«እግዚኣብሔር ጐይታ ሰራዊት ምሳና እዩ፤ ኣምላኽ ያእቆብ ዕርዲና እዩ!» (መዝሙር 46:7)
«ኣምላኽ ምሳና እንተኾይኑስ፡ መን እዩ ዚጻረረና?» (ሮሜ 8:31)
መን እዩ ኺስዕረና ዚኽእል? መን እዩ ብሓቂ ኺጐድኣና ዚኽእል? ንኽብራማ ፍጽምናታት ኣምላኽ ንዕለት ንሕሰብ — ንኹሉ ግዜ ድማ ንዓና ከም እተዋፈሩ ንርኣዮም።
ሓይሉ ንምድጋፍና፡ ንምክልኻልና፡ ንምሕያልና ድማ እተዋፈረ እዩ።
ዓይኒ ኩሉ ዝፈልጥ ኣምላኽ ብቐጻሊ ኣብ ልዕሌና እዩ — ንጽቡቕና ይሕልወና።
ኩሉ ዝርከብ ምዃኑ ካብ ኩሎም ጸላእትና መከላኸሊና እዩ — ከመይሲ ሓደ እኳ መጺኡ ንኣምላኽና ካባና ዝተፈልየ ኾይኑ ኺረኽቦ ኣይክእልን እዩ።
ጽድቁን ቅንዕናኡን ኣብ ኩሉ ምምልላሱ ምሳና የንጸባርቑ — ከም ልዑላን ኣኽራን ድማ ኣብ ከባቢና እዮም።
ቅድስናኡ ኣብ ኩሉ ዕላማታቱን ትልማቱን የንጸባርቕ — ንዓና ዘይግባእ ከም ዘይገብር ድማ ይኽልክል።
ምሕረቱ ንዓና ኩሉ ግዜ ዓብዪ እዩ — ብእኡ ድማ ኣብ ኩሉ ጓሂናን ሓዘንናን መከራናን ይድንግጸልና።
ጽቡቕነቱ ብቐጻሊ ኺምግበና እዩ — ንምድንጋርን ንምግራምን ድማ እኹል እዩ።
ሓቂኡ ነፍሲ ወከፍ ዝሃቦን ኣብ ቃሉ ዝሰፈረን ተስፋ የረጋግጽ።
ዘይምልዋጡ የሰንየናን የሰጋግረናን — እምነትናን ተስፋናን ኣብ ቃሉ የጽንዕ።
ጥበቡ ንሓሳባት ጸላእትና የፍሽል — ንኹሉ ድማ ንጥቕምና የሰናድእን የካይድን።
ዘለኣለማዊነቱ ዕለት ሓጐስና እዩ — ዘመን ዘይንገር ብጽእና ድማ እዩ!
