ኣብ ህይወት እምነትካ ሎምን ኣብዚ ሓድሽ ዓመትን እንታይ ጽንዓት ክህበካን እንታይ ዕቤት ከምጽኣልካን ይኽእል፧ ብዓብይነትን ክብሪ ኣምላኽን ምምላእ! ካብቲ ኣምላኽ ክንደይ ፍሉይ፣ ዘይወዳደርን ግሩምን ምዃኑ ምግንዛብን ምፍላጥን ዝበለጸ ሰላምን ሓቀኛ ምልኣትን ዝህበና የለን - እዚ ድማ ብዛዕባ ዘይምልዋጥ ኣምላኽ እውን ሓቂ እዩ።
ኣብ ኩሉ ዝቕየር ዘሎ ግዜ ንነብር ኣለና፦ ሕብረተሰብ፣ ተፈጥሮ፣ መንግስታት፣ ንፋስ፣ ቁጠባ፣ ስነ-ጥበብ፣ ሙዚቃ፣ ርእይቶታት፣ ስነ-ምግባራዊ ዋጋታት፣ ኣነባብራና ብቴክኖሎጂያዊ ምዕባለታትን ካልኦት ብዙሓት ነገራትን። ንሓደ እዋን ዘይረኸብካዮም ሰባት እንደገና ምስ ትረኽቦም ተቐይሮም ይርከቡ። ኣብ ገለ እዋን፣ ኣብ ርእስና ጸጉሪ ሽበት ንረክብ። ሰብኣዊ ኣካል መዓልቲ መዓልቲ፣ ደቒቕ ደቒቕ ይቕየር። ሜቱሳላህ ኣብ ዕድመ 969 ዓመት ዝነበረ፣ ዝበዝሐ ዝነበረ ሰብ፣ ክንደይ ለውጥታት ረኣየ - ኣብ ገዛእ ርእሱን ኣብ ከባቢኡ ዝነበሩን?!
ጳውሎስ ኣብ መልእኽቲ ናብ ሮሜ እዚ ፍጥረት እዚ ንባዶነት ወይ ንሓላፍነት ተገዚኡ ከም ዘሎ ይጽሕፍ (ሮሜ 8:20 ተመልከት)። እዚ ድማ ንፍጥረታት እውን ሓቂ እዩ። መዝሙራዊ ድማ፣ «መንፈሶም ትወስድ፣ ይሞቱ፣ ናብ ሓመዶም ድማ ይምለሱ» (መዝሙር 104:29) ይብል።
ግን ንሕና ክንቕየር ከለናን ኩሉ ኣብ ከባቢና ክቕየር ከሎን፣ ሓደ ኩሉ ግዜ ሓደ ዝኸውን ኣሎ፦ ህያው ኣምላኽ - እቲ ዘለኣለማዊ ከውሒ! ከምቲ ንሕና ዘይንቕየር፣ ንሱ ዘይቕየር እዩ። መዝሙር 102 ድማ ይብል፦
ካብ ጥንቲ ንምድሪ መሰረትካ፣ ሰማያት ድማ ዕዮ ኣእዳውካ እዮም። ንሳቶም ክጠፍኡ እዮም፣ ንስኻ ግን ትነብር፣ ኩሎም ድማ ከም ክዳን ክዕርጉ እዮም፣ ከም ክዳን ክትቅይሮም ኢኻ፣ ክቕየሩ ድማ እዮም። ንስኻ ግን ሓደ ኢኻ፣ ዓመታትካ ድማ መወዳእታ የብሎምን። (መዝሙር 102:26-28)
ብሓደ ወገን፣ ኣምላኽ ይነብር ይበሃል - እዚ ማለት ዘለኣለማዊ እዩ። ብኻልእ ወገን ድማ፣ ንሱ ሓደ እዩ ይበሃል - ማለት ዘይቕየር እዩ። ኣምላኽ ንምድሪ መሰረታ፣ እንደገና ድማ ከጥፍኣ እዩ። ንነገራት ይቕይር፣ ግን ንሱ ባዕሉ ኣይቕየርን። መጀመርታን መወዳእታን ናይቲ ቀዳማይ ፍጥረት ፍሉጥ እዩ። ስለዚ፣ ልብና ንሓላፊን ብቕልጡፍ ንዝጠፍእን ነገር ምትእስሳር ክንደይ ዓሻነት እዩ።
ዓለምን ትምኒታን ይሓልፋ፣ ፍቓድ ኣምላኽ ዝገብር ግን ንዘለኣለም ይነብር። (1 ዮሃንስ 2:17)
ኣምላኽ ፍጹምን ብሩህን እዩ። በዚ ምኽንያት እዚ፣ ንዝሓሸ ክቕየር ኣይክእልን! ለውጢ ኩሉ ግዜ ወይ ንጽቡቕ ወይ ንሕማቕ እዩ። ግን እዚ ምስ ኣምላኽ ዘይከኣል እዩ - ምኽንያቱ ንሱ ፍጹም እዩ። ክምዕብል ወይ ክቕጽል ኣየድልዮን። ዘይምልዋጥ ኣምላኽ ሓደ ካብ ክብሩን ባህርያቱን እዩ። ለውጢ ንዕኡ ዘይፍጹም ክገብሮ ነይሩ - እዚ ድማ ብፍጹም ዘይከኣል እዩ!
ሎሚ እንታይ ምዃኑ፣ ኣብ ባህሪኡ፣ ባህርያቱን ስነ-ምግባራዊ ባህርያቱን፣ ኩሉ ግዜ ከምኡ ነይሩን ኩሉ ግዜ ከምኡ ክኸውን እዩ።
