ግናኸ ኣምላኽ፡ ገና ሓጥኣን ከለና፡ ክርስቶስ ምእንታና ብምማቱ፡ ፍቕሩ ኣባና ኣርኣየ። ሮሜ 5:8
ነዘን ፍቕድታት እዚኤን (ፍቕድታት 6–11) ኣብ ትምህርትና ርኢናየን ኢና፣ ግናኸ ንፍቕዲ 8 እንደገና ክንርእያ ደስ ይብለኒ። ነዛ ፍቕዲ እዚኣ ክንጠቅሳ ከለና፡ ነቲ ናይ ኣምላኽ ዘደንቕ ፍቕሪ ንምምልካት ካብቲ ትርጉሙ ንብድሆ ንጥቀመሉ ኢና። ግናኸ ናብቲ ምንባብ ክንምለስ ከለና፡ ነዚ ዘደንቕ ፍቕሪ እዚ ዝያዳ ክቡር ዝገብሮ ካልእ ገጽ ንረክብ።
እዛ ፍቕድና እዚኣ ንፍቕሪ ኣምላኽ ምስቲ ኣብ ፍቕዲ 7 ተጠቒሱ ዘሎ ፍቕሪ ተነጻጽሮ፦
«ብሓቂ ሓደ እኳ ምእንቲ ጻድቕ ሰብ ብጭንቂ እዩ ዝመውት፣ ምናልባት ምእንቲ ጽቡቕ ሰብ ሓደ እኳ ክመውት ይደፍር ይኸውን።»
ብግሪኽኛ፡ እዛ ፍቕዲ እዚኣ ብቐጥታ ከምዚ ትብል፦ «ምእንቲ እቲ ጽቡቕ (ሰብ) ሓደ እኳ ክመውት ይደፍር።» እቲ ፍሉይ መጣመሪ «እቲ» ኣብቲ ናይ መጀመርታ ጽሑፍ ኣሎ። ጳውሎስ ከምዚ ዝብል ኣሎ፡ ከምዚ ዝበለ ሰብ ብሓቂ እንተሎ—ሓደ ፍሉይ ጽቡቕ ሰብ—ምናልባት ሓደ እኳ ምእንትኡ ክመውት ድሉው ይኸውን።
ጳውሎስ ቅድሚ ሕጂ ኣብ ሮሜ ከምዚ ኢሉ ገሊጹ ነይሩ፦
«ጻድቕ የልቦን፣ ሓደ እኳ የልቦን፣ ዚርዳእ የልቦን፣ ንኣምላኽ ዚደሊ የልቦን። ኵሎም ገለል ኢሎም፣ ኵሎም ብሓንሳእ ዘይጠቕሙ ዀይኖም፣ ጽቡቕ ዚገብር የልቦን፣ ሓደ እኳ የልቦን» (ሮሜ 3:10–12)።
ግናኸ ሓደ ቅዱስ ጽሑፋት ከምዚ ዝብሎ ነይሩ፦ «እቲ ጻድቕ» (1 ዮሃንስ 2:1)።
ከምቲ ዝረኣናዮ፡ ኩነታት ሰብ ከም ድኹም፡ ዘይፍርሃ ኣምላኽ፡ ሓጥኣን፡ ከምኡ’ውን ጸላእቲ ኣምላኽ ተገሊጹ ኣሎ። ስለምንታይ እዩ ሓደ ሰብ ህይወቱ ምእንቲ ከምዚኦም ዝበሉ ሰባት ዝህብ?
እቲ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብል ቃል ኣብዛ ፍቕድና ንድኹም ፍቕሪ ሰብ ምስ ዘይተወሰነ ፍቕሪ ኣምላኽ የነጻጽሮ። ኣምላኽ ምንም ክንህቦ ከለና ፍቕሩ ናባና ከም ዝጀመረ ይገልጽ። ኣምላኽና እቲ
«እግዚኣብሔር፡ እግዚኣብሔር ኣምላኽ፡ መሓርን ርሕሩሕን፡ ንዅሉ ዚዕገስን፡ ብሕያውነትን ሓቅን ዝመልአን…» (ዘጸኣት 34:6)።
እዛ ፍቕድና ሎሚ ነቲ ባህሪ ኣምላኽና ተጕልሕ—እቲ
«ከምቲ ገሊኦም ንዕግበት ዚቖጽርዎ፡ ብዛዕባ ተስፋኡ ኣይድንጕን እዩ፡ የግዳስ ኵሉ ናብ ንስሓ ኺበጽሕ እምበር፡ ሓደ እኳ ኺጠፍእ ኣይደልን እዩ እሞ፡ ንኣና ይዕገሰና ኣሎ» (2 ጴጥሮስ 3:9)።
ጴጥሮስ ከምኡ’ውን ይነግረና፦
«ክርስቶስ ከኣ፡ ንሓጥያት ሓንሳእ መከራ ተሰከመ፡ ጻድቕ ምእንቲ ሓጥኣን፡ ምእንቲ ናብ ኣምላኽ ኬቕርበና፡ ብስጋ ሞተ፡ ብመንፈስ ግና ህያው ኰነ» (1 ጴጥሮስ 3:18)።
መስቀል ኩሉ ናይ ኣምላኽ መለኮታዊ መደብ ፍቕሪ እዩ ነይሩ።
መሰረት ንሎሚ፦
ፍቕሪ ኣምላኽ ከም ስልጣኑ ዓብዪ እዩ። ዘይተወሰነ እዩ—መጠን ወይ መወዳእታ የብሉን።
