕልኻ ብሞት ክርስቶስን ብሞትና ኣብኡን ድሒንካ ኢኻ። ካብቲ ስጋ ድሒንና ኢና።
ስለዚ ሰራዊት ፈርኦን ምስ ረኣዩን ብፍርሃት ምስ ጨደሩን፣ ከምቲ ኣብ ሮሜ 7፣ እቲ ሰብኣይ ድማ ጨደረ፣ ንሱ ድማ፣ “ኦ ሓሳረይ ዝኾንኩ ሰብኣይ! መን እዩ ካብ ስጋ እዚ ሞት ዘድሕነኒ?” በለ። ምናልባት ሕጂ ኣብ ልብኻን ኣብ ነፍስኻን ነዚ ግጭት ናይ ስጋ ትስምዖ ትኸውን፣ ትፈልጥ፣ ፍርሃት ዘምጽእ፣ ናይ ቀደም ልምድታት ዘምጽእ፣ ካብ እግዚአብሔር ክትርሕቕን ክትምለስን ዝደልየካ። ንስኻ፣ “ኦ ሓሳረይ ዝኾንኩ ሰብኣይ! መን እዩ ካብ ስጋ እዚ ሞት ዘድሕነኒ?” ትብል። ስማዕ፣ እግዚአብሔር ድሮ ኣድሒኑካ እዩ። እግዚአብሔር ምሳኻ እዩ። ኣብ ክርስቶስ የሱስ ንዘለዉ ኲነኔ የብሎምን፣ ምኽንያቱ ሕጊ መንፈስ ህይወት ኣብ ክርስቶስ የሱስ—እዚ ሕጊ ኣብ ትሕቲ ስልጣን ህይወት ኣብ ክርስቶስ እዩ—ክርስቶስ ድማ ኣብ ውሽጥኻ ኣሎ፣ ንሱ ድማ፣ “ኣነ ስለ ዝነብር፣ ንስኻትኩም እውን ክትነብሩ ኢኹም” ይብል። እዚ እዩ፣ ፈታዊየይ፣ እግዚአብሔር ምሳኻ እዩ። እግዚአብሔር ምሳኻ እዩ።
ደግሞ። ንባዕልኻ ምስ እስራኤል ኣብ ቀይሕ ባሕሪ ርአ። ንሱ ክምቀል ርአ፣ ኣብቲ ባሕሪ ድማ፣ መስቀል ክርስቶስን ብሩኽ ጐይታ የሱስን ናብ ሞት ዝኸዱ፣ ዝኾነ ይኹን እንተሓለፍካዮ፣ ሓደ እኳ ኣይክመጽኣካን እዩ፣ ንዓኻ ዘውርድ። ኹሉ ግዜ ንዓኻ ንምህናጽ እዩ። እዚ ኹሉ ትምህርቲ ናብ በረኻ ምኻድን ናይቲ ጉዕዞ በረኻን እዩ። ስለዚ እግዚአብሔር ንኹላትና ንሱ ከም ዝሓግዘና፣ ኣብ ገንሸል ፋስጋ ሓጢኣትና ከም ዝተሰረየን ክርስቶስ ኣብ መስቀል ንሓጢኣትና ከም ዝሞተን፣ ኣብ ቀይሕ ባሕሪ ድማ ንሱ ምሳና ምዃኑ ክንፈልጥ። ንሱ ካብ ኹሎም ጸላእትና የድሕነና። ሃሌሉያ! ክንደይ ግሩም ምድሓን ኣሎናን ክንደይ ግሩም መድሓኒ ኣብ ጐይታ የሱስ ኣሎናን።
ኣቦ፣ ሎሚ ነመስግነካ። ከምቲ እስራኤል ኣብ ዝቕጽል ምዕራፍ ዝገበሩ፣ ነመስግነካ። ነቲ ዝሃብካና ዓብዪ ምድሓን ነመስግነካ። ነጻ፣ ነጻ፣ ነጻ፣ ብደም ክርስቶስ፣ ብፍቕሪ ኣምላኽ ተፈቲሕና ኢና። እግዚአብሔር ምሳና እዩ፣ መን ድማ ክጻረረና ይኽእል? ሎሚ ነቲ ምትእምማን ሃበና። ብስም የሱስ ንሓትት። ኣሜን።
